of 63561 LinkedIn

‘Structurele onderwaardering van ambtenaren’

‘Als er niet geïnvesteerd wordt in de publieke sector en de mensen die er werken, is er binnenkort geen blauw meer te zien op straat en loopt het lerarentekort nog verder op.’ Jean Debie, voorzitter van Ambtenarencentrum (AC), zet zijn statement stevig neer naar aanleiding van het witboek over hoge werkdruk en structurele onderwaardering onder ambtenaren. ‘Het is echt twee voor twaalf.’

‘Als er niet geïnvesteerd wordt in de publieke sector en de mensen die er werken, is er binnenkort geen blauw meer te zien op straat en loopt het lerarentekort nog verder op.’ Jean Debie, voorzitter van Ambtenarencentrum (AC), zet zijn statement stevig neer naar aanleiding van het witboek over hoge werkdruk en structurele onderwaardering onder ambtenaren. ‘Het is echt twee voor twaalf.’

‘Overheid geeft niet thuis’
Verschillende fractievoorzitters uit de Tweede Kamer namen dinsdagmiddag het witboek in Den Haag in ontvangst. In het rapport staan verhalen van zeven mensen die werkzaam zijn in de publieke sector over die hoge werkdruk en de structurele onderwaardering die zij ervaren. Marco Ouwehand, secretaris van de ACOP FNV, stelde vooraf al dat cao-onderhandelingen in de publieke sector ‘die zijn afgebroken, moeizaam verlopen of waarbij de werkgever zich maar voor een jaar wil committeren’, niet meer te tellen zijn. ‘De werkgever, de overheid, zingt in de media de lofzang over de fantastische inzet van de mensen in de publieke sector tijdens de coronacrisis. Maar als het gaat om het omzetten van die waardering in fatsoenlijke loonsverhoging of verlaging van de werkdruk, geeft die niet thuis. Blijkbaar heeft de werkgever bezuinigingen hoger op de agenda staan dan het welzijn van haar medewerkers.’

Menselijke maat ‘ver te zoeken’
In alle overheidssectoren piept en kraakt het bij de uitvoering van de publieke taken. Het gaat niet goed, vinden de verschillende vakbondsvoorzitter. Ze wijzen erop dat het onderwijs door tekort aan bevoegde leraren met 27 procent het hoogste percentage burn-out klachten kent, terwijl landelijk het percentage 17 is. Ook hebben politie en defensie te weinig personeel voor veiligheidstaken en hebben gemeenten vacaturestops ingesteld om financiële tekorten op te vangen die ontstaan zijn door decentralisatie van de jeugdzorg. ‘De menselijke maat is ver te zoeken: politieke regelgeving en strakke centrale richtlijnen geven medewerkers niet het gevoel dat zij medezeggenschap hebben bij de uitvoering van hun dagelijkse werkzaamheden of dat er vertrouwen is in hun vakmanschap en professionaliteit.’

‘Het roer moet om’
De vakbonden vinden de formatie van een nieuw kabinet het moment om het roer om te gooien en ‘die miljoen essentiële werkers te geven wat ze nodig hebben, en verdienen’. ‘Als we daar niet voor kunnen zorgen, dan blijven overheidsmedewerkers overstappen naar andere sectoren, omdat ze daar meer betaald krijgen. Wij zien dat al bij defensie, bij technisch en ict-personeel. De uitvoering van de cruciale, publieke taken komt zo in het geding.’

Hoge uitstroom
In het witboek wijzen de vakbonden op de hoge uitstroom bij gemeenten van ambtenaren tussen de 35 en 55 jaar (Personeelsmonitor 2019) vanwege betere arbeidsvoorwaarden elders. Ook nam het langdurig ziekteverzuim toen toe van 1 naar 4,2 procent en kwam 75 procent van het ziekteverzuim voort uit werkdruk en stress. Bij de provincies was het aandeel externe inhuur in 2019 maar liefst 20 procent en bij het rijk is het aandeel tijdelijke contracten in vijf jaar tijd gestegen van 5,5 procent in 2015 naar 12 procent en is het aantal vacatures verdrievoudigd. Verschillende uitvoeringsdiensten hebben te maken met onderbezetting ‘met als gevolg hoge werkdruk en roosterdiensten die moeilijk in te vullen zijn’.

Fatsoenlijk loon
In het witboek komt Natascha, assistent bedrijfsadministratie bij de gemeente Amsterdam, aan het woord. Ze werkt al vanaf februari 2020 thuis en wijst erop dat onlangs door de toenemende tekorten op de jeugdzorg weer ‘sluipenderwijs’ een reorganisatie is gestart. ‘Een reorganisatie betekent weer bezuinigen op vaste collega’s en het aannemen van tijdelijke mensen in nieuwe functies.’ Ze vindt werken vanuit huis soms al moeilijk genoeg, ‘maar helemaal met steeds minder vaste collega’s en veel onervaren, nieuwe mensen’. ‘Al die extra werkdruk, onzekerheid en onrust, en we krijgen er niks voor terug. De VNG wil ons niet eens een fatsoenlijke loonsverhoging geven.’ Ze wil meer vaste collega’s, goede afspraken over hybride werken (met thuiswerkvergoedingen) en een fatsoenlijk loon, ‘want in het laatste loonbod van de VNG komt de waardering voor ons werk niet tot uiting’.

Verstuur dit artikel naar Google+

GERELATEERDE ARTIKELEN

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Pietje (HR) op
Wat een bizarre reacties. Toont eens te meer aan dat het wel een tandje minder kan, alleen al de 36 urige werkweek (waar naar rato alles aan wordt ophangen) is een bizar goede arbeidsvoorwaarden t.o.v. het bedrijfsleven. Om over betaald (!) ouderschapsverlof maar te zwijgen. En waarom zou een 3e ziektejaar in gemeenteland wel nodig zijn en in de rest van het land niet? Bijna de enige CAO die dat nog kent. Niet van deze tijd die verschillen.
Door Wietske op
@de Jong: Inflatie afgelopen 6 jaar: 1 tot 3 procent. Een hele korte periode inderdaad 0. Opgeteld hebben we alleen over zes jaar al 9 % inflatie gehad.
Door de jong (Ambtenaar) op
Eén vd pijnpunten die hier naar voren gebracht wordt behoeft nuancering: de indexering vd pensioenen (het uitblijven daarvan). Nuancering één: het uitblijven van indexering raakt niet alleen gepensioneerden maar iedereen. Gepensioneerden monopoliseren dit probleem ten onrechte. Nuancering twee: indexering in de zin van prijscompensatie is in de afgelopen 10 jaar ook lang niet altijd noodzakelijk geweest; zeer lage inflatie en zelfs deflatie in een enkel jaar. De hogere netto lonen van ambtenaren in de afgelopen jaren zijn vooral gerealiseerd door de pensioenpremies te verlagen. Daarvoor de pensioenen indexeren is jezelf in de voet schieten.

De loonontwikkeling inclusief het uitgesteld loon is dramatisch slecht geweest in de afgelopen 20 jaar; eigenlijk sinds de invoering vd sectorale CAO's bij de overheid. Daar past maar één antwoord op: blijf bij de gemeente uit de buurt voor werk en zoek zo snel mogelijk een andere als je er toch verzeild bent geraakt.
Door doeterniettoe (-) op
De politiek, die nog steeds heilig gelooft dat meer werk van een betere kwaliteit voor minder kosten mogelijk is. Die nog steeds stuurt op een kleine overheid i.p.v. een goede overheid. De politiek die met de WNRA wel de lusten heeft van mensen die zich als "ambtenaar" moeten gedragen terwijl die werknemer daar totaal niet voor beloond worden.
Op bijna elk punt heeft het bedrijfsleven de overheid ingehaald als betere werkgever.
"Ja maar, je werkt toch voor de publieke zaak, voor de samenleving?" --> die instelling is door de politiek vakkundig om zeep geholpen.
De steeds groter worden gaten in de bezetting gaan linksom én rechtsom grote problemen opleveren, maar ach, dan zit er waarschijnlijk toch al een andere politicus/bestuurder...
Door Spijker (n.v.t.) op
Het is dus niet alleen bij de gepensioneerden al 12 jaar kommer en kwel (achterstand indexering inmiddels ca. 20%). Bij de werkende gemeenteambtenaren is het sinds enige jaren weer eens hetzelfde liedje. Het wordt tijd dat Rutte en zijn schaapskudde naar Siberië vertrekt.
Door Hans (Senior) op
Er wordt niet geïnvesteerd in de publieke sector EN het land wordt niet bestuurd. Er wordt helemaal nergens op gestuurd, behalve dat private en politieke belangen consequent de doorslag geven in het bestuur van dit land.
De regering, provincie en gemeentebesturen worden permanent omringt en bestookt door mensen die allemaal centjes willen verdienen. En alleen dat is wat de richting in dit land bepaalt. Sturen op algemeen belang en uitvoering is voor de huidige politiek bijzaak. De rijken worden rijker en de armen worden armer.
Door Fred (Adviseur) op
Ambtenaren moeten ervoor zorgen dat zij zelf meer een factor worden in het bestuur van dit land. Ambtenaren moeten meer samen met de politiek gaan besturen. Dat leidt tot een verhoging van de kwaliteit van het bestuur van het land in meerdere opzichten. Afwachten tot de werkgever ons komt omarmen, is geen optie meer. Er is een cultuur in de ambtelijke top van dit land die de politiek ruim baam geeft. Angst voor het eigen baantje. We moeten ons niet weg laten spelen door de politiek, maar de boer op. Dat betekent ook dat ambtenaren weer lid moeten worden van vakbonden. Uiteindelijk is, wat er nu aan de hand is, een symptoom van een decadente samenleving. Werknemers die verwachten dat de werkgever het maar voor ze moet regelen, zijn daar ook een symptoom van. Is dit tij te keren? Nee, historisch gezien niet. We moeten eerst fors op ons bek gaan. Dan ontstaat er misschien een andere cultuur op ambtelijk en op politiek niveau.
Door Bimie Janssen (Ambtenaar) op
Ondanks alle reacties zal de VNG wel tot de conclusie komen dat "het wel een tandje minder kan voor de ambtenaren" en zal de rekening ook daar worden neergelegd.
Deze werkgever is zich steeds meer aan het vervreemden van zijn werknemers. Vakbonden zijn meer nodig dan ooit, maar zelfs die aarzelen omdat onze actiebereidheid erg laag is en onze loyaliteit nog steeds belachelijk hoog. Het lijkt er inderdaad op dat wij de rekening krijgen voor de steun aan BV Nederland, zelfs nu blijkt dat die steun niet nodig is.
Door Wietske op
Naast de CAO is ook het PENSIOEN ver onder de maat. Inmiddels al 17% minder waard geworden door de 0 lijn

Nooit bij de gemeente gaan werken dus!
Door Gerben op
Het resultaat van het structureel uitmelken van gemeenteambtenaren is zichtbaar. Komt geen hond op wervingsacties af. Loonverschil is te groot met de markt.

Plus het is algemeen bekend dat het een schandalige werkgever is! Geen CAO, geen thuiswerkvergoeding en als het aan het VNG ligt nog minimale verlofuren.

Vacatures

Van onze partners

Whitepapers