Laagdrempelig en goedkoop op vakantie. De buurtcamping is voor veel Nederlanders een uitkomst. De animo voor deze buurtcampings groeit. Dit jaar zijn er een recordaantal: maar liefst zeventig tijdelijke campings zijn uit de grond gestampt. De hulp van gemeenten is onmisbaar.
'Met de pleerol onder je arm ziet iedereen er knullig uit'
De buurtcamping rukt op. Dit jaar telt een recordaantal.
Het is vrijdagmiddag, even na drie uur. De buurtcamping in het Amsterdamse Rembrandtpark wordt enthousiast opgebouwd. ‘We zijn om twaalf uur begonnen. De stoelen en tafels zijn er nog niet. Die zijn in Rotterdam afgeleverd in plaats van in Amsterdam, maar dat mag de pret niet drukken, hoor’, zegt een vrijwilliger. Even verderop zitten een paar mensen gemoedelijk een blikje bier te drinken. ‘Het is het hoogtepunt van de vakantie voor de kinderen’, zegt een van de moeders terwijl ze van haar radler nipt. ‘Wat we vooral fijn vinden is dat ze hier lekker met elkaar kunnen spelen en het ook voor iedereen is. Wij gaan zelf ook nog op vakantie, maar dat geldt zeker niet voor alle gezinnen hier.’
De vader vertelt dat het vooral fijn is dat de kinderen lekker in de buitenlucht kunnen spelen. ‘Je kent het’, zegt hij, ‘kinderen blij, ouders blij!’ Het fijne is dat de school hier om de hoek zit dus de meeste kinderen elkaar kennen. ‘Het is een gemengde school. Op deze manier krijgen ze nog meer mee van elkaar.’ Terwijl de kinderen raples krijgen van een jonge muzikant die een enorme muziekbox heeft meegenomen, kunnen de ouders meteen de nieuwe tent testen. ‘Toch wel handig, even oefenen voordat het straks voor het echie moet.’
Gespreid veldbedje
Bij een grote katoenen tent zitten drie jonge vrouwen met kleine kinderen. De middelste komt al jarenlang naar de buurtcamping, de andere twee zijn er voor het eerst. ‘Wel spannend met kleine kinderen, maar als het echt niet gaat, ben je ook zo weer thuis.’ Er zijn niet alleen gezinnen met kinderen op de buurtcamping te vinden. Zo staat er ook een mevrouw op de camping die door ziekte niet zo makkelijk op een verre reis kan. ‘Op deze manier kan ik toch op vakantie. En het huis is dichtbij, mocht ik medicijnen vergeten zijn. Dat geeft me rust.’ De tent is voor haar geregeld en opgezet. Ze komt in een gespreid veldbedje terecht.
Het valt meteen op dat er een doorsnede van de buurt aanwezig is. Ouderen, kinderen, mensen van alle achtergronden en met verschillende salarisstroken. ‘Het is een grote misvatting dat de camping er enkel is voor mensen met een kleine beurs’, zegt projectleider Fiep Nijhof van De Buurt, de stichting die de drijvende kracht is achter deze tijdelijke pop-upcampings. ‘Met die pleerol onder je arm zien we er per slot van rekening allemaal even knullig uit’, zegt Nijhof. Het doel van de buurtcamping is vooral om mensen met elkaar in contact te brengen. ‘En om, in het beste geval, even uit je bubbel te stappen en de dialoog aan te gaan’, zegt de projectleider.
‘Het is een grote misvatting dat de camping er enkel is voor mensen met een kleine beurs’
projectleider Fiep Nijhof van stichting De Buurt
Klinkt nobel en mooi, maar barsten de bubbels daadwerkelijk en worden de bruggen ook echt geslagen? ‘Nou’, zegt een van de vaders, ‘eerlijkgezegd hebben de ouders die elkaar kennen de tentjes wel een beetje bij elkaar in de buurt opgezet. Maar het is zeker zo dat je ook met andere buurtbewoners een praatje maakt. Tijdens het eten, bijvoorbeeld.’
De zieke mevrouw die alleen gekomen is, zegt wel echt te komen voor het sociale contact: ‘Je maakt zo makkelijk een praatje. Er komen ook nog wat andere buren langs, zonder hier te blijven slapen, maar voor de gezelligheid.’
De meeste gemeenten staan zeker open voor dit initiatief. De gemeente Amsterdam laat weten positieve ervaringen te hebben met de buurtcamping. Ook Breda, waar de buurtcamping al voor de zesde keer wordt opgetuigd, is zeer tevreden: ‘Het initiatief brengt buurtbewoners samen en zorgt ervoor dat ook kinderen die niet op vakantie gaan een bijzondere vakantie-ervaring kunnen hebben.’ Elk jaar trekt de buurtcamping meer bezoekers, laat de gemeente weten. ‘Dat heeft tot nu toe niet geleid tot noemenswaardige overlast of incidenten.’
Vrijwilligers
Een stel tenten opzetten in een stadspark, dat kan niet zomaar. Daar gaat veel voorbereiding aan vooraf, vooral door enthousiaste vrijwilligers. Ondanks de positieve reactie vanuit gemeenten, is het niet altijd eenvoudig zo’n buurtcamping te organiseren, zegt Nijhof: ‘Alle gemeenten zijn anders, hebben een andere werkwijze, een ander budget en een andere manier van aanvragen. We proberen de vrijwilligers hierbij te helpen, maar het
is vaak zoeken.’
Samenwerking met de gemeente noodzakelijk, te beginnen bij de vergunning. ‘Er is geen standaardvergunning voor een buurtcamping’, zegt Nijhof. ‘Bij de ene gemeente is er sprake van een kampeerontheffing en bij de andere gemeente moet je een evenementenvergunning aanvragen.’
Het daadwerkelijk toekennen van de vergunning voor een buurtcamping kan maandenlang duren. Zo lang, dat het soms spannend is of het hele feest wel doorgaat. Neem Breda. De gemeente gaf op 1 juli pas de vergunning af, terwijl de camping ruim twee weken later al openging. ‘De aanvraag is volgens de gebruikelijke procedure behandeld en tijdig ingediend’, laat de gemeente weten. ‘Er was in de praktijk geen sprake van een uitzonderlijke of complexe vergunningsprocedure.’
Beveiliging
Ondanks dat de buurtcampings worden opgezet door vrijwilligers, kost zo’n camping ook geld. Bijvoorbeeld voor het huren van wc-blokken of beveiliging in de nacht. Bij het opstarten van de camping is er vaak een team vanuit stichting De Buurt dat begeleiding biedt, maar ook geld kost. ‘Er moet echt onwijs veel geregeld worden. Een waterpaaltje van waternet kost al snel zo’n tweeduizend euro’, zegt een vrijwilliger op de camping. ‘In sommige parken heb je een elektriciteitskastje, maar in dit park niet. Dat moet dan ook weer geregeld worden en kost duizenden euro’s.’ Ze regelt het met liefde hoor, zegt ze er telkens bij. ‘Maar we zijn wel echt afhankelijk van subsidies en fondsen.’
Hoeveel geld is er nou nodig om zo’n camping op te tuigen? Nijhof: ‘Hoe hoog de begroting is, verschilt erg per buurtcamping. Of er extra toiletten geplaatst moeten worden, een hekwerk of een stroomvoorziening, maakt nogal uit in de prijs. Maar gemiddeld moet je denken aan een begroting van zo’n 20.000 euro.’
Veel mensen op de buurtcamping in het Amsterdamse Rembrandtpark maken zich zorgen. Het is namelijk maar de vraag of deze camping er volgend jaar nog is. En dat is ook de campinggasten ter ore gekomen. ‘Onze kinderen geven aan dat dit het hoogtepunt van de vakantie is. Dus voor hen is het jammer’, zegt een groepje ouders. ‘Maar wij gaan ook nog op vakantie. Het is dus vooral sneu voor de gezinnen die een vakantie niet kunnen betalen.’
‘Onze kinderen geven aan dat dit het hoogtepunt van de vakantie is'
ouders op de buurtcamping in stadspark Rembrandtpark in Amsterdam
Andere potjes
De vrijwilliger legt uit dat de subsidie vanuit de gemeente Amsterdam dit jaar meer dan gehalveerd is. Volgend jaar komt de subsidie helemaal te vervallen. ‘We zijn erg druk met het aanschrijven van andere potjes binnen de gemeente, maar die aanvraag moet voor augustus binnen zijn. Dus we zijn nu al druk met de volgende editie.’ De begroting wordt voor het grootste deel gedekt door fondsen, maar subsidie vanuit de gemeente is vaak noodzakelijk om het kostenplaatje rond te krijgen. Dat de gemeente de portemonnee trekt, is dus zeker geen gegeven.
De subsidie en de vergunning van de Buurtcamping verloopt in Amsterdam via de stadsdelen, legt de gemeente uit. Er zijn in Amsterdam meerdere buurtcampings, en ook soms meer dan één per stadsdeel. ‘Voor 2027 heeft Stadsdeel West aangekondigd dat er maar één camping georganiseerd kan worden, in plaats van twee.
De organisatoren moeten dan een keuze maken welk park ze willen voortzetten’, laat de gemeente weten. In stadsdeel Oost is maar één buurtcamping; daar is het aangevraagde subsidiebedrag volledig toegekend. De tweede reden voor het verminderen van subsidie is van financiële aard, laat gemeente Amsterdam weten: ‘In 2026 is het totale budget voor bewonersinitiatieven lager dan in 2025.’
De goede wil is er: Vanuit de vrijwilligers, de stichting en de gemeente. Toch loopt het in de praktijk weleens stroef. Hoe kan het beter en wat kunnen gemeenten volgend jaar doen? ‘Het zou enorm helpen om een contactpersoon te hebben bij de gemeente’, zegt Nijhof. ‘Elke gemeente werkt weer anders, we moeten langs veel loketten. Iemand die weet hoe het werkt en ons op weg helpt, dat is de beste methode.’
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.