Regio’s moeten verplicht worden om meer woonzorgplekken te creëren voor mensen met onbegrepen gedrag. Dat zegt Anneke Aanstoot, voorzitter van de Nederlandse Zorg- en Veiligheidshuizen. Het gaat daarbij om allerlei vormen van huisvesting; van begeleid wonen tot Skaeve Huse en forensische plekken. ‘De doelgroep is heel breed en overal moet er wat bij.’
Oproep: verplicht elke regio tot woonzorgplekken voor onbegrepen gedrag
Een soort ‘spreidingswet’, een verplichting voor elke regio om extra woonzorgplekken voor mensen met onbegrepen gedrag te creëren, helpt.
Dakloosheid
De urgentie is groot, blijkt ook uit de Kamerbrief van begin oktober van vijf ministers over de aanpak van onbegrepen gedrag. ‘De keten van passende woon(zorg)voorzieningen, van bedden, opvang en diverse vormen van structurele huisvesting, loopt vast’, schrijven ze. ‘Mensen verblijven daardoor soms te lang in een niet-passende situatie, wat kan leiden tot ‘dakloosheid, terugval, escalatie, zwaardere zorg, overlast.’
Spreidingswet
Aanstoot, ook netwerkmanager van het Zorg- en Veliigheidshuis Haaglanden, ziet dagelijks hoe hoog de nood is. ‘We pleiten vanuit de Zorg- en Veiligheidshuizen al veel langer voor een soort ‘spreidingswet’, een verplichting voor elke regio om extra woonzorgplekken voor mensen met onbegrepen gedrag te creëren. Dat is misschien politiek niet opportuun maar wel hard nodig. Het gaat allemaal zo traag. Er moet echt een gezamenlijk actieplan van het rijk, gemeenten en alle partners komen.’
Ook de Zorg- en Veiligheidshuizen hebben hier een rol in. ‘Elk huis heeft een regionale stuurgroep waar gemeenten, zorgpartijen en justitiepartners bij elkaar komen. Benut die groep en de expertise om met woonpartijen samen aan de slag te gaan. Het rijk moet naast de financiële middelen, ook zorgen voor eenvoudige wetgeving om deze samenwerking mogelijk te maken.’
Buikpijn
Aanstoot raadt burgemeesters als regisseur op integrale veiligheid in de gemeente aan om de groep ‘waar ze buikpijn van krijgen’ goed in beeld te brengen. ‘Zorg dat je een lokale, persoonsgerichte aanpak hebt, van waaruit je kunt opschalen naar het Zorg- en Veiligheidshuis als het te complex en hoogrisicovol wordt.’
Voor de meest risicovolle groep is er de Levensloopaanpak. Specifiek voor deze groep, zo staat in de Kamerbrief, moet op korte termijn 400 speciale woonzorgplekken worden gecreëerd. ‘Heel goed dat die 400 plekken worden genoemd, maar dit moet nog wel van papier af’, zegt Aanstoot.
Dakloos
De Levensloopaanpak is ontstaan na de moord op Els Borst en richt zich specifiek op de meest complexe doelgroep. Dit zijn de mensen die veel overlast in hun omgeving veroorzaken en vaak in aanraking komen met politie en justitie. Een groot aantal is dakloos. Sinds de start in 2019 zijn ruim 700 mensen in de Levensloopaanpak opgenomen. De aanpak is actief in dertig zorg- en veiligheidsregio’s en volgens Aanstoot is er sprake van aantoonbare meerwaarde voor cliënten en betrokken partners.
Forensische zorg
In deze intensieve aanpak worden deze mensen in beeld gebracht, gevolgd door een zogeheten levensloopcoördinator én ‘niet meer losgelaten’. ‘We gaan met allerlei partijen om zo iemand heen staan. Met de gemeente, zorgkantoor, de politie, ggz, woningcorporatie. Ook forensische zorg is altijd betrokken. De lijntjes zijn kort en voor iedereen is duidelijk wie er buiten kantooruren bereikbaar is.’
Aanstoot waarschuwt meteen ook voor stigmatisering: ‘Niet iedereen met een beetje verward gedrag is gevaarlijk. De groep mensen met onbegrepen of verward gedrag is heel breed en zij hebben woonruimte en vaak ook begeleiding nodig.’
Congres Bestaanszekerheid: wat werkt wél?
Bestaanszekerheid wordt nog vaak geassocieerd met geldgebrek en schulden. Maar het is meer dan dat. Bestaanszekerheid is de samenhang van bestaansvoorwaarden die ervoor zorgen dat mensen volwaardig mee kunnen doen aan de samenleving. Met voldoende geld, maar ook met goede huisvesting, een gezonde leefomgeving, toegankelijke zorg en goede kansen op werk en voldoende scholing.
U werkt u aan de bestaanszekerheid van uw inwoners? Waar grijpt u in? Wat werkt aantoonbaar? En wat vraagt dat van uw beleid, uw medewerkers en de samenwerking tussen afdelingen?
Op 19 november organiseert Binnenlands Bestuur ‘Bestaanszekerheid: wat werkt wél?’. Een congres voor gemeenten die hun aanpak willen aanscherpen en willen weten welke stappen zij vandaag al kunnen zetten.
Meer informatie en aanmelden
Reacties: 2
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Ongewenst gedrag, ongewenste aanwezigheid en ongewenste ingebruikname van plekken waar men geen scepter zwaait is niet onbegrepen maar zeer ongewenst. Spreidingswetten zijn dat ook. Je kan niet maar doen en je kan dat niet op de nek gooien van de maatschappij.
Ga lekker zelf verwarde figuren opvangen met alle gekkigheid en erger die daar bij hoort. Lullig voor die lui maar maak hun problemen niet de onze.
Kun je het wel over stigmatisering hebben net alsof dat van iedereen behalve het onderwerp afkomt maar die stigmatisering is men zelf.
Heel raar stukje dit met heel vreemde uitgangspunten Anneke denk ik dan. Er staan best redelijk voorstellingen in maar ook een aantal dingen die falikante onzin zijn om de boel te verkopen.
Geen enkele moeite met opvang en/of hulp maar gewoon afgescheiden tot men bewezen in staat is om wel deel te nemen aan de maatschappij. Je kan dat niet lekker uitsmeren daar help je niemand mee. Als het niet kan kan het nog niet.
Goed hè? Al die bezuinigingen op de GGZ leveren echt resultaat op!