Ik heb de coronaverhoren met groeiende ergernis gevolgd. Die ergernis betreft niet politici en wetenschappers die met meel in de mond praten, of het feit dat ze alles wat er niet goed ging naast zich neerleggen. Die ergernis betreft hoofdzakelijk het feit dat zij het boetekleed aantrekken, zich allemaal geroepen voelen zaken te noemen die niet goed gingen, en dat er naar sommige mensen te weinig zou zijn geluisterd.
Coronaergernis
Hoofdredacteur Eric de Kluis volgde de coronaverhoren met groeiende ergernis.
Elkaar de maat nemen
Ik deel die mening niet. De overheid heeft het in coronatijd fantastisch gedaan, vind ik. We zijn vergeten dat we dat in het begin van de epidemie bijna allemaal dachten. Ik heb veel mensen horen zeggen dat ze het normaal niet met Rutte eens waren, ‘maar dit doet hij enorm goed!’ We werden met een pandemie geconfronteerd die ongekend was en waarvan niemand wist hoe die zou verlopen.
Er werden besluiten genomen met het oog op onze veiligheid. Of die achteraf allemaal even verstandig waren, is voer voor historici en – inderdaad – parlementaire enquêtecommissies. Maar laten we dat wel allemaal in het licht bekijken van wat er toen besloten moest worden, zonder veel kennis van wat er gaande was en zonder de gevolgen te kunnen overzien.
De overheid heeft het in coronatijd fantastisch gedaan, vind ik
Die sluiting van verpleeghuizen was verschrikkelijk en had achteraf gezien beter niet gekund. Maar stel dat het virus had geleid tot massasterfte verpleeghuisbewoners, dan hadden we het kabinet verweten dat het veel te weinig had gedaan.
De vraag was of we de gok konden nemen te weinig te doen. Uiteindelijk leidde de epidemie in de eerste twee jaren tot zo’n dertig- tot veertigduizend extra sterfgevallen. Nederland was daarmee een Europese middenmoter. Er wordt vaak op gewezen dat Scandinavische landen het beter deden met minder maatregelen, maar daar staat tegenover dat andere landen met minder maatregelen, zoals Hongarije en het Verenigd Koninkrijk, veel meer sterfgevallen telden.
Toch hebben de betrokkenen, of het nu om ministers, burgemeesters of wetenschappers gaat, de neiging zichzelf en elkaar de maat te nemen. Laat mij dan degene zijn die het zegt: complimenten aan allen die de ballen hadden besluiten te nemen, of die nu achteraf gezien goed waren of niet. Jullie toonden het lef dat op dat moment nodig was.
Daarvoor dank!
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.