of 63966 LinkedIn

Tienduizend tiny houses op het boerenerf

Op het boerenland van Brabant en Noord-Limburgse moeten tienduizend tiny houses verrijzen. Gekkenwerk? Welnee, vindt Stichting Peel Natuurdorpen. Het plan leidt tot meer inkomsten voor melkveehouders, nieuwe natuur, minder stikstof én een veel fraaier landschap.

Op het boerenland van Brabant en Noord-Limburgse moeten tienduizend tiny houses verrijzen. Gekkenwerk? Welnee, vindt Stichting Peel Natuurdorpen. Het plan leidt tot meer inkomsten voor melkveehouders, nieuwe natuur, minder stikstof én een veel fraaier landschap.

Zes stoeptegels

Een koude januaridag aan de rand van de Peel. In het gehucht De Mortel, gemeente Gemert-Bakel, staan we op de grens van een scharminkelig stukje bos vol verdroogde en omgevallen berken. In de verte gloort een strook frisgroen opkomend, kruidenrijk grasland. Jan Ottens wijst met brede gebaren waar het eerste tiny house moet komen. ‘Op zes stoeptegels kan zo’n huisje al staan’, zegt de adviseur, landbouwkundig ingenieur en hobby-boer.


Voorbeeldlocatie

Het meeste bos is hier eigendom van Staatsbosbeheer, maar dit stukje behoort aan melkveebedrijf Verkuijlen. Maximaal drie huisjes zouden er mogen staan op het perceel van een hectare. ‘Eentje om te beginnen is genoeg. Ook al is dit bestaand en geen nieuw bos, zoals de bedoeling is. We hebben dan in elk geval een voorbeeldlocatie’, verduidelijkt Ottens. Hij hoopt vurig dat de gemeente Gemert-Bakel de aanvraag voor een tijdelijk tiny house snel goedkeurt.

Verloedering
Samen met voorzitter Pierre Bos, burgemeester van het naburige Boekel, en secretaris Annie Martens richtte Ottens vorig jaar Stichting Peel Natuurdorpen op, uit onvrede over de verloedering van het boerenland. ‘Melkveehouders uitkopen helpt niet tegen stikstof. Het is een drama’, zegt Ottens. ‘Er komen verderop alleen maar grotere bedrijven voor in de plaats. En we krijgen er slechts ontsierende loodsen en honderden hectaren graszoden- en lelieteelt voor terug.’


Slecht imago
De boeren hebben een slecht imago en ze hebben het moeilijk. Ze kampen met strengere milieuregels voor stikstof en zien woningbouw, infrastructuur en bedrijfsterreinen toenemen. ‘Tegelijk is voor melkveehouders de melkprijs gekoppeld aan de wereldmarkt, met fluctuaties en onzekerheden als gevolg’, zegt Annie Martens. Het credo van Peel Natuurdorpen is daarom: stop met meer voedsel produceren, maar ga landschap en natuur maken. ‘Er is voedsel voldoende, de maatschappij vraagt om nieuwe natuur en om woningen’, zegt Ottens. ‘De omslag wordt gerealiseerd door  boeren het recht te geven om maximaal drie tiny houses neer te zetten op elke hectare landbouwgrond die ze in de Peel omzetten in nieuw bos.’

Extra inkomsten
De boer heeft in de vorm van huurpenningen een stevige en vaste extra bron van inkomsten. Het is een beter verdienmodel dan een hectare mais of de melk van tien koeien, aldus Ottens. De bijvangst is dat de stikstofuitstoot afneemt, CO2 wordt vastgelegd en verdrogingsmaatregelen lonen. En er ontstaat een natuurlijk en waterrijk landschap, met ruimte voor nieuw bos. De voorwaarde is dat er geen aparte elektriciteits- of waterleiding mag worden aangelegd en het toegangspad niet mag worden verhard. ‘Geen nieuwe wegen, ­leidingen en kabels in maagdelijk gebied’ is de leidraad.


Proefhectare

Liza Simons stelt de proefhectare graag beschikbaar. Samen met haar man investeerde ze na een verwoestende brand in een geheel nieuw melkveebedrijf in De Mortel. Een jong stel uit Eindhoven meldde zich al voor de proef met het tiny house. ‘Wij willen iets toevoegen aan ons bedrijf en tegelijk iets betekenen voor het Peellandschap’, vertelt Simons. ‘We verdienen te weinig met ons melkgeld. De verhuur van het huisje helpt ons aan een tweede inkomen en voegt natuur toe.’


Hartstochtelijk pleidooi
Op het gemeentehuis in Boekel houdt mede-initiatiefnemer burgemeester Pierre Bos (CDA) al net zo’n hartstochtelijk pleidooi als Otten en Martens. ‘Nieuwe bossen met kleinschalige woningbouw is een kans om mooi landschap te maken. Je houdt het gemengde boerenbedrijf in stand  en kunt in nieuwe, eenvoudige woningen voorzien’, zegt Bos.

Mini-gehucht
De meeste dorpen in de Peel zijn pas in de laatste honderd jaar ontstaan, en tellen vijfhonderd tot 2.500 inwoners. ‘Het Peel Natuurdorpen Project zal veel kleinschaliger en eenvoudiger blijven en waar mogelijk de vennen en moerassen van weleer terugleggen.’ Ook het herstel van hoogveen dat water vasthoudt, behoort tot de ambities. Er komt geen kerk bij, een winkelcentrum is taboe. Je moet eerder denken aan een buurtschap of mini-gehucht, bezweren Bos en Ottens.


Op handen dragen
‘Ik ben zelf een jongen van het model-ontginningsdorp Ysselsteyn, dat in 1921 werd gebouwd’, aldus Bos. ‘Boeren zien de dreiging van de stad en infrastructuur verder toenemen. Maak ze daarom als eigenaar van de grond deel van de oplossing en laat ze nieuwe natuur met tiny houses aanleggen. Je zult zien dat burgers ze weer op handen gaan dragen.’

 

Lees het hele verhaal over de eco-dorpen deze week in BB03 (inlog

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Robert op
Wat een mooi initiatief om meer wilde natuur te creëren en tegelijkertijd een financiële vergoeding voor de landeigenaar te realiseren. Ik denk dat het voor de natuur en onze leefomgeving hartstikke belangrijk is om minder grond te gebruiken voor verstedelijking of intensieve landbouw. Wat mij betreft, een prachtige aanpak!
Door Ed Hooglander (Bestuursadviseur) op
Voor duurzame landbouw is veel meer landbouwgrond nodig dan Nederland uberhaupt nog heeft. Laten we dat wat we nog hebben, duurzaam gaan gebruiken en niet verkwanselen. En tegelijkertijd de druk van de woningmarkt afhalen door de bevolkingsgroei af te remmen.
Door Hans op
Volgens mij zijn (mega) varkenshouderijen daar veel meer een probleem dan koeien(stallen). Je zal er maar wonen in je tiny house met al die enorme stank. Vliegt de varkensstal in brand, zit je ook nog eens een keer met het angstaanjagende gegil van tienduizenden in doodsnood verkerende varkens. En daarna de stilte van de dood en de stank van tienduizenden levend verbrande wezens. Nee, voor mij geen tiny house daar.
Door Paul op
Lijkt me een mooi plan om natuur te ontwikkelen én de druk op het milieu van de zeer intensieve landbouw te verminderen. Juist in een gebied als de Peel is de intensiteit van de landbouw heel hoog. En wat is er mooier dan dat we deze natuurontwikkeling kunnen financieren zonder publieke middelen, maar door nog een probleem aan te pakken: het woningtekort.
Door RechtsDoorZee op
Tiny houses bij de boer. Weer een schijnbaar creatieve oplossing, terwijl het daadwerkelijke probleem niet wordt aangesproken. Het probleem moet bij de kern worden aangepakt en dat is de bevolkingsgroei, zoals Bart en Pieter in de reacties al hebben laten weten. In de jaren '90 is een politicus veroordeeld door de rechter omdat deze 'Nederland is vol' had geuit. Een kleine dertig jaar later is de aanhoudende bevolkingsgroei (incl. migratie) nog steeds een absoluut taboethema voor veel politieke partijen, terwijl het juist een van de kernthema's zou moeten zijn in aanloop naar de verkiezingen van 17 maart a.s., gezien alle uitdagingen (klimaat, woningsnood, enz.) waarmee Nederland wordt geconfronteerd.
Door Anouk op
Het zou natuurlijk mooi zijn als we kleinschalige natuurvriendelijke boeren een eerlijkere prijs zouden betalen voor hun producten, om op die manier meer natuur terug te brengen in het boerenlandschap en stikstof en CO2 te beperken zoals een aantal mensen suggereren. De concurrentie met grote vervuilende bedrijven is echter groot en de meeste consumenten maken dan toch de keus met hun portemonnee.
Een project als dit biedt denk ik een uniek concept om verschillende problemen tegelijk aan te pakken: Meer natuur in het boerenland terugbrengen, zorgen dat kleinschalige milieuvriendelijke boeren rond kunnen blijven komen en tegelijkertijd ook woningen te creëren.
Een concept als dit is trouwens natuurlijk ook niet te vergelijken met grootschalige woningbouw, gezien de maximale hoeveelheid kleine huisjes die per hectare nieuwe natuur mogen worden geplaatst, de beperking op elektriciteits- en waterleidingen en het niet verharden van toegangswegen. Dit is echt voor een specifieke doelgroep die bewust de keuze maakt om kleiner en dichter bij de natuur te gaan wonen.



Door Pieter (Afdelingshoofd ruimtelijke ontwikkeling) op
We weten van gekkigheid niet meer wat we met dit land aanmoeten. Woningtekorten moeten bij de kern worden aangepakt: de bevolkingsgroei. We kunnen niet blijven groeien, ieder jaar met een stad zo groot als Almere. Waar is het grote plan, waar is de visie?
Door Joop op
Mooi bedacht allemaal, maar als ik in de buurt van die tiny houses een flink agrarisch bedrijf heb, kan ik stevig belemmerd worden in mijn bedrijfsvoering en ook waardevermindering van grond en bedrijf tegemoet zien. En dat zullen die tiny houses dan moeten opbrengen.
Door Eef Van Koppenhagen (Stedenbouwkundige - Ruimte Advies Ontwerp) op
Ik ben het volledig eens met Kaper Architectuur. Naar mijn mening is het realiseren van een goed en kleinschalig woonmilieu een goede oplossing om de (tijdelijke) woningtekorten voorlopig te verkleinen. Wel zal er voldoende aandacht moeten zijn voor een zorgvuldige inpassing van deze Tiny houses in het landschap.
Eef van Koppenhagen.
Door Kaper Architectuur (architect) op
Als de boer dankzij de huur uit een gehucht met een tiental hout-achtige tiny houses biologisch kan boeren, er geen verharde wegen bijkomen en dankzij zonnepanelen/windmolens icm een Cesar-warmteopslag + lokale waterbron icm een Individuele Behandeling Afvalwater (IBA) externe infra achterwege blijft, dan levert dit extra woningen, florerende biologische boeren en extra bos op, zonder extra milieu- of klimaatbelasting. Plus ogen en handjes op het platteland, zodat het ook mooi blijft.