of 62812 LinkedIn

'Boodschappenboete' bijstand Wijdemeren blijft staan

Het college van Wijdemeren blijft bij zijn eerder genomen besluit in wat de ‘boodschappenaffaire’ is gaan heten. Dit betekent dat de bijstandsgerechtigde vrouw toch 7.000 euro moet terugbetalen.

Het college van Wijdemeren houdt vast aan zijn eerder genomen besluit in wat de ‘boodschappenaffaire’ is gaan heten. Dit betekent dat de bijstandsgerechtigde vrouw toch de 7.000 euro moet terugbetalen omdat zij wekelijks een tas boodschappen van haar moeder kreeg.

Auto en motor

Dat heeft het college donderdagochtend in een schriftelijke verklaring op de website van de gemeente laten weten. De vrouw heeft in de ogen van het college de afgelopen jaren voldoende bijstandsuitkering ontvangen om in haar levensonderhoud te kunnen voorzien. Een deel van dat geld besteedde ze, zo stelt het college, aan een (tweedehands)auto en een (tweedehands)motor ‘uit het duurdere segment’. Drie jaar lang had ze ‘geen aantoonbare uitgaven had gedaan voor levensonderhoud’. De uitgaven aan de auto en de motor hadden direct invloed op het budget voor boodschappen. ‘Het staat iedereen vrij om zelf te besluiten waar je je geld aan uitgeeft, maar dit kan niet ten koste gaan van de uitgaven waarvoor de bijstand bedoeld is, namelijk uitgaven voor levensonderhoud’, aldus het college in zijn schriftelijke verklaring.

 

Inlichtingenplicht overtreden

De vrouw wist van de verplichting veranderingen in inkomens- of vermogensituatie door te geven aan de gemeenten, stelt het college. Over deze inlichtingenplicht worden bijstandsgerechtigden uit Wijdemeren tijdens een speciale informatiebijeenkomst geïnformeerd. Tijdens die bijeenkomst worden rechten en plichten toegelicht. De vrouw was bij een dergelijke bijeenkomst. ‘De inwoonster heeft echter de veranderingen in haar vermogenssituatie (auto) en haar inkomenssituatie (ontvangst boodschappen door haar moeder) niet gemeld, terwijl ze daar wel toe verplicht was. Ook is zij in deze periode in het buitenland geweest zonder dit te melden.’

 

Rechtvaardig

Na de ophef die er eind december over de ‘boodschappenaffaire’ ontstond, besloot het college nog eens grondig in het dossier van de vrouw te duiken en te bekijken of het eerder genomen besluit van de gemeente rechtvaardig was. De rechter oordeelde eind 2019 dat dit het geval was. Na de recente de heroverweging − op basis van een nieuw onderzoek naar de rechtvaardigheid − is het college opnieuw tot de slotsom gekomen dat het besluit tot terugvordering van de ruim 7.000 euro terecht genomen is. Het college heeft geen boete opgelegd.

 

Overigens heeft de vrouw hoger beroep ingesteld tegen het besluit van de rechtbank van oktober 2019. Het is nog niet bekend wanneer dat hoger beroep dient. Tot de uitspraak in hoger beroep hoeft de vrouw nog niets terug te betalen.

  

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Mark (strateeg) op
Als je vindt dat een bijstandsuitkering alleen bedoeld is voor mensen die zonder die uitkering in bittere armoede zouden vervallen, dan vindt je dus ook dat er een stelsel van regels, rechten, plichten, controles en sancties moet zijn. Je kunt het meer of minder streng en rigide inregelen, naar gelang je je meer druk maakt over het onterecht uitkeren van geld aan wie dat niet nodig heeft of juist het onterecht niet uitkeren aan wie dat wel nodig heeft. Het huidige stelsel neigt naar het eerste, maar hoe je de balans ook legt: elke bureaucratie schept z’n eigen absurditeiten; discussie en grensgevallen hou je toch. Gelukkig biedt de wet behoorlijk wat ruimte voor maatwerk. Zo koos deze gemeente er voor in dit geval geen boete op te leggen.

Wie hier allemaal van af wil moet pleiten voor een basisinkomen voor iedereen en dan niet zeuren over de nieuwe hoogte van de inkomstenbelasting.
Door chris (gemeenteambtenaar) op
die boodschappendonatie trok de aandacht en niet het correct melden van de inkomenssituatie door de aanschaf van een motor in het duurdere segment (naast de auto). Dit aspect is in het begin niet in de media genoemd. Journalisten moeten zaken volledig brengen. De uitkering is beoogd om armoede te compenseren. Dat is een verworvenheid, maar schept ook verplichtingen, waar je aan moet houden.
Door Barbeltje (Gemeenteambtenaar) op
Eerlijk is eerlijk; ik vond het eerst een zielig verhaal, maar als ik nu lees, dat mevrouw een auto én een motor heeft kunnen kopen, dan kan ik alleen maar concluderen, dat de terugvordering terecht is. Je krijgt een bijstandsuitkering, omdat je niet in je eigen levensonderhoud kunt voorzien. Laten we dat koesteren. Mensen die van dat geld luxe goederen kunnen kopen, hebben de bijstand niet nodig. Als alles door de vingers wordt gezien, wordt de voorziening onbetaalbaar. Vergelijkingen met mensen die geen bijstand ontvangen, lopen per definitie mank. Die betalen voldoende inkomstenbelasting. En ook schenkingen zijn aan regels gebonden. De schenking is weliswaar belastingvrij, maar als je te veel vermogen op je bank hebt, pikt de fiscus ook een graantje mee. Geen appels met peren vergelijken. @Maud: Loop eens een dagje mee op een gemeentelijke afdeling voor verhaal/terugvordering. Gewoon gratis geld wil iedereen wel, maar daar is de wet niet voor bedoeld. Het is nog altijd gemeenschapsgeld waarmee gewerkt wordt.
Door Spijker (n.v.t.) op
Er komen te veel zielige verhaaltjes in de media (jl. zaterdag ook weer bij het TV programma Kassa). Er wordt een schimmig overzicht van inkomsten/uitgaven gegeven van een droevige mevrouw, maar men komt bij Kassa niet op het idee om de inwonende zoon (0-uren contract met weinig inkomen) bijstand te laten aanvragen. De zoon kan in dat geval best financieel bijdragen aan de huishouding. Kortom, als media zelf niet weten hoe wetgeving in elkaar steekt dragen ze zelf bij aan deze hype.
Door Herman1963 (Lezer) op
Wat een kritiek op deze gemeente zeg. Leest men dan niet dat het niet persé om die tas met boodschappen gaat maar meer om het luxe leventje dat mevrouw gewend was te leiden? Het gaat over vermogen in de vorm van een (weliswaar 2e hands) auto én motorfiets uit het duurdere segment en buitenlands verblijf (vakanties?). Daarnaast geen aantoonbare kosten gehad aan levensonderhoud. Dan is 1+1 toch gewoon 2?
Door Sander (Ambtenaar) op
@Dolf: En jij bent beleidsmaker? Als je het onderscheid niet kunt maken tussen iemand die door de maatschappij van belastinggeld wordt onderhouden òf iemand die een schenking krijgt van enigszins vermogende ouders? Voor jouw informatie, òòk daar zitten regels aan die nageleefd dienen te worden. Overigens is er niemand die er een probleem van maakt dat ouders hun kinderen onderhouden, maar dan moeten deze kinderen niet ook het handje open houden ten opzichte van de belastingbetaler.
Door Karel (grote verbazer) op
Een uitkering en dan een motor en auto op naam. Ook maar buitenlandse reisjes maken. Informatieverplichting komen we even niet na. En dan zeuren over het feit dat je terug moet betalen? Aanpakken dergelijke mensen!
Door Edwin Ko (Beleidsuitvoerder) op
Het maakt niet uit of je je bevindt in de rijke, midden 0f onderlaag van deze samenleving. Waar er regels worden gemaakt, worden er mazen in de wet gezocht en gevonden om dezelfde regels ten gunste van financieel gewin te ontduiken. De samenleving van Nederland dat ben jij!!!! Zolang een en ander met wat humor kan dan heb ik weer gelachen. Heb overigens nog een thuisbezorgdjas in de aanbieding voor de graag hoogste bieder (:-) Kan hem via facebook namelijk niet kwijt
Door Paul Walraven (Inwoner gemeente Heerlen) op
In het boek “ Integrale Schuldhulpverlening” van Dick Haster wordt in hoofdstuk 1 Achtergronden van problematische schulden, sub 1.3 Disfunctionerende (overheids) instanties, het volgende vermeld:” Medio 2007 diende een groot aantal mensen die een huurwoning bewonen een fors bedrag aan huurtoeslag terug te betalen aan de belastingdienst. Het ging om circa 20 miljoen euro, waarbij de bedragen konden oplopen tot 1.000 euro voor een huishouden. Het ging daarbij om mensen met een relatief laag inkomen die gezien hun inkomen in aanmerking kwamen voor huurtoeslag.
De oorzaak van deze tegenvaller was een foutieve inschatting van de belastingdienst. Deze dienst had in het kader van de fiscalisering in 2006 de betaling van de huurtoeslag overgenomen van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer ( en de woningstichtingen). Ook de zorgtoeslag, de tegemoetkoming in de nieuwe ziektekostenverzekering, werd vanaf 2006 door de belastingdienst uitbetaald. Omdat de dienst er niet in slaagde om tijdig de juiste berekeningen te hebben, besloot men om een groot aantal mensen een geschat bedrag uit te betalen. De verrekening zou komen zodra de juiste bedragen bekend zouden zijn. In veel gevallen betekende dit dat er fors terugbetaald moest worden. Hoewel hier wel voor werd gewaarschuwd was dat voor veel mensen een forse financiële tegenvaller.
Dit fenomeen blijft niet beperkt tot de belastingdienst. Een toenemend aantal mensen die ziek of werkloos werden en een aanvraag voor een uitkering bij het UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) of de sociale dienst deden, moesten zo lang wachten op de feitelijke uitbetaling c.q. beslissing, dat zij in de problemen kwamen. Redenen voor de trage uitbetaling waren bijvoorbeeld de toenemende complexiteit van de sociale wetgeving en de hoge druk bij uitkeringsinstanties, maar ook gewoon fouten in de uitvoering”. Tot zover de tekst in het boek “ Integrale Schuldhulpverlening”. Bizar dat hieraan een apart hoofdstuk, in een boek over schuldhulpverlening, wordt gewijd.
Door Dolf (beleidsmedewerker) op
Volgens de gemeente staat het iemand dus vrij om te besluiten waar hij/zij het bijstandsgeld aan uitgeeft, zolang het maar aan levensonderhoud is. Als overheden zich nu eens met hetzelfde fanatisme, waarmee nu wordt gejaagd op mensen met lagere inkomens, zouden richten op iedereen die een ton of meer verdient, zou dat denk ik meer geld opleveren. Als je rijke ouders hebt, mogen die je belastingvrij tienduizenden Euro's per jaar schenken. Geen haan die er naar kraait. Maar als iemand in de bijstand zo nu en dan wat boodschappen van moeder ontvangt, dan is dat kennelijk onaanvaardbaar en wordt er veel geld uitgegeven om weinig geld terug te halen. We leren dus niets van de kindertoeslagaffaire. Waar is de menselijke maat?