Wie in deze donkere dagen door een grote stad loopt, kan er moeilijk omheen: daklozen die met hun hele hebben en houden door de straten slenteren, blikjes verzamelen voor het statiegeld, bedelen bij supermarkten of de nacht doorbrengen op een stuk karton onder een viaduct of in een park.
Buiten slapen blijft
Wie in deze donkere dagen door een grote stad loopt, kan er moeilijk omheen: daklozen die door de straten lopen.
Nul daklozen in 2030 onhaalbaar
Aan dat schrijnende straatbeeld komt voorlopig geen einde. Vorige week erkende zorgminister Mirjam Sterk (CDA) dat de doelstelling om dakloosheid in 2030 te beëindigen niet wordt gehaald. Het tekort aan woon- en zorgplekken, de stijgende kosten van levens onderhoud en de neveneffecten van arbeidsmigratie maken dat volgens haar onmogelijk.
Echt een verrassing is dat niet. Onderzoeksbureau Significant Public concludeerde vorig jaar al dat het met de huidige aanpak en het huidige tempo niet gaat lukken om in 2030 een einde te maken aan dak- en thuisloosheid. Ook de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek waren de afgelopen jaren allesbehalve rooskleurig. Wie verwachtte dat de groei van het aantal daklozen op tijd zou worden gekeerd, is of heel optimistisch, of gewoon heel naïef.
Dakloosheid is niet alleen een humanitair drama, maar ook duur
Toegegeven, Nederland staat hierin niet alleen. Sinds 2022 is het aantal daklozen in de meeste OESO-landen toegenomen. Zelfs in Finland, jarenlang een van de beste jongetjes van de klas, is weer een stijging zichtbaar. Armoede, economische omstandigheden en de toenemende druk op de woningmarkt zijn de boosdoeners. Dat in Nederland tienduizenden mensen geen toegang hebben tot een van de meest basale levensbehoeften, is op zichzelf al treurig genoeg. Maar dakloosheid is niet alleen een humanitair drama. Het is ook extreem duur.
De maatschappelijke kosten kunnen oplopen tot 85.000 euro per persoon per jaar. Ter vergelijking: voor dat bedrag kun je jaarlijks een vierslaapkamerappartement van 180 vierkante meter aan de Amsterdamse Prinsengracht huren. Vooruit, niet iedere dakloze hoeft (of wil) in een grachtenpand te wonen. Maar een veilig onderkomen voor iedereen zonder dak boven het hoofd, is dat nou te veel gevraagd?
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.