of 59054 LinkedIn

‘Tweedeling onder Participatiewet’

Er ontstaat onder de Participatiewet een tweedeling tussen mensen mét en mensen zonder beperking. De kans bestaat dat gemeenten uit geldgebrek niet of nauwelijks investeren in re-integratie van bijstandsgerechtigden. De Apeldoornse wethouder Johan Kruithof (PvdA, Werk en Inkomen, Onderwijs, Regio Stedendriehoek, Participatiewet) stelt dat er een grote kans is dat door de voorrangspositie van nieuwe Wajongers en Sw-ers straks mensen in de bijstand het kind van de rekening worden, een vorm van onderlinge verdringing.

Onder de Participatiewet ontstaat een tweedeling tussen mensen mét en mensen zonder beperking. De kans bestaat dat gemeenten uit geldgebrek niet of nauwelijks investeren in re-integratie van bijstandsgerechtigden.

Voorrangspositie

De Apeldoornse wethouder Johan Kruithof (PvdA, Werk en Inkomen, Onderwijs, Regio Stedendriehoek, Participatiewet) stelt dat er een grote kans is dat door de voorrangspositie van nieuwe Wajongers en Sw-ers straks mensen in de bijstand het kind van de rekening worden, een vorm van onderlinge verdringing. De Participatiewet bevat volgens hem nog meer ongewenste prikkels. ‘Stuur je op financieel risico door je te richten op mensen met een kortere afstand tot de arbeidsmarkt en een hogere loonwaarde? Of ga je voor je maatschappelijke verantwoordelijkheid? Gemeenteraden zullen waarschijnlijk roepen dat er vooral financieel gestuurd moet worden. Totdat mensen op de publieke tribune zeggen: uw besluit betekent dat ik de komende jaren niet aan het werk kan. We staan voor een duivels dilemma.’


Garantiebanen

Apeldoorn is centrumgemeente voor de arbeidsmarktregio ‘Stedenvierkant, in de driehoek Apeldoorn-Deventer-Zutphen, aangevuld met de regio rondom Harderwijk. Daar moeten opgeteld 850 zogenoemde ‘garantiebanen’ worden gerealiseerd door marktsector en overheid. Gebeurt dat niet of onvoldoende, dan dreigt staatssecretaris Jetta Klijnsma (SZW, PvdA) alsnog een boete op te leggen aan werkgevers die het quotum niet halen. Om dat te voorkomen, hebben sociale partners en overheden in deze arbeidsregio in 2012 een driejarig sociaal akkoord gesloten, het zogenoemde ‘Akkoord van Beekbergen’. Deze overeenkomst blijkt in de praktijk een goed fundament voor het overleg over garantiebanen in de regio.


Verdringing

Werkgevers in het Stedenvierkant zijn fel gebeten op het mogelijke ‘inpikken’ van potentiële garantiebanen’ door de overheid, door werkzaamheden die niet tot hun kerntaken behoren ‘in te besteden’, nadat ze eerder uitbesteed werden. ‘Dat zal in de regel leiden tot verdringing’, aldus Christiaan Lorist, regiomanager van VNO NCW Midden. De rijksoverheid maakte vorige week bekend wel in te besteden, door flexkrachten in de schoonmaak geleidelijk aan weer in dienst te nemen. Minister Blok (Rijksdienst, VVD) heeft dit mede namens zijn college Asscher (SZW, PvdA) laten weten. ‘Dit is een niet aan te bevelen route voor het invullen van participatiebanen door lagere overheden’, vindt Lorist. 

 

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur van deze week (nr. 14, 25 juli).

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door cisca1953 op
Ik heb al zo'n 37 jaar een SW-indicatie. Na 32 jaar bij een non-profitorganisatie gedetacheerd te zijn, werd mijn detachering stopgezet. ik heb 21 jaar als systeembeheerder daar gewerkt en heb HBO-niveau. Na 3 jaar thuis te hebben gezeten (2 jaar zonder detachering en aansluitend 1 jaar met ziekteverlof na een operatie)en in die tussentijd een opleiding journalistiek te hebben gevolgd, werd ik als hulpconciërge op een middelbare school gedetacheerd. Ik mag die detachering niet weigeren op straffe van een sanctie. Na een half jaar is die detachering ten einde omdat degene die ik verving weer teruggekeerd is van haar ziekteverlof. Nu word ik - wederom op straffe van een sanctie- gedetacheerd op een basisschool. Eveneens als conciërge. Dat mijn ambities bij de journalistiek liggen, dat ik enkele duizenden Euro's eigen geld in opleidingen en cursussen heb gestoken en dat ik regelmatig voor allerhande media schrijf en fotografeer werd afgedaan als "hobby". Klopt! Het levert geen geld op en als het wel geld op zou leveren, kan ik er niet van leven. Men heeft mij zelfs van een detacheringsplaats af gehaald en me op een andere plaats gezet omdat dat daarvoor meer in rekening gebracht kon worden. Dat de leiding van die detacheringsplaats niet eens op de hoogte was van mijn handicap is slechts een detail: mijn detacheerder W&I heeft niet eens de moeite genomen om die mensen daar in te lichten over mijn beperking. Dat liep dus gewoon fout.

Ik voel me meer een loonslaaf van Cluster Werk & Inkomen dan volwaardig mens. Nou dacht ik toch dat de slavernij al een tijdje geleden is afgeschaft...
Door CB op
Het doel is nu eenmaal de bijstand zo aantrekkelijk mogelijk maken. Dit is gewoon onderdeel van een repressief beleid en hier is bij de verkiezingen in 2010 en 2012 voor gekozen. Dan hadden we simpelweg niet op Rutte maar op Roemer moeten stemmen als we het anders hadden gewild. Dus nu niet zeuren, deal with it en nog een belangrijk advies:

IF YOU CAN'T BEAT IT, THEN IMPROVE IT!
Door Jantje op
Dat is toch allang bekend. Ik ken nu al voorbeelden van mensen die ontslagen zijn omdat er geen geld meer voor ze was. Vervolgens krijgt iemand met een bijstandsuitkering of andere uitkering dat werk. Die kan het niet, maar dat maakt niet uit. Degene die ontslagen is wordt vervolgens gevraagd om het werk als vrijwilliger te blijven doen. Het toppunt. Ik ben blij dat de persoon die ik ken dit niet gedaan heeft. Het is te gek voor woorden. Natuurlijk wordt er alleen maar financieel gestuurd. Er is nergens meer aandacht voor de mens die werkt en of je je werk goed en met inzet doet. Dat telt niet meer. Je kan vertrekken en dan.. o ja, we hebben toch iemand nodig met verstand van zaken. Nou, trek maar een blik zogenaamde vrijwilligers open die omdat ze werkloos zijn gedwongen worden om hun eigen werk als vrijwilliger uit te voeren. Vind je het gek dat je er dan geen zin meer in hebt. Zo wordt alles in het negatieve getrokken.