of 59142 LinkedIn

Einde aan vrijblijvendheid gebruik standaarden Wmo en jeugd

Gemeenten moeten per 2018 worden verplicht standaarden voor  gegevensuitwisseling voor de Wmo2015 en de Jeugdwet te gebruiken. Dat bepleiten de gezamenlijke brancheorganisaties van zorgaanbieders.

Er moet een einde komen aan de vrijblijvendheid van gemeenten om de administratieve lasten in de Wmo en Jeugdwet terug te brengen. Gemeenten moeten per 2018 worden verplicht standaarden voor gegevensuitwisseling voor beide wetten te gaan gebruiken. Het gaat om de iWmo en iJgw.

Pleidooi

Dat bepleiten de gezamenlijke brancheorganisaties van zorgaanbieders. De zorgaanbieders hebben ‘veel moeite met de, volgens ons, vermijdbare administratieve lasten die nu optreden bij de uitvoering van deze wet’, zo schrijven zij in een gezamenlijke brief aan de Tweede Kamer. De zorgaanbieders - waaronder Actiz, GGZ Nederland en Jeugdzorg Nederland – vinden dat staatssecretaris Martin van Rijn (VWS, PvdA) zijn bevoegdheden moet gebruiken om het gebruik van de standaarden verplicht te stellen.


Vermijdbaar

De branchorganisaties respecteren de beleidsvrijheid die gemeenten met de invoering van de Wmo2015 en de Jeugdwet hebben gekregen. ‘Het is goed dat gemeenten bezien wat er op lokaal niveau nodig en wenselijk is waar het gaat om zorg en ondersteuning van kwetsbare burgers’, aldus de brief aan de Kamer. ‘We hebben als zorgaanbieders echter veel moeite met de, volgens ons, vermijdbare administratieve lasten die nu optreden bij de uitvoering van deze wet. De middelen en de menskracht die we hierin moeten investeren kunnen niet worden ingezet voor het verlenen van zorg en ondersteuning.’


Stroomlijnen

De beleidsvrijheid van gemeenten wordt volgens de branchorganisaties niet beknot als de standaarden verplicht worden gesteld. ‘Die standaarden richten zich er niet op om de ruimte voor het maken van afspraken over de inhoud van de zorg en ondersteuning in te perken, maar uitsluitend om de afhandeling van deze afspraken te stroomlijnen en uniformeren.’


Traag

Het terugdringen van administratieve lasten door het gebruik van gestandaardiseerde gegevensuitwisseling is geen nieuw onderwerp, benadrukken de zorgaanbieders, maar de implementatie van de standaarden verloopt traag. ‘Volgens informatie van onze leden zijn er nog honderden gemeenten waar de standaarden niet, of slechts gedeeltelijk worden toegepast of waarbij bovenop de standaarden veel extra eisen worden gesteld.’ Er moet een einde aan de huidige vrijblijvendheid komen.


Uitwerken

Hoe die verplichting tot het gebruik van standaarden moet worden geregeld, moet verder worden uitgewerkt. De brancheorganisaties willen daarover afspraken met de staatssecretaris maken.    

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Miriam Oosterwijk op
De zorgaanbieders hebben gewoon helemaal gelijk. Los van het feit dat ze zelf vaak ook moeite hebben om het administratief geregeld te krijgen is het natuurlijk doodzonde dat er zoveel geld verloren gaat in een verdubbeling (minstens!) van de administratieve lasten. Dat geld gaat allemaal niet naar de klant! En dat had zo makkelijk voorkomen kunnen worden als het Rijk net wat meer tijd had genomen voor de (voorbereiding van de) decentralisaties en die standaarden gewoon bij aanvang had geregeld en opgelegd. Nu zit iedere gemeente het wiel uit te vinden en de zorgaanbieders betalen het gelag (en uiteindeljk de klant).....
Door Arno van der Lee (Business consultant sociaal domein) op
Ik snap de geschetste worsteling van de zorgaanbieders. Vanuit eigen waarneming weet ik echter ook dat er andersom vergelijkbare ervaringen zijn: gemeenten die hun processen en data naar de standaarden inrichten, maar daarbij te maken hebben met zorgaanbieders die vasthouden aan hun eigen administratie en hun eigen coderingen. Hopelijk is ook die situatie bij de brancheorganisaties bekend.
Door Quirien Houweling (Manager IV en ICT) op
Een prima pleidooi van aanbieders. Transformatie wordt nu gezocht in productcodes en variaties op inkoopmodellen. Terwijl de impact hiervan op transformatie (werkvloer) minimaal is
Daarnaast is een belangrijk aangrijpingspunt voor transformatie de idee dat gemeenten nu zelf alle kaarten binnen het sociaal domein in handen hebben en hiermee perverse beleidseffecten en onwenselijke schotten kunnen neutraliseren (de zogenaamde 3d aanpak, gezinsaanpak, integrale aanpak ect.) De rol van de gemeente op dit punt wordt nauwelijks expliciet gemaakt, c.q. verdwijnt uit beeld door preoccupatie op exotische inkoopafspraken en het (te vergeefs) operationaliseren hiervan.

Harmonisatie van de inrichting van de back-office van het sociaal domein is een win win situatie;

1 Aanbieders weten waar ze aan toe zijn
2 Gemeenten weten waar ze aan toe zijn
3 Beleids-- en verantwoordingsinformatie zijn eenduidig
4 Energie die aanbieders in administratieve processen steken kan ingezet worden om te transformeren
5 Energie die gemeenten steken in inkooptrajecten op dit punt kan ingezet worden om te transformatiepad van gemeente expliciet te maken
6 het maakt vergelijken en leren van elkaar, op kwaliteit, resultaat, en wijze van bedrijfsvoering mogelijk.

Het argument dat dit veel werk is voor gemeenten (b.v. de beschikking) is m.i. niet houdbaar. Goede bedrijfsvoering aan gemeente zijde lost dit op. Wij doen 12000 beschikkingen voor 17 gemeenten (brief aan burger, opdracht tot zorglevering aan aanbieder, en maandelijkse declaratie van zorg) per jaar met een backoffice van 4 fte op basis van iJW standaard.
Door Marion Goedhart op
Als het maar niet betekent dat er ook weer een circus ontstaat met beschikkingen etc. Sommige regio's en gemeenten werken zonder en dat zou zo moeten blijven.