of 59221 LinkedIn

Problemen in jeugdzorg door 'race to the bottom'

De tarieven in de jeugdzorg staan enorm onder druk, aanbieders hebben het moeilijk en geld om te innoveren is er niet. Jeugdzorg Nederland vreest voor een ‘race to the bottom’ en roept gemeenten op voor eerlijke tarieven te zorgen, te beginnen bij het doorsluizen van het geld voor loonsverhogingen.

De tarieven in de jeugdzorg staan enorm onder druk, aanbieders hebben het moeilijk en geld om te innoveren is er niet. Jeugdzorg Nederland vreest voor een ‘race to the bottom’ en roept gemeenten op voor eerlijke tarieven te zorgen, te beginnen bij het doorsluizen van het geld voor loonsverhogingen.

Te lage tarieven
De afgelopen weken kwamen uit verschillende delen van het land berichten over problemen tussen hulpverleners en gemeenten. De Kinderombudsman constateert bijvoorbeeld dat gemeenten te lang inzetten op lichte hulp terwijl zwaardere nodig is. In Arnhem stoppen de William Schrikker Groep (WSG) en het Leger des Heils met het leveren van jeugdhulp omdat gemeenten te weinig voor de zorg betalen. De regio Holland-Rijnland betaalt voortaan 7,5 procent minder aan jeugdzorgaanbieders. En vanuit Brabant- West is er grote kritiek op de werkwijze van gemeenten en het gebrek aan kennis bij de wijkteams.

 
Overleggen, niet onderhandelen

Jeugdzorg Nederland ziet het met lede ogen aan. Gemeenten kiezen bij het aanbesteden van jeugdzorg te vaak voor de prijs waardoor er te weinig ruimte is voor innovatie en kwaliteit. Van een eerlijk aanbestedingstraject is nauwelijks sprake, omdat aanbieders met de rug tegen de muur staan. De regio waarin gewerkt wordt, kan immers niet zomaar verplaatst worden en niet meedoen aan een aanbesteding betekent daarom vaak een fors verlies van werk. ‘Bovendien komen ze uit een subsidiesituatie’, legt voorzitter Hans Spigt van Jeugdzorg Nederland uit. ‘Ze zijn gewend om te overleggen, niet te onderhandelen. Vroeger kwam je er dan altijd pratend uit als er een probleem was. Nu krijgen ze een document voorgelegd waarop ze moeten inschrijven. Een aantal neemt daarbij een groot risico, omdat ze niet weten of ze de verplichtingen kunnen nakomen.’


Wachtlijsten
Het gevolg is de aanbieders goedkoper moeten werken dan ze kunnen. Salarissen kunnen niet omhoog of functies worden niet vervuld, wat weer leidt tot wachtlijsten. En geld voor innovatie, preventief werken, het werk anders organiseren, bij- of omscholen is er niet. ‘Maar dat heb je wel nodig als je toekomstbestendig wilt zijn’, aldus Spigt. ‘Op deze manier komt van de taakstelling innovatie niets terecht.’


Thuiszorg
Aanbieders die om dreigen te vallen omdat gemeenten de tarieven te laag stellen. In de thuiszorg gebeurde het enige tijd geleden. Spigt vreest eenzelfde scenario. ‘We moeten leren van het drama in de thuiszorg. Dat mag hier niet weer gebeuren.’ Omdat in de jeugdwet meer zekerheden zijn ingebouwd dan bij de thuiszorg, is het nog niet zo ver, maar Spigt houdt het niet voor onmogelijk. ‘De helft van de gemeenten zegt bijvoorbeeld de loonsverhoging die ze via het gemeentefonds krijgen, niet door te geven aan de aanbieders die de salarissen betalen moeten. Dan worden de problemen voor hen dus alleen maar groter.’


Overschot op budget
Afgelopen tijd bleek dat gemeenten in 2015 fors hebben overgehouden op de budgetten voor zowel de Wmo als voor jeugdzorg. Extra wrang dus, dat de uitvoerders nu in het nauw komen, vindt ook Spigt. Hij snapt dat gemeenten in eerste instantie voorzichtig hebben gebudgetteerd, maar wat hem betreft zijn er nu voldoende reserves. ‘Gemeenten hebben nu ruimte om te zorgen dat niet alleen de opdracht voor het leveren van zorg vervuld wordt, maar ook die om te innoveren en ontwikkelen. Het geld is er, dus ik zou zeggen “ga dat nu benutten”.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Frits op
Wat een onzin verhaal weer er is echt genoeg geld.
Door Trudie V. op
Er is helemaal niet zoveel jeugdzorg nodig goede jeugzdzorg helpt ook voor minder de gehele gzz heeft het hart toch op de goede plaats en doet het toch niet alleen voor heel veel geld en er is toch voldoende overschot aan personeel in de oggz die hier ook voor opgeleid is eigenlijk zijn er helemaal geen problemen gewoon een gevalletje van goede organisatie als ze zouden willen dan is het zo gepiept.
Door joost (vrijedenker) op
gemeenten zouden een andere manier van contractering moeten inzetten omdat P*Q leidt tot race tot bottom. genoeg alternatieven als populatiegebonden bekostiging, shared savings, social impact bonds. etc. Daar zit de sleutel van de oplossing. geld is niet het probleem, wel de manier waarop er ingekocht wordt.
Door joost (vrijedenker) op
gemeenten zouden een andere manier van contractering moeten inzetten omdat P*Q leidt tot race tot bottom. genoeg alternatieven als populatiegebonden bekostiging, shared savings, social impact bonds. etc. Daar zit de sleutel van de oplossing. geld is niet het probleem, wel de manier waarop er ingekocht wordt.
Door KoosZ op
Margot Limburg is ook zo'n BB-redacteur, die klakkeloos overneemt wat het departement van BiZa via persberichten naar buiten brengt. Een beetje zelfstandig nadenken en de feiten checken is er al jaren niet meer bij.

Gemeenten houden helemaal niet fors over op de Jeugdzorg. Dat Plasterk dat denkt, komt omdat hij niet door heeft dat gemeenten met een ander administratief-financieel systeem werken dan het rijk. Baten-lastenstelsel versus kasstelsel. Veel rekeningen over 2015 moeten nl. nog worden ingediend cq. betaald.
Door joost (vrijedenker) op
gemeenten zouden een andere manier van contractering moeten inzetten omdat P*Q leidt tot race tot bottom. genoeg alternatieven als populatiegebonden bekostiging, shared savings, social impact bonds. etc. Daar zit de sleutel van de oplossing. geld is niet het probleem, wel de manier waarop er ingekocht wordt.
Door m (n) op
Het valt mij op dat veel reacties vanuit het gemeente als bedrijf zijn geschreven. Er wordt veel van binnen naar buiten geredeneerd. Weinig is het perspectief van de burger te vinden. De afstand van het lokaal bestuur tot de burger is wel erg groot geworden. De nabijheid van de gemeenten is een fictie gebleken. Wellicht moeten we van de decentralisatie af en technocratische gemeentebestuurders en hun adviseurs die bij die huidige besturen belangen hebben af.
Door vastgoedmeisje (directeur) op
hoe is dit anders dan bij de taxichauffeurs? en in de ouderenzorg? en de bejaardentehuizen? En arbeidsbemiddeling?
Je kan nu een senior adviseur vastgoed inhuren voor de prijs van een schoonmaker. Als je van de overheid bent, dan.
Door Jaap van Velzen (adviseur, o.a. voorzieningen) op
Als je als hulpverlener niet weet waarvoor je tekent dan moet je dat niet doen. Er is - na 8 jaar voorbereidingstijd - weinig reden om een voormalig subsidieexcuus te verzinnen voor het gebrek aan inzicht bij jeugdhulporganisaties. Wat veel belangrijker is: Als gemeenten blijkbaar primair kiezen voor geld ipv. innovatie en kwaliteit dan wordt het hoog tijd dat de organisaties met argumenten leren uit te leggen dat goedkoop duurkoop is. Ook dat kunnen ze niet bij de afnemer leggen. Sterkte.
Door Henk op
De oude trukendoos, door te roepen om geld omdat kwaliteit in het gedrang komt, wordt weer open getrokken door Jeugdzorg Nederland: van 2000 t/m 2013 is er alleen maar geld bijgekomen. Vanzelfsprekend moet er een goede prijs geleverd worden voor goede jeugdhulp. Maar zowel inzicht in de goede prijs als goede jeugdhulp ontbreekt. Jeugdhulpaanbieders kunnen daar ook de hand in eigen boezem steken. Door dat gebrek aan inzicht gaan veel gemeenten op de prijs zitten. De verantwoordelijkheid voor een dialoog ligt bij twee partijen.