Vilt en veerkracht

Onlangs bezochten mijn man en ik Leipzig en Dresden, steden met een indrukwekkende geschiedenis. Bombardementen aan het eind van de Tweede Wereldoorlog legden de binnenstad van Dresden in as en puin. Daar is vandaag bijna niets meer van te zien. De binnenstad staat er trots en fier bij. Dat zegt iets over de veerkracht van de Dresdenaren.

Zaterdagochtend liepen we de Kreuzkirche in om de toren te beklimmen voor een goed uitzicht op de binnenstad. De entree konden we alleen contant betalen. We haalden al onze zakken leeg en kwamen tot vijf euro. Nou vooruit, daar deed onze vriendelijke host het voor. Bovengekomen hadden we een fantastisch uitzicht over de stad. Hoe anders dan de foto die ik kort daarvoor zag. Van de binnenstad die nu stralend in de zon ligt, was op de foto niet veel over. Bij het bombardement van Dresden in februari 1945 hanteerden de geallieerden de vuurstormallestactiek; verschillende brandhaarden regen zich aaneen tot een allesverwoestende vuurstorm. Met een rokende puinhoop als gevolg.

Beneden aangekomen vroeg ik de host hoe de herbouw was gegaan. ‘Gewoon, de mensen. Wie? Iedereen eigenlijk. Iedereen zocht naar bruikbare stenen in het puin en zo is met de hulp van velen de stad opnieuw opgebouwd.’ Hij vertelde het rustig en gedecideerd. Alsof het vanzelf sprak.

We hebben het graag over veerkrachtige organisaties. Weerbaarheid is een vorm van veerkracht. Organisaties die het vermogen hebben uitdagingen te overwinnen en te herstellen van tegenslagen, blijven succesvol voortbestaan. Het gaat zowel om het opvangen van crises, denk aan stroomuitval gedurende 72 uur, als om het gebruiken van tegenslagen als een kans om te vernieuwen en sterker te worden. Dat vraagt denk- en doekracht van iedereen in de organisatie. Net als bij de inwoners van Dresden.

De Kreuzkirche is in de afgelopen eeuwen vijf keer verwoest en herbouwd. De laatste keer na de Tweede Wereldoorlog. In plaats van strak geschilderd stucwerk zijn de wanden en plafonds bekleed met opgespoten materiaal, het lijkt net alsof de kerk een zachte vilten binnenkant heeft. Een veerkrachtige organisatie met een vilten binnenkant. Het lijkt mij zo gek nog niet.