of 59082 LinkedIn

Jeugdzorg blijft toch tijdschrijven

© Shutterstock
© Shutterstock

Het leek allemaal goed te gaan: speciaal adviseur Rita Verdonk stond tevreden op het podium van een zaaltje van voormalig cruiseschip ss Rotterdam, met aan haar weerszijden de driehoek van werkgevers, werknemers en de overheid. 

De jeugdzorg zou ‘ontregeld’ worden, hadden alle partijen net toegezegd, te beginnen bij het tijdschrijven, een administratieve bezigheid die veel jeugdzorgprofessionals de neus uit kwam. Verdonk kondigde aan dat 4 maart de ‘heldere deadline’ zou worden voor een akkoord.

Op die zogenaamde schrapdag tijdens de Landelijke Schrapweek Jeugd moesten – de naam zegt het al – regels geschrapt worden. De consensus was dat tijdschrijven de eerste regel was die van boord gegooid moest worden. Want administratieve lasten vormen vertrekreden nummer één voor zorgpersoneel, vertelde FNV-bestuurder Maaike van der Aar.

En de zorg zit al met personeelstekorten. ‘Professionals zijn veel uren per week kwijt aan papierwerk en dit is niet acceptabel. Er moet een einde komen aan het “gestolde wantrouwen” in de sector’, stond in het convenant dat naar aanleiding van die dag werd opgesteld. Maar die schijnbare consensus blijkt nu toch fragieler dan gedacht.

Begin april melden de vakbonden dat de onderhandelingen over het afschaffen van het tijdschrijven toch langer duren dan gepland. Jeugdzorgprofessionals willen wel, schrijven FNV en CNV, ‘maar helaas is de achterban van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten nog niet zo ver.’ Sterker nog: ‘de meeste regio’s staan kritisch tot zeer kritisch tegen over afschaffen van tijdschrijven.’ Welke regio’s dat zijn, wil de FNV nog niet zeggen. In ieder geval is het tijdschrijven voorlopig nog geen verleden tijd.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Hans op
En precies daarom moet je nooit voor of bij een overheid werken: er zijn altijd weer kille rekenmeesters die iedere vorm van elan en enthousiasme de kop weten in te drukken; gaat al 40 jaar zo.