of 58959 LinkedIn

Totale verwarring rondom Wmo-uitspraken rechters

Het is onduidelijk of gemeenten nu wel of niet huishoudelijke hulp mogen weigeren.  Twee recente uitspraken van twee verschillende rechtbanken lopen totaal uiteen.

Het is volstrekt onduidelijk of gemeenten nu wel of niet huishoudelijke hulp mogen weigeren. Twee recente uitspraken van twee verschillende rechtbanken lopen totaal uiteen. De ene rechtbank zegt dat de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) gemeenten niet verplicht schoonmaakhulp aan hulpbehoevenden te verzorgen en te betalen, terwijl een andere rechtbank juist stelt dat dit wel moet.

Binnen kaders Wmo 2015

In de eerste drie van zo’n 300 rechtszaken tegen de gemeente Oosterhout heeft de rechtbank Zeeland-West-Brabant geoordeeld dat, simpelweg gezegd, het Oosterhoutse beleid binnen de kaders van de Wmo 2015 past. Oosterhout is op 1 januari vorig jaar gestopt met het aanbieden van huishoudelijke hulp als maatwerkvoorziening. Inwoners moeten de ‘poetshulp’ in principe zelf regelen en betalen, maar kunnen als dat nodig is (financiële) hulp krijgen. Volgens recente uitspraken in vier inhoudelijke zaken tegen Oosterhout is de gemeente in het gelijk gesteld.

 

Zelfredzaam

‘Het is verenigbaar met de Wmo 2015 dat het college een beperking bij het zelf verrichten van huishoudelijke werkzaamheden niet beschouwt als een beperking bij het in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen of het voeren van een gestructureerd huishouden’, aldus de uitspraak. Een beperking bij het zelf kunnen schoonmaken levert geen beperking op als bedoeld in de wet (artikel 1.1.1.). Met andere woorden: als iemand zelf kan regelen dat zijn/haar huis wordt schoongemaakt, is de persoon zelfredzaam genoeg en hoeft, in het kader van de Wmo 2015, niet door de gemeente worden geholpen.

 

Wel gemeentelijke taak

De rechtbank Gelderland oordeelt daar compleet anders over. ‘Hulp bij het huishouden valt onder het begrip maatschappelijke ondersteuning en valt onder de door de wetgever aan verweerder gegeven opdracht in de Wmo 2015. Hulp bij het huishouden is geen algemeen gebruikelijke voorziening’, vonniste de rechtbank op 17 december in negen van de tien beroepszaken die tegen de gemeente Lochem waren aangespannen. Lochem schrapte in april vorig jaar de vergoeding voor eenvoudige schoonmaak (huishoudelijke hulp). Alleen mensen die een beroep kunnen doen op de bijzondere bijstand krijgen de huishoudelijk hulp vergoed.

 

Compensatieplicht

In zijn verweer stelt Lochem dat de verplichting om te compenseren voor het voeren van een huishouden niet specifiek in de tekst van de Wmo 2015 staat en dat de wet geen concrete voorziening hulp bij het huishouden kent. De rechtbank Gelderland heeft dat argument van tafel geveegd en stelt dat uit de wet blijkt dat de ‘voorziening hulp bij het huishouden’ moet worden geboden als iemand dat niet meer zelf kan. De rechtbank refereert daarbij ook aan de Memorie van Toelichting en stelt dat ‘de verplichting om maatwerk te leveren in het wetsvoorstel ruimer is geformuleerd dan de compensatieplicht in de Wmo’, en dat ‘de maatwerkvoorziening aanvullend is op wat iemand zelf kan bijdragen en vormt samen met de inzet van eigen kracht of, indien van toepassing, gebruikelijke hulp of mantelzorg een samenhangend ondersteuningsaanbod, ofwel maatwerk.’ Het feit dat ‘de hulp bij het huishouden of soortgelijke omschrijvingen in de Wmo 2015 en de Memorie van Toelichting niet specifiek worden benoemd, maakt niet dat de wetgever daarmee dus bedoeld heeft dat deze niet onder de reikwijdte van de Wmo 2015 zouden vallen’, aldus de overwegingen van de rechtbank Gelderland.


Hoger beroep

In Oosterhout durven ze nog niet de vlag uit te hangen. ‘We zijn de uitspraken nu aan het bestuderen. Het zijn de eerste uitspraken van in totaal zo’n 300 zaken. Daarnaast is er nog de mogelijkheid voor inwoners om in hoger beroep te gaan’, aldus een woordvoerder van de gemeente desgevraagd. Lochem stelt op zijn site de uitspraak zorgvuldig te bestuderen en er ‘zo snel mogelijk’ op terug te komen. 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door G.A. van Wijk (secr. Wmo-adviesraad) op
De gemeenten krijgen nog altijd via de Wmo een grote som geld voor de hulp bij het huishouden, nl. minstens 60-70% van het bedrag dat ze voor 2015 kregen. Er komt nu ook nog het geld bij, dat voor de huishoudelijke hulp toelage (HHT)was bedoeld. Het is dus duidelijk, dat hulp bij huishouden onder de Wmo valt en als gemeenten dan mensen naar de bijstand sturen voor financiële ondersteuning om zelf de hulp te kunnen betalen, waar andere spaargeldregels gelden dan bij de berekening van de wettelijke eigen bijdrage die men in de Wmo moet betalen, is dat een kwalijke zaak. Veel gemeenten hebben al jaren krapper geïndiceerd en een aantal daarvan heeft al jarenlang Wmo-geld overgehouden!
Door R. M. Dalmijn op
Geheel eens met Bert .
Hoop niet dat sommige ideologen menen dat marktmechanisme ook verhuizen naar een wel vergoedende gemeente moet inhouden.
Dat deze wet met inderdaad zoveel ruimte voor gemeentelijke interpretatie en regelgeving door de beide Kamers is gekomen.
Wetgevingsjuristen zijn een kostbaar en inmiddels dungezaaid goed geworden. Jammer
Door Jan op
Geheel eens met Bert. Het Rijk moet nu snel duidelijke uniforme regels stellen die gemeenten gewoon moeten uitvoeren. Maar wel met voldoende geld natuurlijk. Daar zit hem de kneep.
Door Bert op
Fijn effect van de decentralisatie, totaal verschillende zorgvormen in verschillende gemeenten.
Zowel voor de WMO als de jeugdzorg bestaat er geen gelijkheidsprincipe meer in de zorg waar je, volgens de diverse wetten, recht op hebt, het is afhankelijk in welke gemeente je woont of de zorg bestaat uit goedbedoelende vrijwilligers, helpers of professionals.
Tijdens de gevechten tussen de diverse overheden en de strijdende partijen voor de rechters, vallen diegene die afhankelijk zijn van de zorgverlening, tussen de wal en het schip.
Nu is het doel al uit het oog verloren en is de machtsstrijd begonnen met als gevolg dat velen niet de hulp krijgen die ze voorgespiegeld is.
Zelfredzaamheid is een vloek geworden als je niet de mogelijkheden hebt om jezelf te kunnen redden.
De belofte: iedereen krijgt de hulp die hij/zij nodig heeft is nooit gestand gedaan door Van Rijn, althans tot nu toe zie ik geen enkele vorm van doortastendheid om zijn belofte gestand te doen.
Er zijn ministers en staatssecretarissen om minder weggestuurd en vervangen door meer nadenkende en presterende vervangers.
Diegenen die nu de hand boven het hoofd van deze wanprestatie houden, zijn evenzeer verantwoordelijk voor de gevolgen die dit heeft voor individuele gevallen die nu zonder zorg komen te zitten of de verkeerde zorg krijgen.
Overheden, neem je verantwoordelijkheden en voer de wet uit die jezelf hebt voortgebracht, heel simpel eigenlijk.
Door Matthijs Vermaat op
Het ligt toch net weer iets anders mijns inziens. De financiele tegemoetkoming vindt plaats op grond van de Participatiewet (bijstand), en niet binnen de Wmo omdat, aldus de gemeente, zij in het kader van de Wmo uberhauipt geen plicht heeft. De vraag blijft daarmee: valt het ondersteunen bij de huishouding (schoonmaken) wel of niet onder de Wmo 2015? Daarover zal de Centrale Raad van Beroep het laatste woord hebben.
Door Jaap van Velzen (adviseur, o.a. voorzieningen) op
Ik zie helemaal geen verwarring. Het geval Oosterhout zegt dat je het in principe zelf moet regelen maar eventueel (financiële) ondersteuning kan krijgen. De rechtbank Gelderland zegt dat de 'voorziening hulp bij het huishouden’ moet worden geboden als iemand dat niet meer zelf kan'. In beide gevallen kan je dus hulp krijgen als je het zelf niet meer kan regelen. De interpretatie zit hem mi. in het 'regelen'. Veel klachten en zaken over korting zijn ingegeven door recht vinden te hebben op iets wat je gewend bent. Terwijl met wat moeite en aandacht men toch dingen zelf blijkt te kunnen 'regelen'. Dat kan gaan van zelf doen tot er anders tegenaan kijken tot hulp van iemand anders krijgen en meer. Hulpverleners geven dat off the record dan ook aan. Maar ja, je haalt sneller het nieuws met de honderden rechtszaken (een zandkorrel op alle wmo-hulpvragen in Nederland) dan met praktische oplossingen.
Door Sjaak (waakzaam burger) op
Dat iets niet expliciet in de wet staat, betekent niet dat de wetgever het heeft uitgesloten. Het is aan het voor de uitvoering aangewezen gemeentelijke bestuursorgaan om de wet concreet toe te passen en daarbij van de bedoelingen (het normdoel) van de wet uit te gaan. Als het gemeentelijk bestuursorgaan (dat is b. en w.) dan van het bedoelde pad wil afwijken en in die zin besluiten in strijd met de wet neemt, is het aan de bestuursrechter om ingeval van ingestelde beroepen om die besluiten (en dat zijn dan beslissingen op bezwaarschriften tegen geweigerde vergoedingen) te vernietigen.
Door Angeline Pot (therapeut) op
Totale verwarring zie ik omdat de regels te vaag zijn en geen regie vanuit de overheid is; ook hier weer: je redt jezelf wel