of 63561 LinkedIn

Mensen met arbeidsbeperking ‘gevangen’ in de bijstand

Het stelsel van sociale zekerheid is de afgelopen decennia verworden tot een 'uitgekleed rigide stelsel', 'waarbij veel burgers het onderspit delven en in armoede zijn beland', schrijft FNV-vicevoorzitter Kitty Jong in het voorwoord van het rapport.

De bijstand werkt niet voor mensen met een arbeidsbeperking, signaleert vakbond FNV. Terwijl de bijstand is ingericht als tijdelijke ondersteuning voor mensen die voor korte tijd zonder werk zitten, zijn ook mensen die vanwege een beperking niet volledig kúnnen werken afhankelijk van een bijstandsuitkering. Ze voelen zich 'gevangen' in het sociale vangnet.

Ervaringsdeskundigen
Een groep bijstandsgerechtigden biedt donderdagmiddag in Den Haag het FNV-rapport 'Passend vangnet gewenst' aan een aantal Tweede Kamerleden aan. Het boekje bevat verhalen van ervaringsdeskundigen die in de bijstand zitten en kampen met een chronische ziekte of arbeidsbeperking. De vakbond roept daarmee het nieuwe kabinet op om de positie van deze groep mensen te verbeteren, en draagt ook concrete oplossingen aan.

Uitgekleed
Het stelsel van sociale zekerheid is de afgelopen decennia verworden tot een 'uitgekleed rigide stelsel', 'waarbij veel burgers het onderspit delven en in armoede zijn beland', schrijft FNV-vicevoorzitter Kitty Jong in het voorwoord van het rapport. Zo zijn de toegangseisen voor de Wajong (de uitkering voor jonggehandicapten) en de WIA (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen) steeds verder aangescherpt, waardoor mensen met een beperking steeds vaker zijn aangewezen op de bijstand. De gedachte van de Participatiewet (die de bijstand regelt) is dat mensen zo snel mogelijk aan het werk moeten gaan, terwijl dat voor veel mensen met een beperking niet realistisch is. Het gevolg is dat die groep permanent een laag inkomen heeft. Jong: 'De overheid heeft de wet zo ingericht dat het alleen voor een zeer korte periode leefbaar is, want immers, iedereen moet toch werken!'

Uitzichtloos
Eind 2019 concludeerde het Sociaal en Cultureel Planbureau al dat de invoering van de Participatiewet niet goed heeft uitgepakt voor mensen met een arbeidsbeperking. Voor de groep die voorheen toegang had tot de sociale werkvoorziening daalde de baankansen. Voor jonggehandicapten stegen de baankansen weliswaar, maar hun inkomenspositie verslechterde. Ook de FNV stelt dat de financiële situatie, en daarmee samenhangend de gezondheid van deze groep, ernstig onder druk staat. 'Voor hen is de bijstand geen tijdelijk vangnet maar een levenslange en uitzichtloze situatie. Samenwonen, sparen, een gift of erfenis ontvangen wordt in de Participatiewet bestraft.'

Ontplooien
De vakbond pleit daarom voor wetgeving die 'uitgaat van erkenning voor hun levenslange beperking en ruimte om zich op persoonlijk, sociaal en financieel gebied te ontplooien.' Zo pleit de FNV voor een bredere toegang tot de WIA: niet 35 procent, maar 15 procent arbeidsongeschiktheid zou de ondergrens moeten zijn om een beroep te kunnen doen op de regeling. Voor mensen die al vanaf hun jeugd een arbeidsbeperking hebben, is een nieuwe regeling nodig 'die een zelfstandig bestaan rond werk en inkomen mogelijk maakt'. Mensen die al in de bijstand zitten en te maken krijgen met een arbeidsbeperking, moeten een vrijstelling van de sollicitatieplicht kunnen krijgen. Ook is extra begeleiding bij de zoektocht naar werk gewenst, en een vergoeding van eventuele hoge zorgkosten. 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Peter (Medewerker) op
We kunnen met z’n allen op de PvdA en Groen Links gaan stemmen, maar dan wordt de groep mensen waar we voor moeten zorgen alleen maar groter door een fantastisch immigratiebeleid. Deze partijen houden zich bezig met het uitdelen van andermans geld, maar maken zich helaas niet druk over de betaalbaarheid van de verzorgingsstaat. Dus waar doe je goed aan als kiezer. Dan krijg je dus het huidige politieke landschap.
Door Ed (Gepensioneerd) op
Nederland heeft een cultureel probleem. We zijn het land van het centjes verdienen voor de korte termijn. Dat waren we vroeger, dan zijn we nu en dat zullen we zijn. Dat de samenleving op de langere termijn goedkoper maar ook beter af is als we de gehandicapte wel aan een baan helpen, past niet in onze opportunistische korte termijn cultuur. Er is meer dan genoeg werk in dit land voor arbeidsgehandicapten, maar werkgevers worden op allerlei manieren gefaciliteerd om te opteren voor de goedkope Oost Europeaan. Sterker nog, hele bedrijfstakken zouden wellicht niet kunnen bestaan zonder deze groep. We kunnen niet zonder! roepen diverse slecht onderbouwde rapporten. We kunnen niet zonder! Roepen beleidsstukken in allerlei gemeenten. We hebben ze nodig! Om boodschappen te bezorgen vanuit het gloednieuwe distributiecentrum van Picnic! Het wordt tijd om onze arbeidsprocessen duurzaam en inclusief in te richten. Politieke partijen als D66 die in regelgeving de weg hebben geplaveid en verder willen plaveien voor nog meer arbeidsmigranten, vormen een hele vervelende bedreiging voor de arbeidsgehandicapte. D66 creëert een cultuur waarin bedrijven zich als sprinkhanen in onze samenleving kunnen gedragen. Leegplukken en wegwezen. De arbeidsgehandicapte is de klos.
Door Martin Heekelaar (Adviseur Berenschot) op
Momenteel zijn er circa 90.000 mensen met een arbeidsbeperking door gemeenten aan de slag geholpen. Volgens ramingen van SZW zijn gemeenten voor 130.000 mensen met een arbeidsbeperking verantwoordelijk. Het is onduidelijk of de mensen die vroeger via de Wsw en/of de Wajong geholpen werden, nu nog steeds geholpen worden. Ook is onduidelijk of iedereen de ondersteuning nodig heeft, nog steeds de weg naar de gemeente weet te vinden. Voor een beoordeling van het succes van de Participatiewet en voor het doorvoeren van verdere verbeteringen, zou dat goed onderzocht moeten worden. Kortom: waar is de doelgroep? Zie ook: https://www.linkedin.com/posts/martinheekelaar_p …
Door Bert van Swam (Adviseur) op
Ik denk dat het echt noodzakelijk is om de mensen met een arbeidsbeperking meer ondersteuning te geven. Werkgevers die een stap zouden willen zetten om hun mogelijkheden te geven, een extra beloning en permanente ondersteuning. Ik begrijp echter niet goed waarom je de sollicitatieplicht los zou moeten laten. Het is juist goed om te blijven kijken of je kunt participeren naar vermogen. Dus ook initiatief blijven nemen als het moeilijk is. Maar er moet wel een betere ondersteuning, begeleiding en een betere basis zijn.
Door Jannie op
Een maatschappij van inclusiviteit en gelijke kansen, daar waren we toch mee bezig?
Dat lijkt hier ver te zoeken...
Het Rijk lijkt op meerdere gebieden horende doof en ziende blind. En dat hebben we aan onszelf te danken: meerdere keren massaal verkeerd gestemd...
Door Alex op
De FNV heeft hier een gemeend punt. Echter is het probleem dat de FNV zo bezig is geweest met de interne organisatie en de voortdurende machtsstrijd tussen de 4 groepen binnen de FNV tussen 2010 en 2019 dat dit heeft kunnen gebeuren door het gebrek aan invloed tijdens vooral het kabinet Rutte 2. Daarom vind ik dat de FNV vol op het orgel moet gaan om het te veranderen, met partijen die dit ook serieus nemen.