of 59045 LinkedIn

Gemeenten overtreden massaal wet met schrappen ‘poetshulp'

Het zonder meer stopzetten of versoberen van de huishoudelijke hulp (hh) is in strijd met de wet. Gemeenten doen dit echter massaal.

Het zonder meer stopzetten of versoberen van de huishoudelijke hulp (hh) is in strijd met de wet. Gemeenten doen dit echter massaal. Zonder intrekkings- of wijzigingsbeschikking en een persoonlijk gesprek om hulpvraag en -aanbod op elkaar te laten aansluiten, kan er niet zo maar aan de schoonmaakhulp worden gemorreld.

Veel gemeenten die de huishoudelijke hulp stoppen of versoberen, handelen niet alleen in strijd met de nieuwe Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015), maar ook met het Europese mensenrechtenverdrag en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur (Algemene wet bestuursrecht). Deze conclusie trekt Ieder(in) – de koepelorganisatie van chronisch zieken en mensen met een beperking – op basis van gesprekken met juristen. Als gemeenten willen schrappen in de huishoudelijke hulp moet er sprake zijn van een gedegen onderzoek, afweging van belangen en deugdelijke motivering. In veel gemeenten is daarvan geen sprake, stelt directeur Illya Soffer van Ieder(in). Een steekproef door Binnenlands Bestuur bevestigt dit.


Inventarisatie

In slechts een handjevol gemeenten verandert er komend jaar niets rondom de huishoudelijke hulp, blijkt uit de inventarisatie. Het gros van de gemeenten neemt echter maatregelen; de ene drastischer dan de andere. Veel gemeenten stoppen er simpelweg mee. Inwoners moeten de eenvoudige schoonmaakhulp – hulp bij het huishouden niveau 1 (hh1) – vanaf 1 januari zelf gaan regelen en betalen. Wel is er veelal een (financieel) vangnet voor mensen die de hulp zelf niet kunnen betalen. In tal van andere gemeenten wordt er op uren beknibbeld, worden klanttarieven ingevoerd, bemiddelingsbureaus in het leven geroepen of aparte was- en strijkservices opgezet. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015), waar de hh1 onderdeel van uitmaakt, biedt gemeenten beleidsvrijheid, maar wel binnen wettelijke kaders. En daar wringt de schoen.

 

Standdaardbrief

Inwoners van diverse gemeenten krijgen veelal een standaardbrief waarin de veranderingen in de zorg per 2015 bekend worden gemaakt. Ook wordt er op gemeentelijke websites aandacht aan besteed of valt een speciale zorgkrant bij alle inwoners in de bus. Fout, mag niet, kan niet, stelt Soffer desgevraagd. ‘Gemeenten gaan niet erg zorgvuldig te werk.’ Het besluit om te tornen aan de tot nu toe geleverde hulp moet wel goed zijn onderbouwd. Ook moet er een gedegen onderzoek, via onder meer een persoonlijk (keukentafel)gesprek, aan vooraf zijn gegaan. Duidelijk moet worden wat de hulpvraag is, wat de betrokkene of zijn sociale netwerk zelf kan en wat er resteert aan professionele ondersteuning. Dat hoeft niet per se een maatwerkvoorziening te zijn; een op de persoon afgestemd hulpaanbod. Een algemene voorziening is eveneens mogelijk. ‘Na zo’n gesprek volgt een intrekkings- of wijzigingsbeschikking waartegen de mogelijkheid tot bezwaar en beroep openstaat. Er moet sowieso sprake zijn van een redelijke overgangstermijn’, aldus Soffer. Daarbij moet aan minimaal zes maanden worden gedacht.

 

Geen onderzoek

In heel veel gevallen gebeurt dit niet. De standaardbrieven die veelal op de deurmat vallen of nog moeten vallen, ontberen een gedegen onderzoek (art. 3:2 Awb) en een deugdelijke motivering (art. 3:46 Awb). Van een afweging van belangen (art. 3:4 Awb) is al helemaal geen sprake. Een voorbeeld daarvan zijn de zes gemeenten in Noordoost-Friesland, waaronder Ameland en Heerenveen, die vanaf 1 januari geen hh1 meer toekennen, zo blijkt uit de steekproef van Binnenlands Bestuur. De gemeenten hebben het bij een brief en enkele algemene bekendmakingen op de website en lokale kranten gelaten. In die brief staat onder meer dat de verandering ‘onafwendbaar is’ vanwege de rijkskorting van 40 procent op het budget voor huishoudelijke hulp. In de brief, die voor 1 oktober is verstuurd, worden alternatieven geboden voor het regelen van hulp.


Geen keukentafelgesprek

Deze zes gemeenten zijn niet de enige die de fout ingaan. Ook onder meer de gemeente Voorst lapt de wet aan haar laars. In juli besloot het college van Voorst te snijden in het aantal uren huishoudelijke hulp dat door de gemeente wordt betaald. Zij heeft bekend gemaakt dat per 2015 een derde van de huishoudelijke hulp niet meer wordt vergoed. Eind november krijgen de huidige cliënten een brief, met de hoofdboodschap dat een derde van het aantal uren vanaf januari niet meer wordt vergoed. Er wordt geen keukentafelgesprek vooraf gevoerd. ‘De veranderingen gaan hoe dan ook in’, laat een woordvoerder van Voorst desgevraagd weten.


Stopzetten

Bij Ieder(in) zijn de afgelopen maanden niet alleen veel verontruste mails en telefoontjes binnengekomen van mensen die hun huishoudelijke hulp dreigen te verliezen, maar ook veel ‘foute’ gemeentelijke brieven van bezorgde hh-cliënten. Volgens de juristen van Ieder(in) overtreden onder meer Heerenveen, Achtkarspelen, Valkenswaard, Heeze-Leende en Cranendonck de wet met hun besluitvormingsprocedure rondom het stopzetten van de huishoudelijke hulp. In al deze gemeenten is bijvoorbeeld geen bezwaar mogelijk, aldus een woordvoerder van Ieder(in). Ieder(in) heeft zelf weet van ‘enkele tientallen gemeenten’ die de wettelijke regels overtreden, maar het zijn er vermoedelijk meer.


Verontrust

Soffer is zeer verontrust over deze handelwijze van gemeenten. ‘De Wet maatschappelijke ondersteuning is juist bedoeld om de zelfredzaamheid van mensen met een beperking te bevorderen; het stopzetten van de huishoudelijke hulp verkleint juist doe zelfredzaamheid. Kern van de wet is dat de gemeenten en burger hierover met elkaar in gesprek gaan en gezamenlijk vaststellen wat er voor die zelfredzaamheid nodig is. Dit principe wordt nu met voeten getreden.’ Zij roept verantwoordelijk staatssecretaris Van Rijn (VWS) op om gemeenten erop te wijzen dat deze handelwijze niet kan. ‘De mensen die ons bellen, weten niet hoe ze het zonder huishoudelijke hulp moeten rooien. Het gaat vaak om mensen met zware beperkingen. Zelf de hulp inkopen, kunnen zij zich niet veroorloven.’


Actie

Vorige week is een speciale website gestart voor juridische actie tegen het afschaffen van huishoudelijke hulp. ‘Steeds meer gemeenten besluiten om geheel of gedeeltelijk te stoppen met huishoudelijke hulp. In veel gevallen is het heel twijfelachtig of gemeenten dit zomaar mogen doen’, aldus initiatiefnemer Toine van Bergen. Op de website (wmohulp.blogspot.com) staat welke stappen mensen kunnen nemen als hun hulp wordt stopgezet of dreigt te worden stopgezet. 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door G. van den Berg (medewerker IND) op
Mijn moeder is 81 jaar en woont in Kampen. De kinderen wonen buiten de stad in Zwolle en full time aan het werk. Mijn moeder kan niet zelfstandig lopen, slechts 100 meter met rollator. Ze kan zelfstandig zich niet kleden, geen boodschappen doen, niet koken, afwassen etc. Ze heeft kunstheup en kunstknie, zware artrose aan de nek en rugwervels. Pijn in handen en armen waar geen kracht meer in is. Toch is haar huishoudelijke hulp al gereduceerd na keukentafelgesprek en is haar gezegd dat 1 juli de gemeente Kampen alle huishoudelijke hulp stopzet en dat zij dan maar maar zaken moet regelen via Icare. Verder zal ze zelf huishoudelijke hulp moeten regelen en betalen. Mijn moeder heeft ook darmproblemen en haar blaas is afgesloten, dat gaat via een kraantje. Erg ontstekingsgevoelig. U begrijpt dat ze het zonder hulp niet kan redden. Ze reageert dan ook al van zo hoef ik niet meer te leven. Ze was al blij dat ze het kon redden met de hulp die ze had en dat wordt haar zo afgenomen. Ze heeft nog wat spaarcentjes die ze wil gebruiken om mischien een weekme weg te kunnen met bivoorbeeld zonnebloem of nog eens wat anders te doen. De wil ks er atijd wel, maar het lichaam werkt niet meer mee. De stappen van de gemeente Kampen zijn dan ook erg schrijnend om oude hulpbehoevende mensjes zo in de kou te laten staan. Ik vraag mij af of dit juridisch allemaal wel in de haak is en niet tegenstrijdig is met de besluigen genomen in de tweede kamer. Er is toch niet voor niets zoveel miljard naar de gemeenten gegaan?
Door Toine van Bergen (Consulent WMO) op
Voor tips over bezwaar maken en naar de rechter stappen zie wmohulp.blogspot.com
Door Bram Haan (Ambtenaar) op
Ik heb huishoudelijkehulp via pgb, werk in deeltijd, verdien net iets meer dan het minimum, alleenstaande met kids en ben er klaar voor: Krant en koorvereniging na jaren plezier uiteindelijk opgezegt om zelfredzaam te zijn. Het leuke van het leven gaat er wel van af. Maar ik doe het omdat ik anders de maatschappij op kosten jaag. Want dat valt ook niet meer te rijmen: wel plezier maken, en niet zelf de eigen huishouding betalen.
Door Alexander (oud-raadslid) op
@rina kivits, mijn advies is een bezwaar te schrijven naar de gemeente. Daar hoeft alleen in dat je het niet eens bent met het besluit per 1-1-2015. En door je moeder laten tekenen. De gemeente moet op grond van de Algemene wet bestuursrecht hierop reageren. Er volgt dan t.z.t. een behandeling van het bezwaar binnen de gemeente. Kijk ook of er sprake is van een rechtsbijstandverzekering en zo niet ga dan op zoek naar een sociaal raadsman/vrouw, of andere lokale juridische ondersteuning. Op internet zijn er in dezen ook wat steunpunten te vinden. Succes.
Door rina kivits (dochter betrokken moeder in oosterhout) op
De gemeente oosterhout waar mijn moeder woont stopt per 1-1-2015 met alle hulp. De gemeente heb ik afgelopen juni/juli gebeld omdat haar indicatie 2 in augustus zou aflopen. Kon alleen verlengd worden tot 1-1-2015, omdat er nog niet bekend zou zijn wat de gemeente ging doen in deze. Heb begin november met de gemeente gebeld of er al iets bekend was. en of ze een afspraak wilde maken via mij, zodat ik er bij kon zijn. Hebben inderdaad gebeld om een afspraak te maken op 25 november om 1 uur. Er werd verteld dat de algehele huishoudelijke zorg zou stoppen. Een overgangsregeling hebben ze niet. Omdat wij graag dezelfde hulp wilden houden i.v.m. de sociale controle en die mijn moeder kan hendelen. (mijn moeder heeft totaal geen contacten en is 86 jaar) Volgens de gemeente kan ze alleen als ze voor de sociale dienst in aanmerking zou komen tegoedbonnen krijgen voor inkoop van hulp. zogenaamde alfabonnen. Het bedrag wat je dan maximaal mag hebben is 5800 euro, anders moet je alles zelf betalen. Het probleem is dat thuiszorg Thebe ontslag voor alle thuishulpen aan gaat vragen, de hulpen niets kunnen, de ontslagprocedure 6 tot 8 weken duurt, dan nog de opzegtermijn. dus op z'n vroegst begin april weer aan de slag kunnen.Op mijn vraag waar haal ik hulp vandaan? Je kan er bij wijze van spreken ook een van de straat plukken. De gemeente oosterhout geeft iedereen die in aanmerking komt folders waar je die kunt inkopen. Doordat wij al gezegd hadden dat dit wettelijk niet mocht, hebben wij ze op dat moment niet gekregen. Ook het probleem met de thuiszorg wat de overbrugging inhield, zou hij eerst intern bespreken en mij daarover terugbellen. De gemeente heeft vanmorgen teruggebeld en blijven bij hun besluit. Waar blijft de regering in deze ?
Door Bert op
Dat het wel allemaal goed geregeld kan worden bewijst de gemeente Roosendaal. Wethouder Polderman heeft er vertrouwen in dat de lokale overheid deze werkzaamheden goed op zich neemt, maar had liever gezien dat dit met meer tijd en minder besparingen vergezeld ging: “Ik heb moeite met het tempo. Ook kun je de bezuinigingen niet vooraf inboeken, zoals het Rijk doet. Dat zet er extra druk op, daar ben ik kritisch over.” Hij benadrukt dat 2015 voor de gemeente een overgangsjaar wordt. Zo blijven ouderen en zieken die thuiszorg ontvangen dezelfde huishoudelijke hulp ontvangen als dit jaar. Ook voor kinderen en jongeren in de jeugdzorg staan er voorlopig nog geen grote veranderingen op stapel. “Door gebruik te maken van een overgangsjaar, kunnen we zaken bijstellen waar dat nodig is”, geeft Polderman aan.
http://internetbode.nl/editie/roosendaal/wethoud …
Door Bert op
Het lijkt erop dat een aantal gemeenten, gelukkig niet allemaal, geen idee hebben wat er zich afspeelt bij hun bewoners. Je zult maar goed op leeftijd zijn, niet meer goed ter been en niet geheel meer up to date met wetten en regels. Lijkt me een juist beeld van de doelgroep.
Je wordt, onwettelijk, buiten gesloten van zorg. Waar moet je zijn, wie moet je hebben om dit op te lossen. Oh ja, dat staat op hun website en moet via internet aangevraagd worden of je krijgt direct de mededeling dat de rechter de enige oplossing is. Hiervan zijn de kosten inmiddels aanzienlijk verhoogd en is het een lange weg die de oudere niet meer kan opbrengen. Inmiddels is het geëscaleerd en zijn de bewoners al opgenomen in een verpleegtehuis. Hoezo bezuinigen.

We willen laagdrempelige communicatie, maar er zijn gemeenten die een muur om zich heen hebben gebouwd en een afstand hebben gecreëerd waar je al een flinke opleiding en behoorlijk wat spankracht en doorzettingsvermogen voor nodig hebt om doorheen te komen.
Deze gemeenten laten een grote groep letterlijk stikken in hun vuil en in de laatste jaren van hun zelfstandig leven.

Als dit ook gaat gebeuren met de Jeugdzorg, zullen veel kinderen en hun verzorgers/ouders, die nu al moeite hebben om in de maatschappij staande te blijven, buiten de boot gaan vallen, niets escaleert zo snel als onmachtig zijn en geen begrip kunnen vinden bij je eigen bestuurders. Dit soort gemeenten wachten af tot het escaleert met de oudere of kind en dan kunnen ze direct massaal ingrijpen met massale kosten en dan achteraf gillen dat ze te weinig krijgen van de landelijke overheid.

Ik stel voor een aantal gemeenten onder curatele te stellen die niet voldoen aan de basale normen van bestuur, zorg en veiligheid voor de oudere en het kind.
Preventief werken, om kosten te besparen, geld voor gemeenten, maar is evengoed een verantwoordelijkheid voor de landelijke overheid. Zij kunnen zien welke gemeenten, niet geremd door kennis en kunde, geen idee hebben wat ze moeten doen in het preventieve kader.

Helaas ziet het er naar uit dat dit niet gaat gebeuren, staatssecretaris van Rijn heeft blijk gegeven van een oneindig uitstelgedrag om in te grijpen in bij voorbeeld de jeugdzorg. De indeplaatsstelling kan, vanwege wettelijke termijnen, pas op 17 december in werking treden. Ik stel voor om een overgangsjaar te gaan verplichten voor dit soort gemeenten met de huidige zorg. Snelle inkoop, zonder te weten wat je ouderen, kinderen enz. voor hulp nodig hebben gaat veel geld kosten en de bewoners van je gemeente krijgen geen of geen juiste hulp.
Door C.W (zorgvrager) op
Ook in de gemeente Oosterhout wordt ALLE hulp geschrapt. Helaas zonder enig overleg of gesprek. Volgens de algemene brief die alle zorgvragers met thuiszorg hebben ontvangen, wordt er telefonisch contact opgenomen als je hh1 ontvangt en de gemeente komt langs bij hh2. Omdat wij beide een beperking hebben , is thuiszorg enorm belangrijk om mee te kunnen blijven doen in de samenleving. Er is helemaal niet gekeken naar onze situatie. Ik heb nu 7 uur hulp. Maar zonder slag of stoot, wordt alles geschrapt. Tot op heden nog geen enkel contact gehad met de gemeente. Zeer triest.
Dankzij de thuiszorg konden wij beide een steentje bijdragen aan de maatschappij. Dit zal na 1januari voorbij zijn. Ik hoop dat opnames in ziekenhuis mij bespaard zullen blijven t.g.v de enorme belasting die op mij neer gaat komen. Ik maak mij veel zorgen voor de toekomst en vooral onze gezondheid.
Door arian stokkermans (toekomstig zorgbehoevend (copd)) op
de gemeente reusel de mierden heeft o.a aan mijn moeder 85jr en heeft al jaren hulp aan huis nog steeds niets laten weten hoe verder,navraag levert alleen op dat e.a nog bekeken moet worden,wel wordt bij voorbaat al gemeld dat de h.hulp 50% gekort wordt . de ozb gaat wel vast 20% omhoog
Door Marja Veltman (adviseur bij Meulmeester & Veltman) op
Naar mijn idee is het eigenlijk heel eenvoudig: Het keukentafelgesprek is niet eng en kost ook geen extra geld.
Stopzetten van huishoudelijke hulp zonder enig contact met de persoon die het aangaat is simpelweg onfatsoenlijk.
Een (keukentafel)gesprek is een investering die een gemeente zou moeten doen om de individuele klantsituaties goed in beeld te krijgen. De vraag aan burgers is: als de HH stopt, hoe kunt u er dan voor zorgen dat u uw eigen leven kunt blijven leiden? En met welke hulp kunt u dit zelf organiseren of met uw sociale netwerk? Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die zelf HH kunnen organiseren en soms ook kunnen betalen.Er zullen ook mensen zijn die meer zelf gaan doen. Maar kunnen mensen dit niet, dan is een algemene of maatwerkvoorziening nodig. En soms ook bijzondere bijstand.

Dus gemeenten: ga het gesprek met uw inwoners aan!