Neuzen in de BRP geldt als een ambtelijke doodzonde. Het kwam een ambtenaar van de gemeente Land van Cuijk dan ook op ontslag op staande voet te staan. Maar waarom kreeg ze wel een transitievergoeding?
Neuzen in BRP niet altijd ernstig verwijtbaar
'In de clinch' is een rubriek waarin jurist/columnist Michel Knapen actuele zaken in het ambtenarenrecht belicht.
Het leven van Karin Oploo* krijgt in oktober 2025 een onverwachte wending als een inwoner van Land van Cuijk inzage wil in haar eigen persoonsgegevens. Dan blijkt dat Oploo (1967), senior medewerker burgerzaken, in negen maanden tijd zeven keer de persoonsgegevens van die vrouw heeft bekeken en één keer die van haar moeder: acht keer een ‘niet-functionele’ raadpleging van de BRP. Oploo wordt op staande voet ontslagen, wat zij aanvecht bij de rechtbank Oost-Brabant.
Maar zij verliest haar zaak. Het ontslag is ‘onverwijld’ gegeven, samen met de reden van het ontslag, zo spoedig mogelijk nadat de werkgever had ontdekt wat zij had gedaan en nadat het intern onderzoek daarnaar was afgerond. Voor dit ontslag bestond ook een ‘dringende reden’: het zonder functionele reden de gegevens van twee inwoners in het BRP raadplegen. Oploo geeft dit toe maar zij vindt de sanctie onevenredig zwaar, wat voor haar disproportionele gevolgen heeft. Tijdens het raadplegen was zij psychisch in de war, stelt zij.
Ook die vlieger gaat niet op. Ja, er waren privéomstandigheden maar Oploo zag haar werk ook als een aangename afleiding daarvan. Het neuzen in de BRP is misbruik van een ambtsbevoegdheid en vormt een grote inbreuk op de integriteit die van een ambtenaar van de burgerlijke stand mag worden verwacht. Daarmee heeft zij de eis van goed ambtenaarschap geschonden. Dan kan niet worden volstaan met een waarschuwing. Het ontslag op staande voet is rechtsgeldig. De lange staat van dienst van Oploo (22 jaar) en het feit dat het ontslag voor haar grote financiële en persoonlijke gevolgen heeft, veranderen de kantonrechter niet van mening. Een billijke vergoeding zit er dan ook niet in.
Wel krijgt Oploo een transitievergoeding, waar zij ook om had gevraagd. Die hoeft een werkgever niet te betalen als het eindigen van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van een werknemer. De kantonrechter vindt het handelen van Oploo verwijtbaar maar niet ernstig verwijtbaar.
Ze was door een scheiding labiel, boos en radeloos
Oploo snuffelde in de BRP toen zij vanwege privéomstandigheden emotioneel zwaar in de knoei zat. Ze was labiel, boos en radeloos. Ze lag in een scheiding die steeds heftiger werd. In het rapport van de huisarts staat dat zij negen maanden door haar ex is voorgelogen. Dat leidde tot ruzies en alcoholgebruik. Ze ontdekte in de telefoon van haar ex dat hij veel contact had met een vrouw. Iedereen in Oploo’s kring wist dat die ex een relatie had, niemand had haar dat verteld, waardoor zij heeft gebroken met haar vrienden. De huisarts spreekt van ‘paniek bij scheiding’ en verwijst Oploo door naar een psycholoog omdat ze haar huwelijk maar moeilijk kan loslaten en niet kan omgaan met het vreemdgaan door haar ex.
Wie was zijn nieuwe vriendin? De vrouw wiens gegevens Oploo heeft opgezocht in de BRP. Met die gegevens deed ze overigens niets en achteraf begrijpt ze ook niet waarom ze meermaals dezelfde gegevens heeft bekeken. Hoewel Oploo beter had moeten weten, zijn haar handelingen niet ernstig verwijtbaar. De gemeente moet Oploo de transitievergoeding betalen ( 37.198 euro bruto). Haar baan is ze kwijt.
* De naam is gefingeerd.
ECLI:NL:RBOBR:2026:2060
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.