De acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren daalt fors. Jarenlang nam die acceptatie toe, maar inmiddels is de trend gekeerd. Gemeenten doen veel om de acceptatie en veiligheid van lhbtiq+-jongeren te bevorderen. Maar sluit die inzet wel aan bij deze snelle verandering in de samenleving? En weten gemeenten eigenlijk wat hun inzet oplevert en of die uitpakt zoals bedoeld?
Gemeenten, kijk verder dan Paarse Vrijdag
Paarse Vrijdag is niet het probleem. Kijken gemeenten wel naar wat erachter zit?
Op veel scholen is er morgen aandacht voor Paarse Vrijdag. Gemeenten ondersteunen scholen en initiatieven die aan deze dag meedoen. In mijn werk met studenten die docent willen worden, zie ik hoe belangrijk het kan zijn dat zij leerlingen laten merken dat ze er mogen zijn. Wat jongeren op school ervaren, staat niet los van wat zij elders meemaken.
De snelheid waarmee de acceptatie afneemt, raakt daarom meer dan alleen het onderwijs. Jongeren vormen hun beeld van homoseksualiteit op verschillende plekken. Hun ervaringen beïnvloeden hoe zij erover denken. Gemeenten proberen die beeldvorming op allerlei manieren te beïnvloeden. Maar sluit hun inzet aan bij wat er in de samenleving gebeurt? Wie alleen per activiteit of beleidsterrein kijkt, kan uit het oog verliezen hoe snel en breed deze verandering zich voltrekt en welke factoren daarbij een rol spelen.
En welk effect heeft die inzet? Er wordt veel georganiseerd, maar over de resultaten daarvan is minder bekend. Gemeenten weten vaak beter wat ze doen dan wat hun inspanningen opleveren. Het blijft onduidelijk hoe verschillende vormen van inzet gezamenlijk uitwerken en of het resultaat anders is dan bedoeld.
Gemeenten weten vaak beter wat ze doen dan wat hun inspanningen opleveren
De ene gemeente organiseert een Pride. Een andere gemeente doet dat ook. Door het jaar heen is er op verschillende plekken aandacht voor lhbtiq+ en inclusie. Iedere gemeente maakt daarbij haar eigen afweging. Maar inwoners ervaren niet alleen afzonderlijke activiteiten; zij ervaren het geheel. Als gemeenten ieder hun eigen moment en aanpak kiezen, kan dat geheel anders uitpakken dan afzonderlijke gemeenten voor ogen hebben. Wat voor een gemeente een losse activiteit is, kan voor inwoners onderdeel worden van een breder beeld.
Hoe mensen dat geheel ervaren, is maar beperkt bekend. Versterkt het de acceptatie, maakt het weinig verschil of ervaren sommige groepen het anders dan bedoeld? We weten het eigenlijk niet goed. Dat betekent niet dat we minder zichtbaar moeten zijn of moeten stoppen met Pride of Paarse Vrijdag. Wel betekent het dat we beter moeten kijken naar wat al die activiteiten gezamenlijk teweegbrengen.
Het gaat dus niet om méér organiseren. Gemeenten moeten beter zicht krijgen op wat er in de samenleving gebeurt en nagaan welke rol hun inzet daarin speelt, ook als het effect anders is dan bedoeld. Kijk daarom niet alleen naar losse activiteiten, maar ook naar wat er gebeurt als de inzet van verschillende gemeenten en beleidsterreinen samenkomt. Als iets anders werkt dan verwacht, moeten gemeenten hun aanpak kunnen aanpassen. Zo kunnen zij beter bepalen wat nodig is en samen met anderen proberen de dalende acceptatie te keren.
Paarse Vrijdag is niet het probleem. Maar als de acceptatie in zo’n korte tijd afneemt, moeten gemeenten verder kijken dan wat er wordt georganiseerd: naar wat ze doen, wat ze laten liggen en welk effect hun inzet heeft.
Reinout Heydra is sociaal geograaf en docentopleider aardrijkskunde
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.