of 62688 LinkedIn

Inboedel na ontruiming zaak van gemeente

© Shutterstock
© Shutterstock

Vanaf 1 april worden gemeenten verantwoordelijk voor de afvoer en opslag van inboedels van woningen die zijn ontruimd. Nu is daar wettelijk nog niets voor geregeld waardoor boedels vaak op straat achter blijven. Gerechtsdeurwaarders zijn blij met de wetswijziging, de gemeentekoepel niet.

Zo’n vijftienduizend keer per jaar bepaalt een rechter dat een huurovereenkomst moet worden ontbonden en de woning moet worden ontruimd. Doorgaans omdat de huur minstens drie maanden niet is betaald, er sprake is van illegale inwoning, een wietkwekerij in huis is gevestigd of omdat de bewoner te veel overlast veroorzaakt. De huurder moet dan vertrekken. Doet hij dat niet vrijwillig, dan komt de deurwaarder het vonnis ‘ten uitvoer leggen’. Die zet de bewoner en de inboedel op straat – en daar beginnen de problemen. Want wat moet er met die spullen gebeuren?


Wetswijziging
Een wetswijziging verschaft duidelijkheid: vanaf 1 april 2021 zijn gemeenten verantwoordelijk voor de inboedel die na een woningontruiming op straat belandt. Zij moeten zorgdragen voor afvoer, opslag, teruggave, verkoop en eventueel vernietiging ervan. De deurwaarders zijn blij met deze nieuwe regeling, want nu weet iedereen waar die aan toe is, zegt Wilbert van de Donk, tot voor kort voorzitter van de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (KBvG). Wat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) betreft had de wet niet hoeven te worden gewijzigd, omdat ze – aldus een woordvoerder – nooit signalen van gemeenten heeft ontvangen waaruit bleek dat er problemen waren met ontruimingen. ‘Dat zal zo zijn’, zegt Sjef van der Putten, vicevoorzitter van de KBvG, ‘deurwaarders, verhuurders en ontruimde partijen zien deze problemen elke dag.’

Container of vuilniswagen?
Bij ontruimingen die worden doorgezet, is het pand vaak verlaten als de deurwaarder aanbelt. De huurder is met de noorderzon vertrokken, in het huis staan nog wat spullen zonder waarde. De wet is duidelijk: de deurwaarder moet na een gerechtelijk vonnis de zaak ontruimen. ‘Hoe dat moet gebeuren was echter niet geregeld’, zegt Sjef van der Putten. Van de Donk schetst drie strategieën die gemeenten nu hanteren. Eén: de gemeente verbiedt dat zaken op straat worden gezet en gelast de verhuurder – op straffe van een dwangsom – om de spullen zelf in een container op te slaan en af te voeren. Dat is preventieve bestuursdwang. Twee: de gemeente tolereert niet dat de spullen op de openbare weg staan, laat een container komen waarmee de spullen worden afgevoerd en opgeslagen, en verhaalt die kosten op de verhuurder. En drie: ‘De meest irritante optie’, zegt Van der Donk: de gemeente wacht gewoon af. ‘Ik heb meegemaakt dat er ’s ochtends een ontruiming was en pas aan het eind van de dag de gemeente eens kwam kijken.’

Grote verschillen
Ondanks de convenanten die her en der zijn gesloten tussen gemeenten en woningcorporaties, ziet Van de Donk grote verschillen in de gemeentelijke praktijk. ‘De ene gemeente huurt zelf een container, de andere gemeente doet niets, een derde stuurt een taxateur om te bepalen hoeveel de inboedel waard is. Want komt dat onder een bepaalde drempel, dan komt er geen container maar een vuilniswagen.’

Verhuisploeg
Het was tot de jaren ’90 staande praktijk dat gemeenten zich ontfermden over de ontruimde inboedel, maar vanaf toen zijn gemeenten meer en meer hun handen ervan af gaan trekken. Uit een onderzoek van de KBvG van tien jaar geleden bleek dat 36 procent van de gemeenten zei: wij bemoeien ons er niet mee. ‘Dus 64 procent deed het toen nog wel, maar dat percentage is inmiddels gedaald.’

Eén aanspreekpunt
Na 1 april 2021 is er op straat geen discussie meer over wat er met de inboedel moet gebeuren. Van de Donk: ‘De huurder die in de drukte van de ontruiming zijn fotoalbum of medicijnen vergeet, heeft na de ontruiming één aanspreekpunt om emotionele of urgente zaken terug te halen. Hij kan ze krijgen als hij de kosten van afvoer en opslag heeft betaald. Nu loopt dat vaak via de verhuurder: die zal de spullen pas afgeven als die kosten zijn betaald én de huurachterstand. Die discussies zijn passé.’ De kosten die de gemeente maakt worden in rekening gebracht bij de opdrachtgever (vaak de woningcorporatie) en die verhaalt ze weer op de huurder als executiekosten. Kan deze niet betalen, dan is dat voor risico van de verhuurder en niet voor de gemeente.

Lees het volledige artikel in Binnenlands Bestuur nr. 6 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rood Hesje (werkt thuis) op
@F. Groen: Wat beleefd van u dat u de moeite neemt om nog te reageren op Petra en Frank. Beiden leven in een fantasiewereld dat wij in Nederland een soort DDR2.0 hebben. Dat soort uitwassen zit vooral aan het uiterst rechtse politieke spectrum van de FvD.
Door Louis op
Raar dat de overheid hiervoor verantwoordelijk zou moeten zijn. Naar mijn mening moet dit bij de verhuurder worden neergelegd.
Door Michiel op
1) Gemeenten draaien niet op voor de kosten, de kosten kunnen worden verhaald op de ontruimende partij (veelal woningbouwcorporaties) die de kosten op zijn beurt weer zal trachten te verhalen op de ontruimde partij.

2) In het artikel staat: "Hij (de ontruimde) kan ze (zijn spullen) krijgen als hij de kosten van afvoer en opslag heeft betaald." Dat is onjuist, de gemeente int de kosten niet bij de ontruimde, als de ontruimde zich meldt bij de gemeente zal de gemeente de spullen terug moeten geven. Pas daarna kan de gemeente immers bepalen hoe hoog de kosten van opslag zijn geweest, waarna een factuur aan de ontruimende partij volgt. Die kan dáárna pas de kosten op de ontruimde verhalen.
Door Spijker (n.v.t.) op
Gemeenten horen in financieel opzicht niet op te draaien voor de kosten van ontruimingen en het achterlaten van drugsafval. Dat zijn kosten die het Rijk voor haar rekening hoort te nemen, tenzij er een financiële compensatie van de gemeente tegenover staat.
Door F. Groen op
@petra: u doet een aanname dat ik woningen verhuur? Nee, verre van dat. Maatschappelijke verplichtingen? Mensen worden niet van de ene op de andere dag ontruimd, daar gaat maanden aan vooraf en mogelijkheden om dit te voorkomen worden door de huurder niet altijd aangegrepen. Er is nog steeds een woningnood, moet de welwillende en dus betalende alleenstaande moeder dan maar weer langer wachten op een woning omdat er huurders zijn die hun verplichtingen niet nakomen en dan mogen blijven zitten zonder huur te betalen? Altijd maar weer het medelijden en het pappen en nathouden, het kost de gemeenschap bakken met geld en daar betalen jij en ik ook aan mee
Door Petra op
@F. Groen

U vertoont hetzelfde bloedeloze gedrag dat frank de deurwaarders verwijt ten aanzien van mensen die door een financiële grens heen zakken terwijl er voor diezelfde mensen een zorgplicht geldt.

U bent er kennelijk als directeur bij gebaat om zo snel mogelijk uw woningen weer betaald te kunnen verhuren maar gaat voorbij aan uw maatschappelijke verplichtingen. U scoort vast niet hoog op de ladder 'maatschappelijk verantwoord ondernemen'.
Door Spijker (n.v.t.) op
En.....is daar overleg over gepleegd met de Gemeenten en de VNG? Hiermee kunnen gigantische kosten zijn gemoeid.
Door F. Groen (directeur) op
Goed dat er nu duidelijkheid is omtrent het afvoeren/opslaan van inboedels bij ontruimingen. Dat beweegt de gemeente ook eerder in actie te komen en ook contact te leggen met de schuldenaar. De ongenuanceerde reactie van Frank lijkt te komen uit eigen frustratie, waarschijnlijk dat hij zelf met deurwaarders te maken heeft (gehad). De deurwaarder voert slechts de wettelijke taak uit om te zorgen dat de woning ontruimd wordt en weer ter beschikking wordt gesteld aan de verhuurder zodat deze tenminste weer zijn woning kan verhuren aan een huurder die WEL betaald, logisch als wat.
Door frank op
Vreemd dat er een wachtrij is van 10 jaar voor burgers ooit in aanmerking komen voor een "sociale" huur woning. Maar wanneer ze 3 maanden niet betalen worden ze blijkbaar ontruimt. Ik vind dit veel te streng. Maar ja in NeDDRland is een toestingsverbod dus zijn rechters niet in staat om middeleeuwse wetgeving te toetsten aan de grondwet of aan verdragen. Wat dat betreft is NL het treurigste land van de EU. Een schijndemocratie waar de rechters tandeloze wegkijkers zijn en machteloos instemmen met perverse wet en regelgeving.

Maar rechters worden wel geacht te controleren of een kwestie of handeling of deze voldoet aan de proportionaliteit vereisten en ook aan de subsidiariteits eisen moeten nagaan of een bepaalde handeling of kwestie ook doeltreffend is en dus niet ontruimen (waar geen enkele wanbetaler mee geholpen is) zonder te controleren of er een andere mogelijkheid is.

In NeDDRland zijn gerechtsdeurwaarders ordinair zelfverrijkende boeven, ze hebben geen persoonlijk contact, geen mededogen of compassie en verwaarlozen hun plicht om de belangen van zowel de schuldernaar als de schuldeiser te behartigen. Het enige wat ze doen is zo veel mogelijk handelingen verrichten ook deze nou zinvol zijn of zinloos, met elke handeling verdienen ze geld met begrip tonen of geduldig zijn niet, dus dat betekend al dat ze NOOIT instaat kunnen zijn om objectief, neutraal en proportioneel te werk te gaan. Ook negeren ze en ontkennen ze hun ZORGPLICHT. Het draait alleen maar om geld verdienen als een ware anti Robin Hood rijk worden door geld van de allerarmste en meest weerloze burgers van NL te stelen uit hun hongerige monden. In meer dan 90% van de gevallen wordt geen of voldoende rekening gehouden met de beslagvrije voet (bewust altijd de laagste mogelijke aanhouden kan ongestraft), ook wordt beslag gecombineerd terwijl je daarmee ALTIJD onder de beslagvrije voet uit komt. Een gerechtsdeurwaarder mag alles doen en zal vrijwel nooit te ver gaan, ook weet hij/zij dat er totaal geen verweer mogelijk is, schuldeisers die een klacht willen indiennen moeten 50 euro betalen om een klacht in te mogen dienen. Vervolgens gaat dan de een collega gerechtsdeurwaarder, als een slager die zijn eigen vlees keurt, oordelen over de klacht. Niet verrassend dat gerechtsdeurwaarders in NL overal mee weg komen en NOOIT gestraft worden of beboet of gevangen genomen worden. Terwijl burgers met schulden non stop worden geterroriseerd.
Walgelijk

En dit gedrag gaan we nog verder belonen, door dit bij de gemeente te beleggen maak je ontruiming alleen nog maar gemakkelijker en laag drempelliger.

Waarom gaan alle financiele registers open voor criminelen en vluchtelingen, lees kosten gevangenhouding + 6000 euro netto per maand plus na vrijlating proffesioneelde door de staat betaalde begeleiding naar betaald werk en een huurwoning en betaalde schuldhulp via de reklassering. Ook vluchtelingen hebben recht op een gratis huurwoning, een inkomen, bad brood en bed noem maar op. Wat ik ook prima vind maar alleen lastig uit te leggen wanneer we zien dat door al de bezuinigingen een gewone nederlander dus als twederangs slaag wordt gezien die zijn bek moet houden en DUS NERGENS recht op heeft. Dat is wrang. Nederland is wat armoede beleid en sociaal beleid en werknemersrechten en zorg en pensioenen en huisvesting volstrekt de weg kwijt en in en in ziek.
En de oplossing we maken het nog zieker, we gaan de gemeentes kosten laten maken voor handelingen die gerechtsdeurwaarders uitvoeren en ze dus een soort van mee subsidieren terwijl we de gerechtsdeuwaarders branche juist zouden moeten reorganizeeren en fantsoeniseren.