Ik ken weinig politici en bestuurders die haar dat nadoen. Zelf sta ik liever op de barricade dan dat ik mij, zoals Dolly, uit een politiek gevoelige vraag draai. Juist daarom lees ik sinds haar overlijden vorige maand alles over haar wat ik vinden kan. Hoe meer ik lees, hoe meer ik zie wat er in de publieke zaak van haar te leren valt. Drie inzichten die raken aan ons vak.
Mijn nieuwe rolmodel: Dolly Parton
Dolly Parton verbond dragqueens, hillbillies, republikeinen, democraten, feministen en mensen van alle kleuren aan haar persoon en muziek.
Ze liet haar daden spreken en hield haar mond over politiek
‘I learned a long time ago: keep your damn mouth shut if you want to stay in show business.’ Over politiek liet zij zich niets ontlokken. Met haar daden sprak ze wel: de Imagination Library, die meer dan honderd miljoen kinderboeken weggaf; een miljoen dollar voor het onderzoek naar een coronavaccin; 900 gezinnen die na bosbranden zes maanden lang 1.000 dollar per maand van haar kregen. Een wereldbeeld, uitgesproken zonder één politiek woord.
Van protesterende boer tot A12-bezetter: de overheid is er voor iedereen. Als ambtenaar dien je mensen die net zo verdeeld zijn als haar publiek. Hun vertrouwen heb je nodig om je werk te kunnen doen. Wij zitten niet in de showbusiness. Maar ‘keep your damn mouth shut’ geldt wellicht ook voor ambtenaren. Niet als uiting van lafheid, maar van vakmanschap, mits je daden voor je spreken.
Ze weigerde het etiket, niet de zaak
Feminist wilde ze zich niet noemen: ze hoefde niet te marcheren en geen bord omhoog te houden. Ondertussen speelde ze wel in 9 to 5 een van de drie secretaresses die in opstand komen tegen hun seksistische baas. En ze verliet in 1974 de televisieshow waarin ze beroemd werd, omdat ze niet langer het aanhangsel van een man wilde zijn. Ze deed dus alles wat het woord betekent en gebruikte het woord niet. Het label brengt de discussie terug tot voor of tegen. De daad brengt hem verder.
Ze weigerde te oordelen, ook toen dat oncomfortabel werd
‘I love everybody. I don't criticize, I don't condone nor condemn. I just accept them.’ Dat zei ze toen ze kritiek kreeg op Either Or, haar duet met Kid Rock. Die had kort daarvoor uit protest kratten Bud Light aan flarden geschoten, omdat dat merk met een transgender influencer had samengewerkt. Dolly was juist een boegbeeld voor die gemeenschap. Toch koos ze geen kant. Kid Rock was een goede artiest en ze hield van hem. Van de LGBTQ+-gemeenschap hield ze net zo goed, en zij wilde dat iedereen goed behandeld werd.
Dit wringt, en dat mag van Dolly. Een ambtenaar die nooit oordeelt, is ook een ambtenaar die niet aan de bel trekt als beleid mensen beschadigt. Zwijgen is soms wegkijken. Het verschil zit hem in waarover ik zwijg. Over de mens tegenover mij: zwijgen. Over de gevolgen van het beleid: nooit.
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.