Mag een burgemeester op basis van de Opiumwet een dwangsom opleggen die geldt voor de hele gemeente, zoals in Deventer gebeurde? De Raad van State heeft geoordeeld dat de burgemeester zijn boekje te buiten ging.
Burgemeester mag geen gemeentebrede dwangsom opleggen
Omdat de toegang tot een drugspand al gesloten was, legde de burgemeester van Deventer twee personen een last op voor de hele gemeente.
De hoogste bestuursrechter fluit daarmee de burgemeester van Deventer terug in twee identieke zaken, met verschillende verdachten. In die gemeente werd een hennepkwekerij aangetroffen. De burgemeester wilde daarom op basis van artikel 13b de Opiumwet een last onder bestuursdwang opleggen door het pand te sluiten. Daarmee moest voorkomen worden dat de beide verdachten nog toegang hadden tot het pand. Maar omdat de eigenaar inmiddels de sloten had vervangen, konden zij al niet meer het gebouw in. Daardoor zou een last onder dwangsom geen effect meer hebben.
Dwangsom
De burgemeester besloot daarom om een last onder dwangsom vast te stellen voor de hele gemeente: op straffe van een dwangsom van 5.000 euro per overtreding werd het de verdachten verboden om een handelsvoorraad drugs bij zich te hebben, te telen, te vervoeren of er iets anders mee te doen. Daarmee wilde de burgemeester voorkomen dat ze elders in de gemeente opnieuw in de fout zouden gaan. Volgens de burgemeester was de bestrijding van drugsoverlast in zijn gemeente van dusdanig groot belang, dat hij artikel 13b ruim geïnterpreteerd heeft.
Pandgericht
Maar volgens de Raad van State trad de burgemeester hiermee ‘buiten de grenzen van zijn bevoegdheden getreden’. Artikel 13b van de Opiumwet is ‘pandgericht’, stelt de hoogste bestuursrechter. De wet biedt geen ruimte om de Opiumwet breder te interpreteren, stelt de Raad van State, hoe groot de drugsoverlast ook is.
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.