Advertentie
sociaal / Nieuws

VNG: 'Grenzen van de uitvoering zijn bereikt'

Gemeenten willen niet steeds de ‘oplosser van crises’ zijn.

23 november 2022
Werkstress
Shutterstock

Gemeenten zijn het beu dat ze steeds weer nieuwe crisistaken moeten uitvoeren. De grenzen van de uitvoering zijn bereikt, signaleert de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Bij de volgende crisisregeling zijn het rijk en de landelijke uitvoeringsinstanties aan de beurt, vindt de vereniging.

Meer geld

Dat blijkt uit een position paper dat de VNG naar de Tweede Kamer heeft gestuurd in aanloop naar de begrotingsbehandeling van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW). Daarin pleit de VNG ook voor meer budget om mensen zonder werk naar de arbeidsmarkt te begeleiden. Daarnaast is er meer geld nodig voor de energietoeslag en de sociale werkvoorziening.

Grenzen 

'Gemeenten zijn steeds vaker de oplosser van crises', constateert de VNG. Tijdens de coronapandemie voerden ze steunregelingen TONK en TOZO uit, later schoten ze te hulp bij de hersteloperatie naar aanleiding van de toeslagenaffaire, coördineerden ze de opvang van Oekraïners en asielzoekers, en nu zijn ze druk bezig met de energietoeslag. Die regelingen moeten steeds 'in korte tijd en met veel onzekerheid over eventuele vergoedingen en compensaties' worden uitgevoerd. Door die opstapeling van nieuwe taken, zijn nu de grenzen van de uitvoering bereikt, aldus de VNG. Gemeenten pleiten er daarom voor 'om bij toekomstige nieuwe regelingen voor een oplossing in eerste instantie naar het rijk en de landelijke uitvoeringsorganisaties te kijken.'

Bestaanszekerheid

Gemeenten vinden bovendien dat het rijk door al die crisismaatregelen het zicht op de lange termijn verliest. 'Een groeiend aantal huishoudens zit financieel klem vanwege stijgende kosten, boven op de reeds hoge vaste lasten', stelt de VNG. Dat vraagt om een lange termijnvisie op het gebied van bestaanszekerheid en de arbeidsmarkt.

Financiën

Ook uit de VNG zorgen over de gemeentefinanciën. Zo zijn er signalen van verschillende gemeenten dat de vergoeding voor de uitvoering van de energietoeslag onvoldoende is. Ook moet er extra budget komen voor sociale werkbedrijven. De loonkosten stijgen door het afsluiten van cao's in de sociale werkvoorziening, maar daar is geen aanvullende financiering voor gekomen. 'Het risico bestaat dat gemeenten er, vanwege financiële motieven, voor kiezen mensen in de bijstand te laten, omdat dat voor hen goedkoper is. Dat is niet de bedoeling.'

Minimumloon

De verhoging van het wettelijk minimumloon zorgt voor een soortgelijk probleem. Hoewel de verhoging positief en noodzakelijk is in het kader van bestaanszekerheid voor inwoners, zorgt het ook voor hogere kosten voor gemeenten. 'Een hoger minimumloon werkt direct door in de kosten die gemeenten maken voor de kwetsbare doelgroep die werkt in de sociale werkvoorziening, beschut werk, of werkt met loonkostensubsidie. De verhoging van deze kosten is niet doorberekend in de budgetten die gemeenten voor deze taken ontvangen. Deze budgetten zijn daarom op dit moment niet toereikend.'

Kraptesectoren

Tot slot pleiten de gemeenten voor meer budget om inwoners naar de arbeidsmarkt te begeleiden. Want ondanks de krappe arbeidsmarkt staan er nog steeds mensen aan de kant. Om mensen om te scholen naar 'kraptesectoren' zijn extra middelen nodig, menen de gemeenten.

Reacties: 3

U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.

P. Smit
Dat werd tijd dat de VNG zich als branchevereniging opstelt en in deze kwesties het belang van gemeenten verdedigt in 'Den Haag'!
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.
Hielco Wiersma
Onvoldoende personeel, matig betaald personeel, taken van het Rijk over de schutting, onvoldoende financiële compensatie van het Rijk. Is het al duidelijk waar de schoen wringt?
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.
Hans Bakker
Een belangrijke oorzaak is dat Nederland in een kwantitatieve groeispiraal zit. Het aantal huishoudens groeit historisch snoei- en snoeihard. Tussen 2008 en 2021 groeide het aantal huishoudens met 10%. Dat kan dit land niet aan. Er zijn meer dan genoeg andere opgaven, zoals verduurzaming van de BESTAANDE woningvoorraad. De oorzaak: immigratie en dan met name arbeidsmigratie. De grote groei zit in kassen, slachterijen en distributiecentra. Allemaal activiteiten die sowieso al een beslag leggen op natuur en milieu. In de landelijke politiek zit geen enkele beweging om hier iets aan te doen. De Christenunie en de SP zijn uitzonderingen. VVD, CDA en ZEKER D66 zijn in de greep van lobbies van werkgevers. Het programma van D66 is een ware lofzang op alle vormen van immigratie. Maar de arbeidsmigranten van D66 werken niet in de zorg. Wat een flapdroppen partij is D66. Zowel van links als van rechts zit de politiek klem in taboe sferen. Van links om de asiel migratie aan te pakken, van rechts om de arbeidsmigratie aan te pakken. Van Wilders en Baudet horen we nooit wat over arbeidsmigratie. Het trieste is dat de arbeidsmigratie een verliesmodel is voor Nederland. We worden er armer van. De Turken en Marokkanen van vroeger zijn ingeruild voor MOE landers. Lekker goedkoop. De asiel migratie heeft zeer weinig te maken met echte hulp aan vluchtelingen. Het middel, asiel, is een doel op zich geworden. We hebben het met elkaar nooit over wat we ermee willen bereiken. Of wat we ermee bereikt hebben.
De beste manier om het land tot rust te brengen is het stabiliseren van de bevolkingsgroei. Dan kunnen gemeenten weer even op adem komen en zich richten op echte lange termijn opgaven. In plaats van op woningbouw die is veroorzaakt door immigratie waar niemand iets mee opschiet.
Uw emailadres wordt enkel gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is enkel zichtbaar voor de redactie.
Advertentie