of 58940 LinkedIn

Van Rijn dicteert gemeenten eerlijke thuiszorgtarieven

Gemeenten moeten zorgaanbieders eerlijke tarieven betalen, om te voorkomen dat de arbeidsvoorwaarden van thuiszorgmedewerkers verslechteren.

Gemeenten moeten zorgaanbieders eerlijke tarieven betalen, om te voorkomen dat de arbeidsvoorwaarden van thuiszorgmedewerkers verslechteren.

Laatste dubbeltje

Partijen dienen zich te houden aan de Code voor Verantwoordelijk Marktgedrag Thuisondersteuning, zegt staatssecretaris Martin van Rijn van VWS. Leven ze die niet na, dan is hij bereid ze te dwingen. Volgens hem bevatten cao’s voldoende wettelijke waarborgen, maar hij erkent dat sommige gemeenten gaan voor het laatste dubbeltje, waardoor zorgaanbieders onder het cao-loon willen duiken. De code die tot stand kwam onder leiding van Doekle Terpstra van de Transitiecommissie Sociaal Domein, wordt in gemeenteland slecht nageleefd, benadrukken Kamerleden. ‘Ik ben bereid de vrijblijvendheid er vanaf te halen. Als daar wet- en regelgeving voor nodig is, zal ik het niet nalaten,’ beloofde Van Rijn woensdag tijdens een debat over de Wmo en de langdurige zorg.
 

TSN-debâcle
Hoewel de Tweede Kamer aanstaande dinsdag een apart debat wijdt aan de in surséance van betaling verkerende thuiszorggigant TSN, werd het debat van woensdag sterk gekleurd door het dreigende faillissement van deze organisatie. Volgens SP-portefeuillehouder Tjitske Siderius fungeerde TSN als ‘de stofzuiger’ van het systeem, als partij die andere omgevallen thuiszorgorganisaties overnam. Gaat TSN failliet, dan mag volgens Siderius door de partij die de activiteiten overneemt niet worden getornd aan de arbeidsvoorwaarden van thuiszorgers.
 

Basistarief
De SP drong opnieuw aan op een basistarief voor huishoudelijke hulp en vindt dat cliënten moeten kunnen rekenen op ‘hun vertrouwde gezicht’, ook na een faillissement. ‘Ik durf niet toe te zeggen dat er niks zal veranderen,’ aldus Van Rijn. Het hangt er volgens hem vanaf hangt of er in juridische zin sprake is van een ‘overgang’, als andere aanbieders de taken overnemen van het bij 40.000 cliënten werkende TSN.
 

Winstwaarschuwing
Volgens CDA-woordvoerster Mona Keijzer is het wachten op de volgende instelling die in de problemen komt. Met de dagbesteding en begeleiding en aanbieders van speciaal vervoer gaat het volgens haar dezelfde kant op als met de huishoudelijke hulp. Een brandbrief van brancheorganisatie BTN moet volgens haar worden gezien als ‘een winstwaarschuwing’. BTN zegt signalen te krijgen van leden dat gemeenten onvoldoende beseffen wat begeleiding inhoudt en hoe de kosten zich verhouden ten opzichte van de baten. ‘Ook hier komen de tarieven onder druk te staan.’
 

Motie van wantrouwen

Tijdens het debat kondigde de SP nog nét niet aan dat de vertrouwenskwestie gesteld zou worden. Maar Siderius liet doorschemeren een motie van wantrouwen jegens de staatssecretaris al in de achterzak te hebben. Zij eiste deze week nog een algemeen overleg, mét stemming. Eerder suggereerde Siderius dat er op het ministerie reddingsplannen voor TSN klaarliggen. In een kort voor het debat verstuurde Kamerbrief ontkent Van Rijn dat. ‘Staatssteun voor TSN kan nooit de uitkomst zijn’, schrijft hij. In samenwerking met de VNG is een handreiking opgesteld over wat gemeenten moeten doen om de zorgcontinuïteit te regelen, als een zorgaanbieder omvalt. Verder overlegt de PvdA-bewindsman met de vakbonden over ‘een nieuw arbeidsmarktperspectief voor de thuiszorg’.
 

Gebrekkige communicatie
Een ander onderwerp waar Van Rijn over aan de tand gevoeld werd, is de gebrekkige manier waarop gemeenten hun inwoners informeren over de Wmo-uitvoering. Dit onder meer naar aanleiding van een woensdag gepubliceerd rapport van seniorenorganisatie ANBO, dat de communicatie bij 80 gemeenten over de Wmo onderzocht. ‘Een dikke onvoldoende’ heeft de ouderenorganisatie er voor over. Onderzoek van de persoonlijke situatie van zorgvragers staat vaak niet centraal. Gemeenten werken vaak met standaardbrieven over huishoudelijke hulp, in ondoorgrondelijke taal soms. Vaak wordt niet aangegeven of er een gesprek bij de zorgvrager thuis zal worden gevoerd, wat daarvan het doel is en hoe de uitkomst meegedeeld wordt. Inwoners wordt niet gezegd dat ze een deskundige mogen meebrengen (cliëntondersteuning), bijvoorbeeld een medewerker van een welzijnsorganisatie. Ook op dit punt beloofde Van Rijn beterschap. In overleg met de VNG en cliëntenorganisaties wil hij de voorlichting verbeteren.  
 

Stapelfacturen
PVV-zorgspecialist Fleur Agema vroeg de staatssecretaris om opheldering over zogenoemde ‘stapelfacturen’ voor de eigen bijdrage, die zorggebruikers krijgen toegestuurd door het Centraal Administratie Kantoor. Zij moeten met terugwerkende kracht de eigen bijdrage van meerdere periodes betalen, met factuurbedragen van soms honderden euro’s. Volgens Agema moet een betrouwbare overheid in staat zijn om binnen zes weken de administratieve afhandeling te regelen, en zo niet, dan is volgens haar de consequentie dat vorderingen worden kwijtgescholden. Van Rijn schreef de stapelfacturen toe aan te laat aangeleverde gegevens over geleverde zorg. Cliënten die het bedrag niet in één keer kunnen ophoesten, mogen volgens hem in termijnen betalen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door H. Wiersma (gepens.) op
Bedrijven als TSN, die onvoldoende flexibel (kunnen) sturen op de tarieven en vooral personeel (!) in relatie met de noodzakelijke productie gaan kopje onder. Laat het nog eens een waarschuwing zijn voor andere bedrijven. Aan het invoeren van een basistarief kleven weer andere nadelige effecten (het kan juist een prijsdrukkend effect hebben en past niet in een vrije economie). Kortom, het exploiteren van een bedrijf in deze sector op dit moment is enorm lastig.
Door Alfred op
@Frits van Vugt: hartelijk dank, dit maakt voor mij e.e.a. meer helder. M.n. de verschillende cao's. Die code ga ik zelf opzoeken.
@Mierachtige: intrigerende post, maar vergeef me, ik begrijp er toch niets van. Wat is de relatie tussen volume, interpretatie van de wet en armoedebeleid? Wat zijn de technocratische trucjes van gemeenten? Help mij met uitleg van een de tussenstappen in uw denken.
Door Frits van Vugt (adviseur/onderzoeker sociale domein) op
Wat zijn "eerlijke tarieven". Maakt Den Haag dat uit? Op basis waarvan dan?
Dat sommige gemeenten een lager uurtarief willen betalen dan sommige thuishulporganisaties aan kosten hebben? Da’s hun goed recht. Deze zorgaanbieders hebben gewoon te duur personeel in dienst voor het werk dat door andere organisaties die schoonmaakdiensten verzorgen goedkoper wordt verricht. En de eerste betalen hogere uurlonen volgens de ene cao (VVT voor verzorgenden) dan de andere (schoonmaak-)cao.

Merkwaardig en illegaal is de verplichting die Van Rijn, op verzoek van enkele politieke partijen gemeenten op zou willen leggen om zich te houden aan de Code verantwoordelijk marktgedrag Thuisondersteuning. Want daar gaat Den Haag niet meer over! En wie gaat dat dan betalen, want dan wordt er duurder (dan nodig) door gemeenten ingekocht. Terwijl gemeenten al een forse korting van 40% op de huishoudelijke hulp te verstouwen hebben gehad. Als het Rijk 40% bezuinigt dan gaat dat linksom of rechtsom ongeveer 40% banen kosten. Dus het zijn krokodillentranen die daar in Den Haag worden geplengd.
Waarom mogen gemeenten zelf niet uitmaken welke prijs ze voor schoonmaakwerk over hebben?
Door Mierachtige (Manager) op
Het probleem zit niet in de tarieven, uiteraard kennen die wel een bodem, gerelateerd aan de cao en verplichte bedrijfsvoeringskosten. Het probleen zit grotendeels in het volume, omdat van Rijn weigert een heldere interpretatie van de wet te geven; hbh valt onder de WMO, ongeacht de financiële middelen van de cliënt. In dat geval dus niet onder armoedebeleid.. De bezuiniging is dan in redelijkheid op te vangen, met HHT als smeermiddel naar het nieuwe soberder tijdperk waarin eigen kracht en netwerk ook een rol hebben .. Dit vraagt een moderne mensgerichte cultuur in plaats van technocratische trucjes van gemeenten. Transformatie dus!
Door Alfred op
De consequentie hiervan is uiteraard dat nog veel minder mensen hulp krijgen. Het moet namelijk uit de lengte of uit de breedte met de kortingen die de rijksoverheid gemeenten oplegt. Clienten zijn hiermee de verliezers, aanbieders de winnaars. En dus: op naar de volgende reeks kamervragen.

Overigens begrijp ik niet dat de uurtarieven voor HBH zoveel boven markttarieven schoonmaakhulp liggen. Dus de shake-out had gewoon plaats mogen vinden. En HBH is wat anders dan thuiszorg.
Door Pieter (Zelfstandige) op
Waar zijn wij mee bezig, vanuit Den Haag opleggen taken over de schutting geworpen krijgen en deze moeten overnemen met 25% korting, geen tijd krijgen dit eens goed uit te werken en succes met implementeren en dan nu maar wijzen. Schande mijnheer van Rijn, u moet zich echt schamen!
Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
@ Henk,

Een prachtige fabel. Het roept de vraag op waarom gemeenten zich niet als de mier gedragen.
Door Henk (observant) op
De fabel van de mier

De mier kwam alle dagen te vroeg op het werk en begon onmiddellijk te werken; zij was productief en zeer tevreden. Haar baas, een leeuw, was verbaasd dat de mier werkte zonder toezicht. Hij dacht: als zij zoveel presteert zonder supervisie, zou ze dan niet nog meer presteren onder permanent toezicht?

Hij wierf een kakkerlak die een grote ondervinding had in het superviseren en die prachtige rapporten kon opstellen. De eerste maatregel die de kakkerlak nam was een prikklok plaatsen om het komen en gaan van de mier te registreren. Vervolgens had de kakkerlak een secretaresse nodig en een spin om het archief te beheren en de telefoongesprekken te controleren.

De leeuw was zeer tevreden over de rapporten van de kakkerlak en vroeg hem bovendien de productie in een grafiek te zetten. Het is toen dat de kakkerlak een computer en een laserprinter aanschafte en een vlieg aanwierf om de informatica te beheren.

De mier, kortgeleden nog productief en stralend, werd wanhopig van die berg papier en van al die vergaderingen die haar tijd opslorpten!

De leeuw vond dat het tijd werd om op de werkplaats van de mier een sectorverantwoordelijke aan te stellen. Deze post werd toevertrouwd aan een krekel die, om te beginnen, een ergonomische stoel aankocht voor zijn kantoor en vast tapijt liet plaatsen. Deze nieuwe verantwoordelijke had ook een computer nodig en een assistente.

Op dit ogenblik kon de mier er niet meer om lachen en zij maakte zich iedere dag kwader en kwader. Het is toen dat de krekel zijn baas, de leeuw, er van overtuigde dat een studie van de werksfeer absoluut noodzakelijk werd. Na de werklasten te hebben bestudeerd stelde de leeuw vast dat de dienst waar de mier werkte niet meer zo productief was als vroeger. Hij wierf een uil aan, die bekend stond als een vermaard en eersteklas raadgever, om een audit te doen en een oplossing voor te stellen. De uil liep drie maanden rond in de kantoren en stelde een enorm dik rapport op met als besluit: er is te veel personeel in deze onderneming.

En raad eens wie de leeuw het eerst ontsloeg?

De mier natuurlijk want: "Zij gaf blijk van een tekort aan motivatie en had een houding die tot conflicten leidde."
Door Annemiek (ICmedewerker) op
.... en dan hebben we het nog maar niet over de volgende bezuinigingsstap die in 2016 gaat gelden. Mag ik raden: opnieuw PGB-problemen, opnieuw mensen die de noodzakelijke zorg niet krijgen, opnieuw belastingverlaging voor hen die het niet nodig hebben en steeds meer mensen in de schuld door de duurdere zorg. Gelukkig nieuwjaar alvast, allemaal.
Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
Beide partijen hebben verschrikkelijk veel boter op hun hoofd. Er moet een onderzoek komen naar zowel de rol van het ministerie als de rol van de gemeenten, c.q. VNG. In dat onderzoek dient aan de orde te komen of het niet noodzakelijk is dat Rijk en Gemeenten verplicht zijn een ´good governance code´ toe te passen.

De code waar van Rijn zich op beroept is 31 augustus j.l. gepubliceerd. Over het implementeren van de code is als volgt bepaald:
Partijen nemen zelf de verantwoordelijkheid voor de implementatie van de code binnen hun organisatie en bij nieuwe inkoopopdrachten die na ondertekening van de code in de markt worden gezet. Deze code gaat in op de datum van
ondertekening.

Er is niets bepaald over nalatigheid bij het implementeren. Evenmin is er een maximale termijn voor het implementeren gesteld.

Iedere politicus en iedere bestuurder weet dan dat gemeenten daar maximaal misbruik van maken.

Het sluiten van convenanten tussen het Rijk en het bedrijfsleven voor het realiseren van resultaten zonder dat daar wetgeving over bestaat, is een vaak gebruikt en zeer effectief werkzaam instrument. Het bedrijfsleven realiseert zich immers dat als zij de kluit belazeren, het Rijk die wetten zwaarder zal aanzetten en zal invoeren.

In een aanpassing van de wet dient een gelijk feed back mechanisme opgenomen te worden, waarbij het Rijk het recht krijgt tot in- en uitvoering van een dergelijke wet over te gaan, zonder dat de politiek daar nog bij betrokken wordt. Slecht dan wordt de samenspanning tussen lokale en landelijke politici, om lokale belangen toch te laten prevaleren, doorbroken.

Overigens blijf ik van mening dat VWS direct onder curatele moet worden gesteld. De bestuurlijke besluitvorming van dat ministerie voldoet al jaren niet aan de hoge kwaliteitsstandaarden waartoe zij in het kader van het IAK verplicht zijn.

De puinhopen die VWS aanricht veroorzaken en vergroten angst en onzekerheid van burgers. Rijk en Gemeenten moeten meer sturen op stabiliteit van de samenleving.

Dat is bijzonder hard nodig.