of 59045 LinkedIn

Een derde vrije woningen naar statushouders

Vluchtelingen met een verblijfsvergunning verdringen in zes van de tien gemeenten andere woningzoekenden, vooral starters en gewone woningzoekenden zonder urgentie. Dat blijkt uit een peiling van Binnenlands Bestuur en Companen, adviesbureau voor woningmarkt en leefomgeving.

Vluchtelingen met een verblijfsvergunning verdringen in zes van de tien gemeenten andere woningzoekenden, vooral starters en gewone woningzoekenden zonder urgentie. In sommige gemeenten wordt op dit moment de helft van alle beschikbare woningen toegewezen aan statushouders. Gemiddeld gaat het om 32 procent. 

Vragenlijst 

Dat blijkt uit een peiling van Binnenlands Bestuur en Companen, adviesbureau voor woningmarkt en leefomgeving. 43 Respondenten uit gemeenten – het merendeel wethouder - vulden anoniem een vragenlijst in over noodopvang voor vluchtelingen en het huisvesten van statushouders. De deelnemers komen vooral uit kleine en middelgrote gemeenten.


Afbeelding


Moeite met taakstelling

De ondervraagden zeggen moeite te hebben om te voldoen aan de taakstelling die het rijk hun gemeente oplegt. Slechts één op de zeven zegt voldoende woningen in de gemeente beschikbaar te hebben. Ruim de helft geeft aan dat het wel lukt, maar dat ze daar de nodige extra maatregelen voor moeten treffen.


Tijdelijke huisvesting

Dat blijkt ook uit het antwoord op de vraag of gemeenten zelf plannen ontwikkelen om extra woonruimte voor statushouders te realiseren: negen van de tien gemeenten zijn daarmee bezig. Daarnaast zijn er initiatieven van corporaties en – in mindere mate – van inwoners. Burgers hebben vooral plannen voor tijdelijke huisvesting; corporaties en gemeenten zoeken meer permanente oplossingen. Al die goede ideeën leidt nog niet meteen tot uitvoering van plannen: veel initiatieven zitten in de idee- of planfase. De gemeentelijke plannen zijn het meest vergevorderd: daarvan zit 15 procent in de uitvoeringsfase, aldus de respondenten.

 

Grote verschillen tussen gemeenten

Wat opvalt in de antwoorden is de variatie: terwijl bijna zestig procent spreekt van verdringing, stelt 33 procent dat daarvan geen sprake is. Ook vragen over maatschappelijke onrust over de huisvesting van statushouders of de komst van noodopvang, worden zeer gevarieerd beantwoord. Verschillen tussen gemeenten en regio’s zijn kennelijk groot. Die uitkomst ondersteunt de roep die doorklinkt in de antwoorden van de wethouders om meer regie bij de gemeenten te leggen. Zij willen lokaal maatwerk kunnen leveren, bijvoorbeeld door kleinschalige opvang te bieden.

 

Deze week in Binnenlands Bestuur nummer 10: Roep om meer gemeentelijke regie rond vluchtelingenhuisvesting

 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Anoniem (In loondienst) op
Ik woon al 11 jaar op een plantsoen. Je hebt geen tuin zit voor je huis. Zonder enige voorlichting wordt onze hele buurt volgepropt met allemaal mannelijke statushouders, waar dagelijks een heleboel Arabisch sprekende mannen op bezoek komen. Ik ben een vrouw alleen en begin nu last te krijgen van paniekaanvallen, omdat ik me niet meer veilig voel. Ik wil zo snel mogelijk weg, maar alle betaalbare huizen gaan naar statushouders. Gemeente , Overheid, heel fijn dat jullie de statushouders voorlichten, maar wij Nederlanders onder modaal hebben maar te pikken en slikken en horen niks. Bedankt 2e kamer dat jullie binnen korten tijd een heleboel Nederlanders het gevoel geven dat ze er niet meer toe doen en het plaatsen van Statushouders belangrijker is!
Door amomiem op
De woningbouw heeft mij niks laten weten en ik heb 7 asielzoekers in een 1 persoonswoning naast me gekregen, woon al 15 jr in dit huis en heb gevraagd om een rustige alleenstaande buurman dit keer na vorige keer helse jaren te hebben gehad met een gezin naast me. Maar...Mohammed zn hele familie komt er wonen. In een woning waar al jaren geluidsoverlast is naast een zieke vrouw met pijn. Overigens is de wachttijd hier voor huurders normaal minimaal 3 jaar. Ik ga dit niet vol kunnen houden met overlast, angsten en drukte. Iemand een idee of ik hier iets mee kan, de woningbouw wil niet luisteren, Ze huren het met 2, en daarna komt de rest uit nederland uit azc's vandaan. Geen woord engels kunnen ze. Ik voel me heel slecht thuis ben een vrouw alleen. Kan ik hier nog iets tegen doen? Behalve wegvluchten, wat eigenlijk onmogelijk is zoveel pijn heb ik en geen centjes omdat ik al heel lang ziek ben.
Door Pipadekloon (Voorlichter) op
Jonge stellen moeten langer thuis blijven wonen of wonen gezamenlijk in bij ouders of schoonouders. Net als inde jaren 50 omdat Mohammed uit Syrië plotseling een flatwoning moet krijgen. Deze jonge stellen worden belemmert in gezinsvorming. Waarom moet de agent en de verpleegster wachten met het beginnen van een gezin? Jonge stellen die na de geboorte van hun kind willen doorstromen van flatje naar huisje met tuin moeten wachten of krijgen geen woning omdat Mohammed z'n halve dorp heeft laten overkomen in het kader van hereniging.Hier komen grote problemen van!
Door joschke op
@Frits. Je zou maar tot de onderkant van de maatschappij behoren en afhankelijk zijn van de sociale woningmarkt. Jongeren staan jaren op de wachtlijst en komen niet aanmerking omdat Mohamed uit Alleppo voorgaat. Helder denken is bij de Gutmenschen niet te verwachten. Ze gaan uit van idealen en wetgeving maar gaan voorbij aan de maatschappelijke consequenties. Er zijn te weinig woningen en als men stelt dat er gebouwd wordt en dan zegt ook voor Nederlanders dan draait mijn maag om. Dus de doelgroep is de vluchteling en de Nederlanders moge de kruimels hebben. Er is geen werk voor al die mensen en ook de uitkeringen staan onder druk. Maar Frits, ik zie dat je beleidsmedewerker bent, dus een inkomen hebt waarmee je een duur huis kunt kopen in een wijk waar geen asielzoekers komen. Jij schikt niet in... Dan is het makkelijk praten. Gul zijn over de rug van anderen heet dat, en dat zijn de ergste mensen die je maar kunt treffen. Zulke beleidsmedewerkers kennen het leven niet maar maken wel een samenleving kapot...
Door p op
Uiteindelijek is gewoon de hele woningmarkt ziek (er zijn meer vierkante meters per persoon dan ooit, huren is te goedkoop of te duur, en kopen is in NL te duur-mede door de hypotheekrenteaftrek, oja en dan moet je eens tellen hoeveel kantoorruimte er ongebruikt leeg staat!) een paar statushouders leggen daar nog eens de nadruk op, maar zijn niet de oorzaak. Statushouder worden duurt een paar jaar, de golf te huisvesten Syriërs komt pas over een paar jaar (als de oorlog voortduurt,)
Door Frits (beleidsmedwerker) op
Natuurlijk vindt er enige verdringing plaats want woningen bouw je niet 1,2, 3 bij. En lang niet overal zijn mogelijkheden om snel voor tijdelijke huisvesting te zorgen. Als 30% van de vrijkomende woningen momenteel voor statushouders is (dat zijn inderdaad mensen die uit zeer beroerde omstandigheden zoals oorlogsgebieden zijn gevlucht) betekent dit dat 70 procent van de woningen voor de gewone woningzoekenden beschikbaar is. Inderdaad een beetje opschikken met zijn allen. Inhoud geven aan een stukje medemenselijkheid maar dat is misschien voor sommige reageerders teveel gevraagd.
Door joschke op
Natuurlijk vindt er verdringing plaats. Gutmenschen die dit ontkennen zijn niet helder in hun hoofd. Ook ambtenaren en wethouders die zeggen dit niet te weten sporen gewoon niet. Rekensommetje: woningbestand is laten we zeggen 1 miljoen woningen en er wordt niets bijgebouwd maar er gaan wel woningen af wegens verkoop. Dus het aantal woningen wordt minder en het aantal woningzoekenden stijgt juist door de asielzoekers en gelukszoekers. Er zijn politieke partijen die iedereen (Klaver/Pechtold/Samsom) willen toelaten zonder aan de consequenties te denken. Ze hebben lak aan de Nederlandse woningzoekenden.
Door p op
@Bob

Ook statushouders willen graag (in de buurt van) werk en vertier wonen.
Door Bob (Ambtenaar) op
Ik begrijp het niet. De ene dag lees ik over krimpgemeenten die niet zo genoemd mogen worden en de ander dag lees ik over huisvestingsproblemen van statushouders.
Door S. Van der Sman (Projectmedewerker bij de overheid) op
Jaren terug werkte ik zelf bij een woningbouwvereniging in Zoetermeer (Beter Wonen). Mijn zoon is inmiddels ruim 3 jaar ingeschreven (is 24 jaar) voor een huurflatje. Huizen waarvoor hij in aanmerking zou komen, stromen week na week vol met urgentiegevallen, of beginnen met inschrijvers uit 2007, voor een simpele 2- kamerwoning. Toen ik er werkte was het hooguit 2 jaar wachttijd, voor eensgezinswoningen 4 tot 5 jaar. Als je 'normale' woningzoekende bent kom je niet meer aan bod. Jongeren zullen dus massaal tot hun 30e bij pa en ma moeten blijven wonen. Iedereen gaat voor!