Veranderingen in de zorg vragen op het platteland om andere oplossingen dan in steden. De Odensehuiskamers in West Betuwe zijn daar een mooi voorbeeld van. West Betuwe is een gemeente van ruim 53.000 inwoners met 26 kernen en overwegend plattelandsgebied. In deze gemeente start binnenkort de zesde Odensehuiskamer.
Odensehuiskamers als blik op de toekomst
Odensehuiskamers in West Betuwe brengen zorg en ondersteuning dichtbij in kleine kernen via maatwerk en lokale samenwerking.
Een Odensehuis is een plek voor mensen met beginnende geheugenproblemen en hun mantelzorgers. Het zijn locaties die mede gerund worden door vrijwilligers. Zij bieden een plek en activiteiten die geschikt zijn voor mensen met geheugenproblemen en beginnende dementie. Mantelzorgers vinden hier ook rust, ondersteuning en op de persoon gerichte informatie. Odensehuizen hebben zich inmiddels als methodiek bewezen. Ze zijn echter nagenoeg alleen aanwezig in steden of grote kernen. Om Odensehuizen in kleine kernen te starten, is een andere benadering nodig.
De gemeente West Betuwe heeft dan ook, in samenwerking met Welzijn West Betuwe, Odensehuiskamers gerealiseerd. In een dorpshuis of een lokale zorginstelling wordt één dagdeel per week een huiskamer ingericht. Getrainde vrijwilligers organiseren de huiskamers en ondernemen activiteiten met bezoekers. Hierbij staat de behoefte van de bezoekers centraal. Dit vraagt om een divers aanbod aan activiteiten: van een wandeling tot een spelletje, schilderen of de krant lezen. Mantelzorgers komen om hun ervaringen te delen. De dementieconsulent komt langs om vragen te beantwoorden. Het Team Sociaal en de thuiszorg begeleiden inwoners naar de huiskamers en het dorpshuis verzorgt de koffie. Rondom een Odensehuiskamer ontstaat zo een samenwerking tussen zorg, sociaal werk, gemeente, vrijwilligers en inwoners. Het is daarmee een doorkijkje naar de toekomst, met inzet op ondersteuning zo dichtbij mogelijk.
Kleine kernen vragen om maatwerk
De gemeente West Betuwe staat pal voor kerngericht werken. Een gemiddelde kern in de gemeente West Betuwe heeft minder dan 2.500 inwoners. Het aantal inwoners in deze kernen dat mogelijk onder de doelgroep van het Odensehuis valt, is dan ook zeer beperkt. Oplossingen gericht op efficiëntie en bundeling werken hier niet. De fysieke afstanden tussen zorgaanbieders en inwoners zijn te groot. De gebondenheid aan de kern is te hecht om mensen zomaar te verplaatsen. Daarmee zou het sociale netwerk rond de inwoner wegvallen. Kleine kernen vragen daarom om maatwerk.
Dat maatwerk is mogelijk! Zo stellen vijf dorpshuizen hun ruimte beschikbaar en steken vrijwilligers veel tijd in training om bezoekers de juiste ondersteuning te bieden. De lokale zorgaanbieders bewegen even hard mee. Zij leveren kennis, ruimte en materialen.
Geduld en doorzettingsvermogen blijven nodig. Huiskamers met slechts twee bezoekers gedurende een bepaalde periode zijn geen uitzondering. Ook hier wint de lange adem het uiteindelijk. De Odensehuiskamers in West Betuwe worden steeds beter gevonden en daarmee neemt het aantal bezoekers toe. Bovenal laten deze Odensehuiskamers een blik op de toekomst zien: een toekomst die bestaat uit het nemen van gezamenlijke verantwoordelijkheid, waarin partijen, deelnemers en vrijwilligers over hun grenzen heen kijken en buiten de geijkte banen naar oplossingen zoeken. Waar gewerkt wordt aan betrokkenheid in plaats van efficiëntie. Dit is precies wat zo moeilijk te vangen is in een Integraal Zorgakkoord of enig ander akkoord en exact waar plattelandsgemeenschappen zo sterk in zijn.
Jan M. de Geus, wethouder Maatschappelijke Ontwikkeling gemeente West Betuwe en Marco van Westerlaak, directeur-bestuurder van Welzijn West Betuwe.
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.