of 59345 LinkedIn

Sociale media nieuw wapen tegen bijstandsfraude

Gemeenten zetten in op social media bij opsporen bijstandsfraude. Minstens tien gemeenten gaan de hulp inroepen van voormalige politieagenten en rechercheurs om bijstandfraudeurs op te sporen via sociale media. In totaal hebben alle gemeenten in Nederland gezamenlijk 1,3 miljard euro aan vorderingen openstaan bij mensen die bijstand ontvangen.
Minstens tien gemeenten gaan de hulp inroepen van voormalige politieagenten en rechercheurs om bijstandfraudeurs op te sporen via sociale media.

Facebook
Volgens oud-politieagent Wilfred van Roij hebben gemeenten nog veel te leren als het gaat om het bestrijden van bijstandsfraude. ‘Sociale media zijn een uitstekend middel om fraudeurs te ontdekken’, zegt hij. ‘Iemand die te boek staat als bijstandsontvanger en vorderingen heeft openstaan, maar wel foto’s op Facebook uploadt van zijn vakantie in Turkije, moet je als gemeente in de gaten houden’.

Zorgen
Onlangs uitte een groep van voormalige politieagenten en sociaal rechercheurs haar zorgen over de effecten van bijstandsfraude, waarna verschillende gemeenten wakker werden geschud. Van Roij  is werkzaam voor Com Connect, een van de drie recherche- en onderzoeksbureaus die door ruim tien gemeenten in de armen zijn genomen bij de aanpak van fraude door bijstandsontvangers. In totaal staat er 1,3 miljard euro aan vorderingen open bij alle gemeenten. Divosa, de gemeentelijke vereniging van managers bij sociale diensten, schat het daadwerkelijke fraudebedrag in totaal op ongeveer 500 miljoen euro.

 

Incassobureaus
‘Het verschilt per gemeente, maar doorgaans beschikken ambtenaren over te weinig expertise om vormen van fraude echt goed aan te pakken. Daar ligt een belangrijke taak voor ons’, zegt van Roij. ‘Gemeenten besteden het werk rondom de vorderingen meestal uit aan incassobureaus, terwijl zij zelf veel kunnen doen. Het in de gaten houden van sociale media is bijvoorbeeld belangrijk, maar ook het koppelen van verschillende persoonsgegevens aan elkaar. Via de gemeentelijke basisadministratie kom je ook zaken te weten’.

Utrecht
Op dit moment hebben meer dan tien gemeenten besloten om met de drie bedrijven in zee te gaan, om te leren hoe bijstandsfraude moet worden aangepakt. Utrecht gaat binnenkort met de partijen om de tafel. PvdA-raadslid Bouchra Dibi is blij dat de gemeente er serieus werk van maakt: ‘Utrecht krijgt nog 18 miljoen aan vorderingen, dat is een hoop geld. Bijstand prima, maar fraude moet hard aangepakt worden’.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Frenk Molemans op
Hallo Joschke,
Jij schrijft: "Ik gaf alleen maar aan dat veel managers vriendjes binnenhalen, tegen hoge kosten, terwijl de expertise allang in huis is op de werkvloer. "
Dat is toch niet wat jij in jouw 1e reactie hebt geschreven? Ik kan dit nergens lezen.
Volgens mij staat het volgende in jouw 1e reactie letterlijk het volgende::
": En wat zij aandragen, weten de bijstandsconsulenten allang."
En verder opmerkingen welke m.i. niet relevant is voor het geschreven artikel,

Laat Nederlandse ambtenaren belast met invorderingen van fraudeschuld nu profiteren van de kennis van de bijstandsconsulenten op dit terrein, die alles allang weten.

I






Door Joschke op
Paul de adviseur zou er in mijn organisatie niet inkomen. Hooghartig, alsof hij de wijsheid in pacht heeft... Ik gaf alleen maar aan dat veel managers vriendjes binnenhalen, tegen hoge kosten, terwijl de expertise allang is huis is op de werkvloer. Maar daar wordt niet naar gekeken. En politieagenten zijn nu niet de anagewezen personen omdat zij de expertise ontberen en veelal al een een conclusie hebben getrokken waar naartoe wordt gewerkt.

Waarschijn is Paul ook een figuur die bij zijn organisatie eruit moest en zich nu verhuiurd als 'adviseur'. Dit soort mensen zijn de perst voor de Nederlandse samenleving met hun torenhoge declaraties. Problemen signaleren die er veelal niet zijn, en dan oplossingen toepassen die vaak niet werken... Ze werden niet voor niets weggewerkt.
Door Frenk Molemans (accountfunctionaris programmatisch handhaven) op
De Nederlandse gemeenten hebben 1,3 miljard euro aan vorderingen uitstaan bij burgers.
Dit bedrag loopt ieder jaar op. Daadwerkelijk invordering is een sanctie en is het sluitstuk van het hoogwaardig handhaven. (sanctioneren op maat)
Cijfers moeten nu gaan uitwijzen of gemeente zich voldoende inspannen om ten onrechte verstrekte bijstand weer terug te krijgen.
De burger verwacht (en ook de politiek) van gemeenten dat zij de effecten van hun handelen inzichtelijk maken. (meten=weten)

Hoeveel geld heeft een individuele gemeenten uitstaan?
Om hoeveel debiteuren gaat het?
Hoeveel fraudeschuld wordt er feitelijk ingevorderd?
Hoeveel procent van de vordering is in 2010 geind?
Van hoeveel debiteuren is het adres / inkomsten niet bekend,
Heeft de gemeente ambities om meer in te vorderen en wil een gemeente hiermee aan de slag en wanneer wil men dan aan de slag?

Daar waar de opbrengst tegenvalt, hebben gemeenten de mogelijkheid om te leren van best practises. Kijk bij elkaar in de keuken. Leer van elkaar. Gebruik binnen de gemeentelijke kolommen aanwezige informatie. Maak gebruik van een RCF kenniscentrum. Gebruik je afdeling communicatie, handhaving en sociale recherche breder om te komen tot een effectieve invordering.

Ik weet dat een groot deel van het debiteurenbestand bestaat uit burgers die al jarenlang “ onvindbaar” zijn. Verwijder deze burgers uit het bestand of ga er mee aan de slag is mijn advies.
Als gemeenten deze burgers niet kunnen “ vinden” en andere instanties kunnen garanderen dat zij deze burgers wel kunnen traceren, dan kunnen ambtenaren hiervan toch leren? Het eindresultaat zal wel moeten zijn dat er daadwerkelijk ingevorderd wordt.
Uiteindelijk zal de politiek en het management naar het financiële plaatje gaan kijken. Wat kost dit, en hoeveel brengt het op?

Voor menig gemeente een schitterende uitdaging om met het debiteurenbeleid aan de slag te gaan.

Mijn advies: “ Ambtenaren, zoek elkaar op en leer van elkaar. Sluit buitengemeentelijke expertise niet uit”

Frenk Molemans

Door g Keupink (soc rechercheur) op
Vreemd dat gemeenten in zee gaan met oud politieagenten die een bureautje hebben opgericht om nog even veel geld te verdienen. Luister eens naar de soc, rechercheurs. Zij zijn allemaal digitaal opgeleid en doen het werk van a tot z. Van preventie tot opsporing en niet alleen een deel zoals deze agenten.Maak gebruik van de kennis die meestal gewoon in eigen huis is of ga een samenwerkingsverband aan. We moeten eerst zorgen dat er zo min mogelijk ten onrechte uitkering wordt verstrekt.
Door paul (adviseur) op
Alleen de bijdrage van Jeff heeft toegevoegde waarde. Opsporen van fraude is iedereen voor, geen twijfel. Dan beeindig je de uitkering en dit bespaart geld. Het terugvorderen is een andere zaak omdat of het gefraudeerde geld al op is of dat het in huizen in bv in Marokko zit, die je met onze rechtsmiddelen niet kunt vorderen. Het artikel staat bol van de fouten. lees mijn eerste kommentaar nog eens. De overige kommentaren hebben een niveau van nul komma nul. Wat een armoe
Door Arjan Gelder (Voorzitter Partij Voor Gerechtigheid) op
Dat bijstand fraude wordt bestreden is terecht. Echter dan dient gelijk de boekhoud fraude te worden aangepakt binnen de zelfde gemeenten en provincies.. Voor miljarden wordt er geschoven naar allerlei niet te controleren potjes. Transparantie voor de burger, maar ook de overheid!
Door Simon (Belastingbetaler) op
Zoals zovaak wordt achteraf heel veel energie en werk gestoken in het terugdringen van bijv. bijstandsfraude.
Met wat meer inzet en vindingrijkheid vóóraf is aanzienlijk meer te verdienen (en is aanzienlijk goedkoper) dan aanpak achteraf.
Overigens mag ook wel meer energie worden gestoken in de terugvordering én strafrechtelijke aanpak.
Door Nobby (animal cop) op
Dit gaat natuurlijk niet alleen op voor fraude bij sociale voorzieningen. In feite is het toepasbaar op het hele overheidsdomein. De wet eist dat de overheid de van belang zijnde informatie inwint voor dat het beslissingen neemt. Vaak is dit een wassen neus en al helemaal bij handhaving van de vele regels. Maar sociale media kunnen daar wel degelijk een grote rol in gaan spelen. De overheid is er nog niet aan gewend, heeft er misschien wel afkeer van, maar het effect kan enorm zijn. Nu is er namelijk bij de snelle jongens vaak het idee van wie maakt me wat, maar als er 16 miljoen opsporingsambtenaren zijn, kan dat wel eens gauw over zijn. Er zijn ook nadelen maar zeker ook voordelen. Gebruik deze bron maar!
Door Heleen op
Ik vind ook dat fraudeurs effectief moeten worden aangepakt, maar weet uit ervaring dat recherche op internet ook onschuldige mensen verdacht kan maken.

Een kennis van mij kan wegens een chronische ziekte hooguit een paar uurtjes per week iets van werk doen. Wanneer dat is en hoeveel uren dat zijn, dat is zo onvoorspelbaar, dat hij volledig is afgekeurd. Ondanks zijn handicap is het hem gelukt om via internet een mooi sociaal netwerk op te bouwen en zijn leven een rijke invulling te geven, onder andere door contacten met lotgenoten. Dat wordt nu tegen hem gebruikt, want wie dat kan, kan ook gewoon werken. Moet zo iemand dan helemaal in een isolement raken alleen omdat een ambtenaar denkt dat hij een fraudeur te pakken heeft?
Door Jeff op
Er worden inderdaad zaken door elkaar gehaald.
Het onderzoek van de voormalig agenten en rechercheurs richt zich niet per definitie op de bijstandsfraude maar op de ontstane vorderingen hiervan. Als de bijstandsfraude niet zou worden opgespoord dan zoude ze ook geen vorderingen hebben. Dus het opsporen gaat goed, kan altijd beter.
Maar het terughalen van de vorderingen daar heeft nog geen enkele gemeente aan gedacht....althans niet alle gemeentes.
En volgens mij is dit de kern van het verhaal!!
Het is een Utopie om te stellen dat alles terugkomt.....maar als alle gemeentes iets meer hun best doen dan haalt men zeer waarschijnlijk meer binnen.