of 63966 LinkedIn

Oplossing gezocht voor democratisch gat decentralisaties

De Raad van het openbaar Bestuur, de Algemene Rekenkamer en de Raad voor de financiële verhoudingen moeten snel met een aanvullend advies komen over de decentralisaties langdurige zorg en jeugd. Zij moeten met een oplossing komen voor het dreigende democratische gat. Hiervoor pleit D66-Kamerlid Vera Bergkamp.

Er moet snel een aanvullend advies komen over de decentralisaties langdurige zorg (Awbz) en jeugd. Hierin moeten de Raad van het openbaar bestuur (Rob), de Algemene Rekenkamer en de Raad voor de financiële verhoudingen (Rfv) ingaan op de wijze waarop gemeenteraden adequate controle kunnen blijven uitoefenen. Hiervoor pleit D66-Kamerlid Vera Bergkamp.

Oplossing

De drie adviesorganen hebben in eerdere adviezen, los van elkaar, gewaarschuwd voor het gebrek aan democratische controle door gemeenteraden op besluitvorming en uitvoering van taken rondom zorg, jeugd en werk na de decentralisaties ervan per 2015. Door de ‘Haagse’ verplichting de nieuwe taken in zogeheten congruente samenwerkingsverbanden te organiseren, dreigt het gevaar dat gemeenteraden niets meer te zeggen hebben wat er voor hun kwetsbare burgers wordt geregeld en/of daar geen zicht meer hebben. Een oplossing voor het wegwerken van dit ‘democratisch gat’ is vooralsnog niet gegeven.

 

Spoedadvies

Bergkamp hoopt deze in een aanvullend spoedadvies wel te krijgen. ‘Daar ben ik nu met name in geïnteresseerd. Ik wil graag dat de drie adviesorganen over een oplossing meedenken.’ Idealiter zou het een gezamenlijk advies van de drie moeten zijn, aldus het D66-Kamerlid. In het najaar moet het advies er liggen. De Kamer buigt zich dan over de wetsvoorstellen voor de drie decentralisaties. Gezien de betrokkenheid die het Rob, de Rfv en de Algemene Rekenkamer al bij dit onderwerp hebben, denkt Bergkamp dat dit moet lukken én dat het een concreet advies kan worden.

 

Bureaucratisch moloch

‘Om deze hervorming te regelen, tuigt het kabinet een hele ingewikkelde organisatie op, waarop de gemeenteraad nooit adequate controle kan uitoefenen’, aldus Bergkamp. ‘In het hele land moet er een lappendeken van samenwerkingsverbanden tussen gemeenten worden afgesloten. We willen dat de zorg efficiënter en effectiever wordt, maar we lijken af te drijven van de essentie.’ Het gevaar van een bureaucratisch moloch ligt op de loer, vreest Bergkamp.

 

Overheid bepaalt

Naast het – dreigende − gebrek aan democratische controle en toename van bestuurlijke drukte, heeft het Kamerlid nog meer zorgen. Ze vindt dat staatssecretaris Van Rijn (VWS, PvdA) in zijn plannen voor de hervorming van de langdurige zorg de burger vergeet. Die krijgen wel een belangrijke taak, vooral om zoveel mogelijk zelfredzaam te zijn, mantelzorg te regelen en/of te verlenen, maar ‘de plannen stralen te veel uit “mensen zijn er voor de overheid” in plaats van andersom. De staatssecretaris zegt: ruimte voor eigen burgerkracht, maar in de plannen zie ik daar weinig van terug. Het is toch meer, de ambtenaar is aan zet in plaats van de burger. Het is toch nog steeds de overheid die bepaalt.’

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door A. (moeder) op
Als de GGZ voor de jeugd vergoed moet worden door de gemeente gaat het allemaal fout. Onze zoon kon amper thuis wonen en vaak al niet naar school. Dankzij specialistische onderwijsbegeleiding en jeugd-GGZ is hij nu behoorlijk zelfstandig geworden. Hij kan bijna alles wat een bijna-volwassen jongen kan en mensen vinden hem aangenaam gezelschap. Vroeger werd hij overal weggekeken. Dat is het resultaat dus van vroege onderkenning en expertise jeugd-GGZ. Dat gooien we allemaal weg met de nieuwe manier waarop GGZ voor de jeugd vergoed wordt. Het allerergste is nog dat ik mijn verhaal nergens openbaar kan maken, om de privacy van ons kind. Voor mij een logische zaak, die privacy. Maar het maakt dat we niet openlijk voor de GGZ-medewerkers op kunnen komen.
Door Kees Marges (Voorzitter Platform VG Rijnmond) op
Zeer terechte zorg bij een parlementariër en terechte vragen. Vraag hier zelf ook al enige tijd aandacht voor. Als gemeenten regionaal echt gaan samenwerken om de uitvoering van het wmo- en jeugdbeleid op elkaar af te stemmen, gaat dat in de praktijk het beste als het beleid ook op elkaar is afgestemd. Dus gaan de wethouders van die gemeenten eerst met elkaar een gezamenlijk beleid maken wat ze (misschien) voorleggen aan hun eigen raad en dat gaan verdedigen. Sterke Raad die dat ongetwijfeld altijd als redelijk voorgesteld beleid dan nog veranderd krijgt. Zo ontstaat een nieuwe vage bestuurslaag op regionaal niveau, per onderwerp een verschillende regio en iedere regio bepaalt weer zelf wat ze op dat niveau gaan bespreken. Dat nieuwe niveau is nergens formeel geregeld, kent geen uniforme werkwijze en heeft geen gekozen volksvertegenwoordigers. Lekker informeel, flexibel en ondemocratisch. De wmo adviesraden hebben dan helemaal het na kijken. Ik zag dat de UvA al een cursus aanbiedt aan gemeenteraadsleden om te leren omgaan met deze nieuwe werkwijze.
Door H. Wiersma (gepens.) op
De oplossing moet ook helemaal niet worden gezocht in congruente samenwerkingsverbanden. Opschaling/fusie leidt tot een veel betere (democratische) en efficiëntere oplossing.
Door hoekstra (ambtenaar) op
De overheid is er in de plannen van het kabinet helemaal niet meer voor de mensen: de mensen moeten het allemaal zelf doen. Maar wel zoals de overheid denkt dat het het beste is.
Door Anton van Rees (Raadslid (Sliedrecht)) op
Als raadslid in een gemeente waarin enkele regionale zorginstellingen zowel intramuraal als extramuraal gevevestigd zijn is dit mijn grote zorg. Hoe controleer ik? Daar komt nog bij dat door regionale samenwerkingsverbanden een aantal coördinerende en uitvoerende organen waaronder de sociale dienst elders zijn ondergebracht en wij daar nog maar een gedeeltelijke invloed op het beleid hebben. Daardoor hebben wij nu al te maken met een scheur in onze invloedssfeer en is het democratisch gat wat dreigt te ontstaan goed voorspelbaar. De gemeenteraden zullen in de nieuwe situatie een grote controle en beslissings bevoegdheid moeten krijgen waarbij ze gesteund moeten worden door een transparant doch eenvoudig georganiseerd monitorings instrument om snel lokaal bij te kunnen sturen. We moeten voorkomen dat we in een situatie verzeild raken waarin de zorgverstrekking een voortdurende zorg is op de agenda. Er mag geen onduidelijkheid zijn voor zowel de zorgvragers als de aanbieders.