of 59054 LinkedIn

‘Aanpak Q-koorts halfzacht en lankmoedig’

De staat is tekortgeschoten in de aanpak van de Q-koorts en aansprakelijk voor de geleden schade. Daar pleitte advocaent Ivo Sindram en Luc Rohof maandag voor tijdens de eerste zitting van een procedure die slachtoffers van de Q-koorts (75 doden, duizenden zieken) hebben aangespannen tegen de staat en in het bijzonder tegen de ministeries van Economische Zaken en Volksgezondheid.

Maandag was de eerste zitting in een procedure van Q-koortsslachtoffers tegen de staat, in het bijzonder de ministeries van Economische Zaken en Volksgezondheid. De staat heeft de slachtoffers van de Q-koorts (75 doden, duizenden zieken) nooit willen compenseren, omdat het zich niet aansprakelijk achtte. Daar denken de advocaten van de slachtoffers Ivo Sindram en Luc Rohof anders over.

Hoe ging het gisteren?
Sindram: ‘Gisteren was de eerste zitting, de comparitie. De rechters laten zich nader informeren over de gebeurtenissen. De dagvaarding hebben we op 2 november 2015 gestuurd, nadat minister Schippers aan Question, de belangenorganisatie voor Q-koortsslachtoffers, liet weten dat ze niet verder wilde praten over een schikking. De landsadvocaat heeft daar op gereageerd met een uitgenreide conclusie van antwoord. De rechtbank besloot vervolgens tot een comparitie. We hebben de zaak tijdens de zitting over het voetlicht kunnen brengen en ons punt kunnen maken. De rechter gaf ons veel ruimte. Daar ben ik tevreden over.’

Waar legde u de nadruk op?
'Namens de slachtoffers werd het woord gevoerd door de heren Van den Berg en Brunninkhuis. Zij belichtten vooral de menselijke kant van het Q-koorts-drama. In mijn pleidooi richtte ik mij met name op de juridische aspecten van de zaak, in het bijzonder op de artikelen 2 en 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM): het recht op leven en het recht op ongestoord woongenot. Op basis van die artikelen moet de staat de burger beschermen tegen opkomende gevaren voor zover de staat die kent of zou moeten kennen. Ook moet de staat burgers informeren over de gevaren die hen bedreigen. Onze cliënten verwijten de staat dat zij tijdens de Q-koorts-crisis niet of nauwelijks zijn geïnformeerd. Amerikanen die naar Nederland reisden kregen in het vliegtuig te horen dat ze Brabant moesten mijden, maar de Brabanders zelf werden onwetend gehouden om geen paniek te veroorzaken en omdat omwonenden toch niet weg konden gaan. Dat heeft toenmalig minister Gerda Verburg (CDA) gezegd tijdens het verhoor van de Ombudsman.’

De omvang en uitbraak waren niet te voorzien, zegt de landsadvocaat. De uitbraak was uniek in de wereld. Volgens hem waren de toenmalige wetenschappelijk inzichten dat een Q-koortsepidemie binnen een jaar voorbij zou zijn en medische gevolgen vergelijkbaar waren met griepachtige verschijnselen.
‘Ze zeggen inderdaad gehandeld te hebben naar de toentertijd bekende kennis en wetenschap. Wij bestrijden dat, want de staat wist meer. In de jaren '80 waren er al nationale en internationale publicaties over Q-koorts. Ook Defensie moet goed op de hoogte zijn geweest van de gevaren van Q-koorts, omdat militairen worden uitgezonden naar gebieden waar die ziekte heerst en er ooit studie is geweest van de mogelijkheden van het inzetten van de Q-koortsbacterie bij biologische oorlogsvoering. Wel was de uitbraak inderdaad nooit eerder zo groot en kwam deze jaar na jaar terug.’

Dus daar hebben ze een punt.
‘Dat ben ik niet met u eens. De besmetting was in 2006 al begonnen. Toen waren er al abortusproblemen op geitenboerderijen. Dat kwam in 2007 in versterkte mate terug en dat in een dichtbevolkt gebied waar de boerderijen dicht bij elkaar staan. Dat is heel anders dan in een dunbevolkt gebied in Duitsland of Frankrijk. Overigens is men bij uitbraken in die landen heel alert en grijpt men direct in om de volksgezondheid te beschermen. Hoe anders was dat in Nederland, waar men drie jaar heeft gewacht met ingrijpen en de epidemie volledig uit de hand heeft laten lopen. In 2006 werden al familieleden van geitenboeren ziek. Het werd elk jaar erger. Het eerste rampjaar was 2007. In 2008 werd het veel erger en het absolute rampjaar was 2009. Dat niet al in 2007 werd ingegrepen is onbegrijpelijk, alle argumenten van landsadvocaat en ministers ten spijt. Daarmee hadden de staat en de sector zelf heel veel menselijke ellende kunnen voorkomen.’

Volgens de landsadvocaat zijn wel maatregelen genomen, zoals vaccinaties van geiten.
‘Die vaccinaties waren gecontra-indiceerd voor zwangere geiten, maar dat werd niet gecombineerd met een fokverbod, terwijl dat wel noodzakelijk is. Bovendien kwam dat veel te laat en was er onvoldoende vaccin beschikbaar. Maatregelen als een vervoersverbod van geiten, een uitrijverbod van mest en een fokverbod bleven uit. Dat noem ik halfzacht en lankmoedig beleid.’

U stapt niet zomaar naar de rechter.
‘Nee, en er waren gisteren honderden mensen bij de zitting. We kloppen niet aan bij een griepepidemie, maar bij een duidelijk gevaar vanuit de veesector waar niet voor is gewaarschuwd en waar nauwelijks tegen is opgetreden. De overheid is bang voor precedentwerking en biedt daarom geen schadeloosstelling, maar als ze daar bang voor zijn, moeten ze zorgen dat ze hun zaken voor elkaar hebben voor de volgende keer bij een ziekte die vanuit de intensieve veehouderij de burgers zal bedreigen. Want die gaat komen, daar is geen twijfel over mogelijk’ .’

Stelde de overheid de economische belangen boven de volksgezondheid?
‘Dat wordt om voor de hand liggende redenen ontkend door de minister en de landsadvocaat. Uit de rapporten van commissie-Van Dijk en de Ombudsman komt echter een ander beeld naar voren en dat is dat vanuit Landbouw maatregelen langdurig zijn tegengehouden om de boeren te ontzien.’

Is er voor het proces contact geweest tussen de ministeries en de slachtoffers?
‘Stichting Q-uestion had via toenmalige voorzitter Michel van den Berg contact met minister Schippers. Hij heeft veel gedaan om een schikking te bereiken. Er is 10 miljoen subsidie gegeven aan Q-support die patienten hielp bij het vinden van werk, revalidatie en de lijdensweg bij het UWV en steun gaf door raad en daad. Maar vergoeden van de schade is hen nadrukkelijk verboden, terwijl mensen te maken hebben met verlies van hun baan, bedrijven die op de fles zijn gegaan en arbeidsongeschiktheid.’

Wat willen de slachtoffers? Erkenning, excuses en compensatie?
‘Wij procederen om uiteindelijk de schade van de slachtoffers vergoed te krijgen. We noemen geen bedrag, want persoonlijke schades zijn totaal verschillend. Je zou dan per persoon het inkomensverlies en de andere schadeposten moeten berekenen, maar daarvoor is het nog te vroeg. Wij willen eerst dat de rechter zich uitspreekt over de aansprakelijkheid van de staat. Het tussenvonnis is op 14 december.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Hannes Haganum (overheidsdienaar) op
Ik heb de situatie destijds vrij goed gevolgd en later ook de berichtgeving daarover. Helaas liep de echte informatiestroom jaren achter en kwam die vooral door lekken naar boven. Ik heb sindsdien geen enkel vertrouwen meer in het gezondheidsbeleid van onze overheid. Alles draait om het economisch belang en de burger is er volkomen ondergeschikt aan en monddood gemaakt in het hele proces. Over het nu gaat over orgaandonatie, vaccinaties of wat dan ook, ik wantrouw die informatie bij voorbaat, ik doe zelf onderzoek en ik laat mij er volstrekt niet door leiden in mijn persoonlijke besluiten. het is een brute schande jegens de vele slachtoffers en hun nabestaanden ! Velen zijn voor hun leven gehandicapt door een desastreus landbouw- en gezondheidsbeleid. Maar ja wat kun je verwachten van een minister die getrouwd is met lobbyist ?
Door p op
Er is duidelijk gekozen voor de boeren en niet de burgers. Boerten organiseren zich namelijk veel beter. Zie ook bijvoorbeeld antibiotica resistentie of die belachelijke discussie over fosfaat (je breidt het aantal koeien uit en dan vind je gek dat je de stront niet kwijt kan. wan t de EU wil niet nog eens een uitzondering maken).

Overigens wat ik nog mis in de rechtszaak zijn de buren zelf. Natuurlijk kan je de brandweer aansprakelijk stellen als ze de brand niet adequaat blussen, maar hoe zit het met de verantwoordelijkheid bij degene bij wie de brand uitbrak? Mag je ook een stapje extra verwachten, wettelijk verplicht of niet...
Door Annemiek (ICmedewerker) op
Stel: een hoge officier staat voor de rechter. Hij heeft een passagiersvliegtuig met 175 mensen uit de lucht geschoten. Omdat het was gekaapt door terroristen. Die wilden het vlakbij laten neerstorten op een mudvol voetbalstadion met 70.000 man publiek. Vraag: moet deze man veroordeeld worden, ja of nee?
Misschien dat de schutter niets had moeten doen. Niet voor God spelen, geen vuile handen maken. Dat lijkt erg ethisch allemaal maar is het dat ook?
Bij de vliegtuigcasus gaat het om een afweging. Het leven van 175 mensen tegen 70.000. Stel dat het vliegtuig vol zit met wetenschappers en dat stadion met hooligans? Ai, dat wordt moeilijk. Of niet? Mag de veronderstelde waarde van een mens worden meegenomen in de keuze? Nee, want onze Grondwet zegt dat iedereen gelijk is.
Hoe minder slachtoffers, hoe eerder ze een gezicht krijgen. Het is psychologisch makkelijker om te kiezen voor de belangen van kenbare individuen. Toch het stadion, dan maar?
Die officier wilde uiteraard niet kiezen. Maar kiezen voor nietsdoen is ook een keuze. En voor de gevolgen daarvan is de officier verantwoordelijk. Als hij niet had gekozen voor actie, waren er 70.000 mensen gedood, die ook recht hadden op bescherming. Heeft de officier nu wel schone handen? Nee. Deze casus laat geen ruimte voor schone handen. Dus de rechter moet hem vrijspreken. Wel verantwoordelijk, niet schuldig.

Onze volksvertegenwoordigers maken beleid maar zijn, anders dan bij de casus, niet gedwongen uit twee kwaden van gelijke strekking te kiezen. Zij hebben keuzevrijheid, troepen adviseurs en tijd zat. Alle mogelijkheden voor goede afwegingen.
Maar tijdens de Q-koortsperiode koos de overheid bewust voor geheimhouding en daarmee voor het economische belang. Het negeren van de volksgezondheid had tot gevolg tienduizenden besmette mensen, waarvan tienduizenden nog jarenlang chronisch vermoeid, 74 dood en ruim 300 levenslang ziek en economisch uitgerangeerd. Een stadion vol. De overheid zegt niet te hebben geweten dat het zo zou aflopen.
Valse redenering, dat. Wie kiest is altijd verantwoordelijk voor de gevolgen van zijn keuze. En in dit geval schuldig. Aan dood/letsel door schuld. Wetboek van Strafrecht, artikel 307, 308, 309.
Door Annet op
Op de site van EMLS kwam ik o.a. de hier onder staande artikelen en berichten tegen..

Speelt Nederland Russische roulette met mega-geitenstallen ? Wordt Nederland een groot LOG-gebied?

In Nederland staat de volksgezondheid niet op plaats 1 bij uitbraak van dierziekten waaronder bijv. q-koorts.

Persbericht van de Nederlandse Gezondheidsraad : Om de ziektelast veroorzaakt door milieufactoren verder terug te dringen, is het nodig om in de Omgevingswet striktere normen op te nemen, die gebaseerd zijn op gezondheidskundige advieswaarden.

Q-koortszaak na gegrond verzet opnieuw ter zitting bij de Raad van State gericht tegen de door provincie Overijssel afgegeven NBW-vergunning aan mega-geitenhouderij in de Nederlandse gemeente Hof van Twente (buurtschap Ambt Delden/Zeldam)

Hoe is het met rechtseenheid in het bestuursrecht gesteld in Nederland afgezet tegen de rechtseenheid binnen het EU-recht.

Beroep op het voorzorgsbeginsel ex art. 91 lid 2 (juncto artikel 168) van het. Verdrag Werking van de Europese Unie in een Nederlandse Q-koortszaak.

Pararellen tussen Enschedese vuurwerkrampzaak en Q-koortszaak bezien in het licht van artikel 8:69, tweede en derde lid van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) i.v.m. het belang van de betrokkenen en de gehele bevolking bij volledige transparantie