Door het beleid van het aanstaande kabinet-Jetten stijgt het aantal mensen in armoede, berekende het Centraal Planbureau. Bij ongewijzigd beleid zou 2,5 procent van de Nederlanders in 2030 in armoede leven, maar door de plannen van de coalitie van D66, de VVD en het CDA stijgt dat licht naar 2,7 procent. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek was in 2024 3,1 procent van de bevolking arm.
Meer mensen in armoede door beleid kabinet-Jetten
De toename komt vooral door hogere belastingen op werk en lagere uitkeringen
Zorgkosten
De toename komt vooral door hogere belastingen op werk en lagere uitkeringen. Ook nemen zorgkosten toe, met name door het hogere eigen risico en een lagere zorgtoeslag.
Diepe armoede
Volgens het CPB neemt vooral het aantal mensen toe die maandelijks 10 procent of minder tekortkomen. Het aantal mensen in diepe armoede verandert volgens het CPB nauwelijks. Het aantal kinderen in armoede blijft volgens het CPB gelijk, onder meer door hogere bedragen in de nieuwe kindregeling.
Reacties: 3
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Slechte start, dit kabinet krijgt nog veel minder voor elkaar dan het vorige met dit soort absurde maatregelen :-). Wat een armoedig amateuristisch beleid. Snel maar weer naar de stembus t.z.t.
Extra belastingen vanwege hogere defensieuitgaven zullen via 'een vrijheidsbijdrage' moeten worden gedragen door ALLE burgers en bedrijven. Door ons evenredige belastingstelsel behoren de sterkste schouders de hoogste lasten te dragen.
Verdere investeringen kunnen het beste plaatsvinden vanuit een realistisch perspectief (géén hobbyisme en luchtkastelen) en voor de uitvoering voldoende spankracht bij de bestuursorganisatie(s).
In de politiek wordt 'het begrip werkenden' in combinatie met hogere lasten veel te algemeen benaderd.
Armlastige werkenden zullen/kunnen nauwelijks zijn te vinden in het overgrote deel van schaal 2 en in schaal 3 van onze loon- en inkomstenbelasting, tenzij ze niet met geld om kunnen gaan. We hebben het dus voornamelijk over werkenden in schaal 1 en mogelijkerwijs het onderderste deel van schaal 2 die (soms) moeilijk kunnen rondkomen.
Dat betekent dus dat als het overgrote deel van de werkenden helemaal niet hoeft te worden ontzien. Kortom, de discussie moet wel helder zijn en blijven.