Vanwege de aanwezigheid van de Tweede Kamer, de Eerste Kamer en de verschillende ministeries is Den Haag het kloppende hart van onze democratische rechtstaat. De relatie van Den Haag met de Grondwet is in vergelijking wellicht minder bekend, maar daarmee niet minder belangrijk.
Daarom is het goed dat het ministerie BZK het Haagse Grondwetpad heeft ontwikkeld. Het is een tentoonstelling, maar niet in de normale zin van het woord. In feite is het een rondleiding door de Haagse binnenstad waarbij de sporen van de Grondwet in de geschiedenis van de stad geleidelijk worden blootgelegd.
Bezoekers doen bekende en onbekende plaatsen aan die op een bepaalde manier te maken hebben met de Grondwet. Zeker daar waar de relatie op het eerste gezicht misschien minder voor de hand ligt valt er bijzonder veel te leren. Wat ik er bijzonder aan vond was dat de kracht en kwetsbaarheden van onze rechtstaat beiden duidelijk naar voren komen.
Op de Grondwetbank op de Hofplaats staat bijvoorbeeld artikel 1 van de Grondwet waarin het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod zijn opgenomen. Het Oud Raadhuis herinnert aan artikel 4 waarin is vastgelegd dat iedere Nederland mag stemmen en gekozen worden. De plaquette aan de Heulstraat heeft verder betrekking op de herziening van artikel 44 waarmee de macht van de koning werd ingeperkt en de ministers verantwoordelijk werden gemaakt.
Uit de rondleiding blijkt dat deze uitgangspunten dag in dag uit opnieuw verdedigd moeten worden. Zo doen bezoekers het Eremoment voor de Gevallenen op het Binnenhof aan wat eraan herinnert dat de Grondwet tijdens de Tweede Wereldoorlog buiten werking is gesteld. Het is een ode aan diegenen die hun leven gegeven hebben voor onze vrijheid. Verder stamt de Gevangenispoort uit een tijd waarin er nog geen sprake was van scheiding van machten.
Tot slot maakt ook de Kloosterkerk deel uit van het Grondwetpad. Dat ligt misschien niet direct voor de hand, maar de redenen ervoor zijn goed. De Kloosterkerk herinnert ons eraan dat de vrijheid van godsdienst of levensovertuiging is vastgelegd in artikel 6 van de grondwet, een artikel waarvan de relevantie in de huidige tijd voor iedereen duidelijk is.
Informatie uit de Tweede Kamer gecombineerd met achtergronddossiers en het laatste politieke nieuws. Informatie ter oriëntatie op een bezoek, uitleg over hoe wetten tot stand komen en een rondgang door de geschiedenis van de Staten-Generaal. Kijk nu op www.tweedekamer.nl
Informatie uit de Tweede Kamer gecombineerd met achtergronddossiers en het laatste politieke nieuws. Informatie ter oriëntatie op een bezoek, uitleg over hoe wetten tot stand komen en een rondgang door de geschiedenis van de Staten-Generaal. Kijk nu op www.tweedekamer.nl
Maak Binnenlands Bestuur uw voorkeursbron in Google
Met een nieuwe Google-functie bepaalt u nu zelf welke bronnen u als eerste ziet wanneer u zoekt. Zo mist u nooit meer het laatste nieuws van Binnenlands Bestuur.
John Arnold Walther Julius Leerdam, ofwel John Leerdam, is op 23 juli 1961 te Curaçao geboren als kind van een Surinaamse vader en een moeder uit Saint Kitts. Na de middelbare school zet hij zijn eerste grote buitenlandse stap: studeren in Nederland. Aanvankelijk in Maastricht, later in Amsterdam. John studeert af in Theaterregie en als docent Drama toont hij vooral interesse in ‘Black en Musical Theatre’. In 1987 wordt hij lid van de Amsterdamse Kunstraad. En na kort leiding te hebben gegeven aan het cultureel centrum van Bonaire, stapt hij in eenzelfde functie over naar de theaterafdeling van het Centrum voor Kunstzinnige Vorming van de Open Academie in Den Haag. In 1991 vertrekt John naar New York om aan de Columbia University zijn ‘Master in Fine Arts’ (MFA) in filmregie en filmproductie te halen. Als medeoprichter en vice-president draagt hij veel bij aan Kafu, het pan-Afrikaanse netwerk voor filmstudenten van de universiteit. Bovendien is hij pr-coördinator en fondsenwerver voor de eerste jaarlijkse ‘Black Filmmakers Conference’. Met de oprichting van zijn ‘Orange Melted Productions’ voor multiculturele film- en theaterproducties en een voltooiing van de post-graduate course aan de SIPA (School of International & Public Affairs) groeit zijn rol als bruggenbouwer. John gaat in 1995 terug naar Amsterdam. Hij is freelance-trainer voor communicatievaardigheden, adviseur van verschillende ministeries en bestuurslid van Paradiso. Bij het Cosmic Theater in Amsterdam is hij eerst artistiek leider en in 1999 wordt hij directeur. Met zijn kennis van beleid, integratie en cultuur bijeen te brengen in het theater. De politiek raakt geïnteresseerd in zijn werk. Dat heeft ook een omgekeerd effect. De drang om ook buiten het theater bruggen te slaan, leidt hem naar het Amsterdamse PvdA-voorzitterschap en daarna naar zijn huidige lidmaatschap van de Tweede Kamer. In de kamer zet John zich in voor die dingen waar zijn hart ligt: kunst & cultuur en Nederlandse en Arubaanse Zaken.
