of 61441 LinkedIn

Gemeenten zoeken grenzen Wmo op

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) roept gemeenten op paal en perk te stellen aan huishoudelijke Wmo-hulp aan 'rijken'.

Inwoners met een goed gevulde portemonnee moeten, als zij een aanvraag doen voor huishoudelijke ondersteuning via de Wmo, door gemeenten met geldtekorten op een wachtlijst worden geplaatst. Echt zorgbehoevenden krijgen voorrang. Dat is een van de maatregelen die de VNG gemeenten adviseert om hiermee een einde te maken aan de ‘run’ van mensen met een hoog inkomen op met name huishoudelijke hulp.

Schrijnende gevallen

Naast wachtlijsten adviseert de VNG gemeenten ook met plafonds te werken. ‘Stel het budget vast wat je als gemeente aan de huishoudelijke hulp wilt uitgeven en help alleen de schrijnende gevallen’, licht de Rotterdamse wethouder Sven de Langen (ouderen, CDA), tevens voorzitter van de VNG-commissies Zorg, Jeugd en Onderwijs toe.

 

Inkomen meewegen

Gemeenten moeten voortaan het inkomen van een inwoner die een Wmo-voorziening aanvraagt laten meetellen bij de toekenning, adviseert de VNG. Dat mag wettelijk niet. ‘We zoeken de grenzen van de wet op’, aldus De Langen. ‘In het brede gesprek aan de keukentafel kunnen we de financiële mogelijkheden van inwoners laten meewegen in het toekenningsbesluit.’

 

Proefprocessen

De VNG gaat gemeenten stimuleren proefprocessen uit te lokken. ‘We mogen inkomens van mensen niet checken, maar we moeten wel beoordelen of iemand zelf een oplossing voor zijn probleem heeft. Het zelf betalen van de huishoudelijke hulp is een voordehand liggende oplossing.’ De grenzen aan de Wmo zijn volgens De Langen ‘volstrekt onduidelijk’. Laat de rechter zich daarover maar buigen, vindt de VNG.

 

Sterk signaal

Daarnaast worden gemeenten opgeroepen vanaf 2022 in hun begrotingen geen rekening meer te houden met de extra kostenpost, veroorzaakt door de aanzuigende werking. ‘Gemeenten zitten met een enorm financieel probleem. Het is toch absurd dat gemeenten moeten bezuinigen op voorzieningen voor kwetsbaren omdat mensen met een hoog inkomen via de gemeente een goedkope huishoudelijke hulp krijgen. Met deze maatregelen geven we als gemeenten een sterk signaal af aan het (nieuwe) kabinet dat de grens is bereikt. Wij betalen niet meer.’

 

Toename ‘rijken’

De acties waren onlangs al aangekondigd door de VNG, toen duidelijk werd dat het kabinet gemeenten niet afdoende wil compenseren voor de aanzuigende werking die door de invoering van het Wmo-abonnementstarief wordt veroorzaakt. Die inkomensonafhankelijke eigen bijdrage van 19 euro per maand is in 2019 voor maatwerkvoorzieningen en sinds 2020 voor algemene voorzieningen ingevoerd. Uit recent verschenen onafhankelijk onderzoek van Significant naar de gevolgen van de invoering van het abonnementstarief over 2019, bleek onder meer dat het beroep op huishoudelijke hulp bij mensen met een inkomen van 100.000 euro of meer met bijna tachtig procent is gestegen. Over de hele linie is het aantal cliënten bij hulp bij het huishouden in 2019 gestegen met 12,7 procent. Ook het CBS meldde eerder een flinke toename van het aantal ‘rijken’ dat een beroep doet op vooral de huishoudelijke hulp.  

 

Pittige brief

Minister De Jonge (VWS) ziet in het onderzoek van Significant geen aanleiding om gemeenten extra te compenseren. In een reactie daarop stelde VNG-directeur Leonard Geluk in een pittige brief aan de Tweede Kamer dat het abonnementstarief een ‘schoonmaaksubsidie’ voor de rijken is geworden. De VNG kondigde in de brief aan gemeenten actief op te roepen de Wmo ten goede laten komen aan de kwetsbare inwoners. Concrete maatregelen waren toen nog niet bedacht. ‘Nu zijn we uitgebroed’, aldus De Langen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Roel F. (programmamanager) op
Het gaat niet in de eerste plaats om inhoud, maar om een terechte politieke stellingname en hoezo is er het recht op een voorziening voor iedere burger. We maken toch in ons land altijd overal uitzonderingen voor, dus prima om het zo in te steken en de rijken hebben veel voordelen (hypotheek, veel aftrekposten) die anderen niet hebben, dus hoezo nivellering.
Door Spijker (n.v.t.) op
Het recht op gebruikmaking van WMO-voorzieningen is er terecht voor iedere burger, ongeacht de hoogte van het inkomen. Via het evenredig naar inkomen werkende belastingstelsel leveren hogere inkomens mede hun aandeel.in de kosten.
Als er op dit WMO-onderdeel moet worden bezuinigd (en dat is in de nabije toekomst zeker niet uit te sluiten) zou er alleen voor uitkeringsgerechtigden en burgers die daar op inkomensniveau tegenaan zitten een uitzondering kunnen worden gemaakt.
Door Opmerker (orig.) op
"De VNG kondigde in de brief aan gemeenten actief op te roepen de Wmo ten goede laten komen aan de kwetsbare inwoners. Concrete maatregelen waren toen nog niet bedacht. ‘Nu zijn we uitgebroed’, aldus De Langen."
Psssssst......In den lande zegt men dat er gemeenten zijn die heel snel zijn uitgebroed betreffende een beperking in hulp aan behoeftigen, en zo de begroting dragelijk weten te maken.

Door Eric (Beleidsmedewerker) op
Tja.... weer een staaltje nivellering? Die rijke inwoners dragen waarschijnlijk als huizenbezitter via de WOZ mee aan de financiële situatie van de gemeente en daarnaast via hun inkomsten- en vermogensbelasting aan de staatsfinanciën. Kortom: zij dragen naar rato (en mogelijk nog wel iets meer) al bij aan ''s lands huishouden' maar worden vervolgens en in strijd met wetgeving uitgesloten van zo'n voorziening. Rechtsgelijkheid lijkt ver te zoeken.

Mogelijk is er meer winst te behalen door fors te snoeien in het oerwoud van vele zorg- en hulpverleningsinstellingen met hun bijbehorende overhead. Breng 'de handen aan bed / de werkvloer' onder bij slechts enkele instellingen en bespaar daarmee op kostbare ballast in de vorm van duurbetaalde managers etc.
Door joost (beleidsmedewerker) op
Niet inkomens afhankelijk OK. Alleen jammer dat de lasten, door de verhoging van de OZB, dan toch weer door een beperkt aantal burgers opgebracht moet worden, en dat zijn niet altijd de rijksten. Zeker als het Rijk weer met zijn handen in de zakken blijft zitten.
Door Ria Huisman (Directeur) op
De nieuwe WMO is nog nooit goed gehanteerd.
Wijziging van de AWBZ, was de bedoeling.
Gemeenten hebben zorgplicht die ze niet nakomen. Oneerlijke verdeling in de toekenning van de uren.
De verordening die niet aan de haak was volgens de meervoudige kamer Rb Ut. Toekenning onvoldoende.
Zitting meervoudige kamer 1-12-2020.
We gaan het zien.
De consulenten weten ook niet waar ze het over hebben.
Burgers krijgen zo niet wat hun toekomt.
Door mr LKD Poldervaart (jurist) op
Dat het invoeren van het abonnementstarief een hoos aan aanvragen heeft opgeleverd was voorzienbaar. Met de vergrijzing van onze bevolking zal de vraag binnen de Wmo ook alleen maar toenemen. Ook dat is voorzienbaar. Eveneens is voorzienbaar dat de huidige Wmo 2015 zijn langste tijd heeft gehad. De wet is dermate ruimhartig dat het wel heel ingewikkeld is om niet in aanmerking te komen voor een voorziening. Daar waar gemeenten nog pogen de kosten te beheersen worden ze door de Rechterlijke macht teruggefloten. Het advies van de VNG om de randen van de wet op te zoeken is niet meer dan een noodkreet waar je als gemeente niets mee kunt. Iedere vorm van beleidsmatige inkomenspolitiek is strijdig met de wet. Rechters zullen dit zeker onverbindend verklaren immers de Wmo staat dit niet toe. De Wmo is geen Participatiewet. De Wmo is er voor iedereen, rijk en arm en heeft tot doel om problemen op te lossen daar waar mensen dat zelf niet kunnen, los van inkomen en vermogen. Het is uiteindelijk alleen de wetgever die dit kan wijzigen. Zolang de wetgever op de handen zit zal de rechter besluiten toetsen aan de huidige wet. Het is vooral de rechterlijke macht die de randen van de wet opzoekt, veelal in het voordeel van de burger. Het geeft de overheid geen pas om willens en wetens burgertje te sarren door besluiten te nemen die niet stroken met de Wmo. Dit komt het vertrouwen in de overheid niet ten goede en leidt uiteindelijk tot meer kosten en een overdaad aan zinloze gerechtelijke procedures. Zoek bijvoorbeeld naar mogelijkheden binnen de reïntegratie van bijstandsgerechtigden. Het verlenen van hulp bij het huishouden is geen rocket science tenslotte. Inzet is goedkoper dan menig reïntegratietraject wat een vorm van rondpompen van geld is met weinig uitstroom rendement. Het is een uitdaging, ik weet het, het is in de 20e eeuw al eens geprobeerd, maar binnen de kaders van wet en regelgeving is dit met de huidige Wmo maar één van de weinige mogelijkheden. Wil een bijstandsgerechtigde niet meewerken dan stem je de hoogte van de bijstand af, minder uitkering en werkt men wel mee dan genereert men inkomen wat deels vrijgelaten kan worden, maar wat ook betekent minder bijstandsverstrekking. Binnen het sociaal domein moet dat met een beetje politieke wil toch te sturen zijn?!