of 58959 LinkedIn

Colleges moeten op de bres voor wijkteams

Sociale wijkteams en beleidsmedewerkers worstelen met de gemeentelijke beleidsvrijheid en daarmee onveiligheid die de decentralisaties jeugd, zorg en werk hen geeft. Colleges en raden moeten nieuwe veiligheid creëren, waardoor het wijkteam en de ambtenaren hun werk beter kunnen doen. Dat stelt Han Noten, voorzitter van de Transitiecommissie Sociaal Domein (TSD) in een interview in Binnenlands Bestuur.

Sociale wijkteams hebben het zwaar. Door de decentralisaties jeugd, zorg en werk wordt onveiligheid gecreëerd. De bescherming die de bureaucratie de mensen op de werkvloer bood, is er niet meer. Ook beleidsmedewerkers worstelen met de gemeentelijke beleidsvrijheid. Colleges en raden moeten nieuwe veiligheid creëren, waardoor het wijkteam en de ambtenaren hun werk beter kunnen doen.

Omwenteling

Dat stelt Han Noten, voorzitter van de Transitiecommissie Sociaal Domein (TSD) in een interview in Binnenlands Bestuur. ‘We hebben geen benul wat de wijkteams allemaal moeten doen en waar ze tegenaan lopen’, aldus Noten. Tot een jaar geleden werd op basis van een diagnose een indicatie afgegeven, die leidde tot een interventie. ‘Het recht op zorg was nauwkeurig omschreven en als je, zwart-wit gezegd, lijstjes afvinkte en regelde dat er bij bepaalde aandoeningen bepaalde zorg kwam, had je je werk goed gedaan.’ Hoe anders is het nu. ‘Het gaat er niet meer over waar iemand recht op heeft, maar over wat iemand op basis van zijn behoefte nodig heeft. Dat is ingewikkeld! Behoefte laat zich niet makkelijk indiceren en in protocollen vervatten. De vraag of iemand uit het wijkteam het goed of niet goed doet, is veel moeilijker te beantwoorden.’


Beleidsvrijheid

De TSD ziet dat wijkteams worstelen met de beleidsvrijheid versus wet- en regelgeving. Doodzonde en onnodig, vindt Noten. Datzelfde geldt voor beleidsmedewerkers, al speelt daar een andere angst. ‘De sturings- en financiële instrumenten die de bureaucratie leverde, zijn voor een deel weggevallen of zich aan het herordenen. Beleidsmedewerkers zijn bang om te worden aangesproken als er iets misgaat. Ze willen sturing en zoeken nu zelf weer naar een eigen veiligheid, door bijvoorbeeld toch maar een protocol te maken.’ Niet doen, stelt Noten. Want dan verdampt de beleidsvrijheid die gemeenten nu hebben en komt er van het anders inrichten van de zorg en ondersteuning niets terecht.


Nieuwe veiligheid

Het is volgens zaak om de gegeven beleidsvrijheid echt te benutten. Daarvoor moet wel een nieuwe veiligheid worden gecreëerd, voor zowel de wijkteams als beleidsmedewerkers. Colleges en raden staan daarvoor aan de lat, benadrukt Noten. Colleges moeten de eindverantwoordelijkheid van niet alledaagse oplossingen of ongebruikelijke besluiten op zich nemen. Raden moeten ruime verordeningen maken, die het college daartoe in staat stelt.

 

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur nr 22 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door mijn naam is haas op
Beste Alfred in de bemoeizorg/sociale wijkteams mag alles daarom wordt het als crimineel aangeduid.
Criminele samenwerking.
Door Frits op
Bemoeizorg is handig voor gemeenten om iemand de mond te snoeren.
Het kent immers geen grenzen en geen wetten.
Door Alfred op
@ gemene trucjes school: misschien ben ik dom, maar waarom dan? Noem eens man en paard, concrete voorbeelden? Ik ben serieus, als het niet goed gaat wil het weten, anders kun je het niet veranderen. En hoe moet ik andersom onduidelijke beschuldigingen serieus nemen?
Door Noah op
We vragen ons af of de overheid wel beseft wat ze hebben veroorzaakt met die criminele teams die alle kans hebben om zich verder te ontwikkelen.
Door Jeroen Willems op
Je merkt goed door deze periode dat de mensheid zo mooi niet is en wetten en regels er niet meer toe doen.
En dat ministers en wethouders hun verstand verloren hebben en de regie kwijt zijn.
Het had nooit zo mogen gaan.
Ik ben het er ook mee eens dat de wijkteams die veel te groot zijn het echt niet zwaar hebben en zeker niet serieus betrokken zijn in het sociale domein.
Het is mij allemaal te vrolijk met dat lachende personeel en medogenloos gedrag.
Door gemene trucjes school (vertrouwenspersoon) op
Dhr. Alfred is wel een beetje heel erg dom.
Een heel klein beetje maar.
Door Alfred op
Aan de meeste reageerders hieronder: als je reageert op dit artikel met opmerkingen dat wijkteams (een selectie): manipuleren, liegen, aanranden, crimineel gedrag vertonen en strafbare feiten plegen: maak dat dan hard. Hoe dan? Wat gebeurt er dan?
Door Bennie op
Bij maatjesprojecten die zonder te vragen worden ingeschakeld door wijkteams bieden zich steeds meer vieze mannen aan die zo denken een vrouw te kunnen vinden het liefst een jonge kwetsbare vrouw. Ze krijgen echt alle privacy geralateerde informatie en een schemaatje waar het vrouwtje zich dagelijks bevindt.Met een gebruiksaanwijzing hoe je het beste met het vrouwtje om kunt gaan.
Kom maar zo vaak langs als je wilt want wij hebben besloten dat ze dit nodig heeft.
Zij wil dit niet maar dat komt nog wel ze moet contacten aanknopen dat is goed voor haar.
De gemeenten moeten het opnemen voor de burgers.


Door Bert op
"Colleges en raden moeten nieuwe veiligheid creëren, waardoor het wijkteam en de ambtenaren hun werk beter kunnen doen."
"Colleges moeten de eindverantwoordelijkheid van niet alledaagse oplossingen of ongebruikelijke besluiten op zich nemen."
Leuk idee, maar wettelijk onmogelijk.
Jeugdzorgwerkers hebben een eigen verantwoordelijkheid, al dan niet in overleg met hun professionele collega’s of specialisten, omdat zij zelf verantwoordelijk zijn en zich zelfs niet mogen laten sturen.
Jeugdzorgwerkers vallen onder het tuchtrecht en zijn geregistreerd bij het SKJ. Zij komen voor de tuchtrechter bij foute inschattingen, niet de colleges en raden.
Colleges en raden hebben niet voldoende inhoudelijke kennis om te bepalen wat de beste gesprekstechniek is om problemen te vinden of wat de beste behandeling is van kinderen of verzorgers, zij zijn niet geregistreerd en mogen derhalve geen beslissingen nemen betreffende kinderen of verzorgers.
Doen gemeenten dit wel, is dit wettelijk niet toegestaan en derhalve onrechtmatig.

Dit is een goede ontwikkeling, omdat professionals beslissen over de te volgen werkwijze en niet een administratieve afdeling of organisatie dan wel één of andere overheid.
Gemeenten en overheid hebben wel de verantwoordelijkheid om jeugdzorgwerkers te faciliteren en de voorwaarden te scheppen om hun werk goed te kunnen uitvoeren. Mocht dit niet zo zijn, kunnen gemeenten wel verantwoordelijk gesteld worden voor een slecht systeem waarin niet correct gewerkt kan worden en niet het optimale resultaat behaald kan worden.
Door Praktijkervaarder op
Ik heb in de praktijk gemerkt dat er enorme verschillen zijn tussen teams in de verschillende steden en zelf binnen een stad.
Dit komt voor een belangrijk deel door de vulling van de teams. Mensen die vroeger al graag manipuleerden en logen zijn dit blijven doen en proberen nu nog meer macht over mensen te krijgen met deze acties. Terreur, dreigen met jeugdzorg en andere maatregelen. Geen probleem, zo hoort het. Ook als dat geheel niet was waarvoor ze gevraagd zijn ooit.
Er bestaan ook teams die luisteren en samen met mensen proberen te bepalen wat nodig is. Niet altijd doen de medewerkers daar wat ze zelf nodig zouden achten of willen, maar wordt dit met respect voor de betrokkene MET de betrokkene bepaald.
Deze laatste teams zouden we moeten willen. De eerste teams kunnen we beter zo snel mogelijk mee afrekenen.