of 59045 LinkedIn

Wijkteams: Burgerkracht raakt uit beeld

‘Burgerkracht stimuleren’ stond twee jaar geleden stond nog als belangrijkste doelstelling in veel van de 32 gemeentelijke beleidsnota’s die Movisie onderzocht. Nu is het vergroten van zelfredzaamheid van burgers afgezakt naar een gedeelde vierde plaats

Sociale wijkteams zien het activeren van burgers en het vergroten van hun zelfredzaamheid niet langer als hun belangrijkste taak. Ook helpen ze mensen nauwelijks aan werk, zo blijkt uit onderzoek van Movisie.

Zelfredzaamheid
‘Burgerkracht stimuleren’ stond twee jaar geleden stond nog als belangrijkste doelstelling in veel van de 32 gemeentelijke beleidsnota’s die Movisie onderzocht. Nu is het vergroten van zelfredzaamheid van burgers afgezakt naar een gedeelde vierde plaats, zo valt te lezen in het rapport
Sociale (wijk)teams in beeld. Belangrijkste doelstelling van de teams is nu het voorkomen van zwaardere zorg en een integrale aanpak van multiproblematiek. Ook preventie (het voorkomen van escalatie van de problemen) staat hoger op de prioriteitenlijst dan burgerkracht (zie grafiek op deze pagina). 


Helpen
‘Twee jaar geleden waren gemeenten nog vaag over wat wijkteams precies moesten gaan doen’, legt onderzoeker Silke van Arum uit. ‘Het idee was toen dat wijkteams mensen moesten activeren om zelf de regie in handen te nemen en ze te laten participeren. Nu zien we dat er bij wijkteams veel vaker wordt geredeneerd vanuit het idee: we moeten mensen helpen. Zorg, welzijn en ondersteuning zijn belangrijker geworden binnen de teams.’

 

Geen wijkteams
Movisie onderzocht de gang van zaken in 234 gemeenten. Het aantal daarvan dat met wijkteams werkt is flink gestegen, van 69 procent naar 87 procent. 12 procent van de gemeenten kiest nadrukkelijk niet voor een wijkteam. Dit betreft vrijwel uitsluitend kleine gemeenten die bijvoorbeeld met een dorpsondersteuner werken die dicht bij de inwoners staat en door kan verwijzen. Of ze kiezen voor een ‘lossere’ netwerkorganisatie.

Jeugdzorg

In de 234 onderzochte gemeenten zijn inmiddels 603 wijkteams aan de slag, gemiddeld drie per gemeente. In de G32 ligt dat gemiddelde op acht. Rotterdam is met 42 teams nog steeds koploper. De groei van het aantal teams is er inmiddels wel een beetje uit; het overgrote deel van de gemeenten zegt geen plannen te hebben voor verdere uitbreiding. Sommige gemeenten willen het aantal teams verminderen. Taken rondom de jeugdzorg die eerst in een speciaal team waren ondergebracht, gaan daar nu toch samen met het wijkteam.

 

Scootmobiel
Veruit de meeste gemeenten kiezen voor een breed integraal team waar zoveel mogelijk hulpvragen opgepakt (zie grafiek op rechterpagina). Ze zijn er voor alle bewoners, jong en oud. Twee derde van deze teams pakt zowel enkelvoudige als meervoudige problemen op: niet alleen mensen die een traplift of scootmobiel nodig hebben, maar ook gezinnen die met zowel jeugdhulp, schuldsanering als verslaving te maken hebben.


Maatschappelijk werk

Dergelijke integrale wijkteams bestaan uit allerlei professionals, afkomstig van verschillende instanties of moederorganisaties. Maatschappelijk werk is met 84 procent het best vertegenwoordigd in de wijkteam, gevolgd door Wmo-consulenten (83 procent). Opvallend is dat Mee, de organisatie die mensen met een beperking ondersteunt, ook in 81 procent van de wijkteams vertegenwoordigd is. Brede welzijnsorganisaties zijn dat met 54 procent een stuk minder. Van Arum: ‘Wijkteams komen minder toe aan samenwerken met bewoners. En dat is juist een taak van de brede welzijnsorganisaties. We zien die nu weer vaker in de schil om het wijkteam heen terechtkomen. Ze krijgen subsidie van gemeenten om het contact met burgers aan te gaan, ze te informeren of ondersteunen. Bijvoorbeeld voor sport en bewegingsprogramma’s.’

Schuldhulpverlening

Opvallend weinig ruimte in de teams is er voor schuldhulpverlening (23 procent). Ook de medewerker van de dienst Werk en Inkomen is weinig vertegenwoordigd (37 procent, een daling ten opzichte van het jaar ervoor). Dit terwijl de helft van de gemeenten zegt wel taken op het gebied van werk en in komen uit te voeren. Het vaakst gaat het dan over schuldhulpverlening (75 procent), participatiebevordering (62) en ­inkomensvoorziening of het toe leiden naar ondersteuning (56).  

Maatwerk
‘De vraag dringt zich op welke mensen zich bezighouden met schuldhulpverlening binnen het wijkteam’, vindt Van Arum. ‘Daar ben ik ook wel nieuwsgierig naar.’ Een duidelijke verklaring waarom het aantal mensen vanuit Werk en Inkomen afneemt, heeft ze niet. Wel weet ze dat wijkteams nauwelijks toekomen aan het aan het werk helpen van hun cliënten. ‘Ze leveren vooral maatwerk. Dat bestaat in de meeste gevallen uit onbetaalde activiteiten als vrijwilligerswerk of dagbesteding. Regulier werk komt nauwelijks voor. Gemeenten moeten dat dus op een andere manier gaan doen. Het kan zijn dat er daarom minder mensen vanuit Werk en Inkomen in het team zitten. Misschien zitten ook zij in de schil eromheen en worden mensen die klaar zijn voor een reguliere baan doorverwezen naar de sociale dienst.’


Monitoren
Het onderzoek van Movisie is een herhaling van dat van vorig jaar. Van Arum concludeert dat de wijkteams inmiddels redelijk hun vorm gevonden hebben. ‘Waren gemeenten vorig jaar nog volop bezig met het uitbreiden van het aantal teams, nu is er rust. Vorig jaar lag ook de vraag nog open hoe ze de effecten van de wijkteams wilden meten. 96 procent monitort nu wat de wijkteams doen door middel van klantonderzoek, intervisie en het bespreken van casussen. Vaak gaat dat nog over het proces en de werkwijze. Een aantal gemeenten wil in 2016 over gaan naar het monitoren van effecten.’


Afbeelding


Afbeelding

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Alfred op
@Lucien @Klaas @Steven @Antoine @John

Maak die kritiek nou eens concreet. Zeg hier wat je hebt meegemaakt. Dat kan gewoon anoniem. Als je dat niet doet ben je OOK alleen maar het roddelen. Dat gaat NIEMAND die macht/invloed heeft serieus nemen.
Door Lucien op
Je kunt het wijkteam en de gemeenten en de politie niet meer in vertrouwen nemen.
Ze zijn er voor elkaar en hun standpunt staat vast.
Ook al bezit je de grootste burgerkracht,zelfvertrouwen en heb je een probleemloos gelukkig leven zonder enige verslaving en straal je de hele dag zij hebben een totale andere visie van de geest van de burgers in hun hoofd en daar
wijken ze niet van af.OOk gunnen ze je niets het is gewoon hun brood.En aan zelfreflexie doen ze niet.
Ze zien ze echt vliegen, verzinnen van alles en participeren een eind in de rondte wat gewoon roddelen is zodat er weer een nieuwe beruchte buurtbewoner bij is ! Wat zijn we toch blij met die teams.Ik vind het ook gewoon pesten in groepsverband. Filmpjes en medische gegevens bekijken onder het genot van een kopje koffie met de hele wijk en het personeel.Soms bivakkeren ze voor maanden in een wijk met wel zo'n 40 man als het niet meer is en er wordt eten en drinken besteld gedurende de hele dag en alles wordt voor ze betaald.Dat je ze helemaal niet kunt vertrouwen is het ergste.Je moet ze nooit en te nimmer je vertrouwen schenken want ze leven voor elkaar als ze iets beloven dan doen ze het toch niet zo werkt het ze laten je meteen vallen Ze hebben alleen interesse voor elkaar als team.Ze doen alsof ze het beste met je voor hebben.En iedereen trapt in hun ernstige overdreven verhalen en leugens over iemand.De meesten horen niet eens in de ggz hoek en zijn geen standaard gevallen.
Door Alfred op
Even een vraag: doet Movisie nou aan onderzoek of aan meningsvorming? Wie financiert deze club?
Door Steven op
Alle personeel dat mee mag doen in de wijkteams en wat eigenlijk gewoon bemoeizorg is ( zorg ? ) zouden onderhevig moeten zijn aan psychologische keuringen alvorens ze aan deze job zouden mogen beginnen en zich met zeer gevoelige onderwerpen mogen bezig houden. ( gezinsproblematiek,mishandeling,sexueel misbruik o.a ).
Verder is het erg jammer dat de politie die over het algemeen altijd een goed,vriendelijk en betrouwbaar image had zo door deze manipulerende teams worden beinvloed.
De wijkteams ( sociale,ggd,ggz ) in allerlei soorten zijn een nieuw en onbekend terrein voor vele instanties ook voor de overheid maar lang niet altijd integer.Het is best schokkend om te zien wat zich hier voordoet.
Door Klaas op
Het was in Nederland nog nooit zo gezellig en makkelijk sinds de decentralisatie.
De wijkteams hebben inderdaad rust ze hebben echt alles wat ze zich maar durven wensen.
Door Jos (ambtenaar) op
Movisie doet net of er geen vuiltje aan de lucht is.
Echt alles verloopt perfect hoor.
Zo krijgen ze nog meer miljoenen en personeel los van de overheid.
De burgers die een hulpvraag indienen staan op een hele lange wachtlijst want daar is geen tijd voor te vinden ze zijn druk met burgertjes pesten die helemaal geen problemen hebben.
Door Antoine op
Ik vind de beleidsvrijheid ook te riskant zeker omdat je de persoon niet kent je hoeft niet eens moeite te doen om iemand te leren kennen,rekening te houden met iemands rechten of wensen.
Je hoeft niets je hoeft zelfs geen respect voor iemand op te brengen je bent als wijkteam de baas.Je mag op een afstandje handelen screenen en oordelen en opdringen en de buren er bij betrekken.Er wordt veel misbruik van gemaakt.Het is gewoon treiteren en iemand verlagen en contact opdringen terwijl iemand geen contact wil.De daklozen,de verwarden,de ouderen en verslaafden zijn niet de meest favorieten van de teams om te helpen terwijl zij het willen,vragen, er dankbaar voor zijn en het nodig hebben.
Door bemoeizorger op
Ook al heb je geen enkele mensenkennis je volgt even een bemoeizorg/stalking cursusje en je bent een geboren professional volgens de overheid .( de meest geliefde cursus van Nederland )De burgers ook de zelfredzame behoren jou toe.Wat je ook doet je krijgt alle steun die nodig is wat jij vindt en vertelt wordt altijd voor waar aangenomen en het wordt duurzaam bekostigd want jij bent de professional.Mulitproblematiek en zorgmijders kun je maken ook bij kinderen en volwassenen die prima functioneren in het dagelijkse leven en gewoon normaal zijn. Je hebt toegang tot iedere burger en zijn priveleven het is van jou als je dat wilt. Als iemand tegenstribbelt dan zijn er via de opleiding en de gemeente genoeg mogelijkheden om ze machteloos te maken.De bemoeizorg heeft de macht in Nederland en het zijn vooral mensen met een goed hart vergeet dat nooit. Ze zijn nodig zonder hen is er geen leven meer mogelijk voor de Nederlandse bevolking.Je vermoordt burgers langzaam door deze methode ( depressie,gezondheidheidsproblemen en dood willen zijn om van ze af te komen ) omdat het te lang toegepast wordt. Het is een spel en de aanhouder wint.
Dit is altijd het team met de vele netwerk deelnemers hun methodieken, en de steun en het geld van de gemeente natuurlijk. Je vermoordt mensen heel langzaam en het draagt niet bij tot geluk omdat er geen persoonlijk contact is.
Kinderen vinden de teams zeer beangstigend en lopen trauma's op omdat ze overal intimiderend op plekken gaan staan waar het kind zich bevindt,alleen maar naar ze staren, en te veel vertrouwde informatie die ze zelf verzameld hebben over het kind vertellen in de de wijken en op scholen ( waardoor het kind verstoten en gepest wordt natuurlijk ).Het is niet verstandig waar we mee bezig zijn.De meerderheid vindt het echter verslavend leuk ergens mogen binnentreden waar je niet hoort te zijn maar zo lang mag verblijven als je wilt.Dit werk is zeer zeker niet zonder risico.

Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
Nogal heftige reacties zo lees ik. Maar ik mis dan wel opmerkingen over hoe inhoud aan samenlevingsopbouw te geven. Het kenmerk van de moderne samenleving is dat nabije sociale structuren vrijwel geheel zijn verdwenen. Daardoor is de sociale infrastructuur waarin mensen een beroep op elkaar kunnen doen en voor elkaar klaar staan weg. Herstel van die sociale infrastructuur moet in mijn ogen centraal staan bij het werk van wijkteams e.d.

Tegelijkertijd is de samenleving vele malen complexer geworden. Vrijwel niets is meer eenvoudig te begrijpen. Wie geleerd heeft om voor zichzelf op te komen en daar de vaardigheden en opleiding voor heeft, die komt er nog wel enigszins uit, maar de mensen met een lage opleiding en de mensen met lage inkomens redden dat niet meer.

Het is daarom ook niet verwonderlijk dat gevoelens van angst, onveiligheid en onbehagen zo welig tieren.
De politieke en sociale elite in de westerse wereld heeft geen enkel idee hoe dat aan te pakken. In die kringen is er volop verbazing over de opkomst van lui als de Blonde van Blerick, de Blonde van London of de Blonde van de US. AfD in Duitsland komt op dezelfde golf bovendrijven.

De sociale en politieke elites hebben wel oog voor de ´bedreigde´ posities van minderheden zoals dieren, een gender relaties, NIMBY gedrag van hoogopgeleiden, het vermeende gevaar van luchtkwaliteit en aardbevingen, de risico´s van (vlees) voeding voor de gezondheid en ga zo maar door.

De sociaal economische positie van kwetsbare mensen speelt in dat opzicht echter vrijwel geen enkele rol.

Het is ook dwaas om dit aan de wijkteams te verwijten. Wij zijn het zelf die dit zo laten gebeuren, inclusief de sociale onderzoekers die strikt binnen de context van hun eigen vakgebied met oplossingen komen die volstrekt niet relevant zijn. Ja, voor het vakgebied wel, maar niet voor de samenleving als geheel.

Iedere samenleving kent haar eigen Kritische Succes Factoren. Als daar niet aan wordt voldaan, dan raakt de samenleving uit balans. Als die balans niet wordt hersteld, dan blijft de weerstand tegen de politiek sociale elite meer en meer toenemen.

Zoals de Blonde Blaters laten Blijken hoef je dan niet eens meer met inhoudelijke argumenten te komen. Het voeden van de angstgevoelens is voldoende.

Iedereen in de politieke, sociale en economische netwerken, uitvoerend, maar vooral beleidsmatig, dient de volgende tekst boven het bed te hangen:

´Op welke wijze draagt mijn werk, dragen mijn standpunten bij aan een stabiele samenleving´.
Door H.Marchand op
Jammer, met veel tam-tam aangekondigd en nu toch gevallen voor het opbouwen van caseloads en gaan helpen. Zat er natuurlijk wel wat in, gezien de vulling van veel sociale teams vanuit oude culturen en structuren. Zo blijft het even duur en alleen dus maar verschuiven van budgetten (en verandert er niets)....

Relevante Parlementaire Dossiers