of 59236 LinkedIn

Criminaliteit op vakantiepark te lijf

Deels leegstaande en verloederende vakantieparken vormen een makkelijke voedingsbodem voor criminaliteit. Acht gemeenten in de regio Noord-Veluwe binden er de strijd mee aan. Zij komen nu met de onder de vlag van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) uitgebrachte ‘Handreiking voor veilige vakantieparken’.

Deels leegstaande en verloederende vakantieparken vormen een makkelijke voedingsbodem voor criminaliteit. Acht gemeenten in de regio Noord-Veluwe binden er de strijd mee aan. Zij komen nu met de onder de vlag van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) uitgebrachte ‘Handreiking voor veilige vakantieparken’.

Buiten het zicht 

Problemen op vakantieparken variëren sterk. Het kan gaan om overlast door dronkenschap of lawaai, maar ook om voortschrijdende verloedering van huisjes en parkgebied. Soms in combinatie met prostitutie, hennepteelt of de opslag van gestolen goederen. Het feit dat vakantieparken vaak buiten het zicht van gemeenten en (veiligheids-)partners liggen, maakt ze relatief kwetsbaar. Ook omdat ze naast hun bestemming als vakantiepark ook soms niet-recreatief worden gebruikt door asielzoekers, arbeidsmigranten of mensen met sociale problemen.

 

Vijf stappen
In de nieuw verschenen handreiking worden vijf stappen beschreven die gemeente en parkondernemers samen kunnen doorlopen om de veiligheid te stimuleren. Zo kan worden bepaald welke vakantieparken zich nog lenen voor vernieuwing of versterking en welke moeten worden begeleid richting een andere bestemming. Ook wordt een handhavingsopgave omschreven met als doel ‘ongewenste ontwikkelingen actief aan te pakken en nieuwe problemen te voorkomen.’

Noodzakelijke verbindingen
De hoofdrollen in de aanpak van criminaliteit zijn (uiteraard) weggelegd voor gemeenten en ondernemers. De gemeente moet volgens de handreiking ‘noodzakelijke verbindingen’ tot stand brengen tussen alle bij het vakantiepark betrokken partijen en die zo om de tafel krijgen. Liefst gestut door samenhangend beleid op het gebied van ruimtelijke ordening, economie en toezicht en handhaving. De ondernemers worden vooral belast met de uitvoering van het beleid.

 

Met succes
De methode werd in 2015 al met succes in pilotvorm toegepast in de gemeente Epe. Toen werkten er naast de gemeente ook al drie ondernemers en de lokale veiligheidspartners aan mee. Ook het ministerie van Veiligheid en Justitie en de provincie Gelderland droegen bij aan de totstandkoming van de handreiking. 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rob (gepensioneerd ambtenaar en docent) op
Jan, bedankt voor het meedenken.
Echter, ik zal dan nog steeds iets moeten regelen om mijn post te laten openen.
Daarnaast is het natuurlijk te zot voor woorden dat je niet gewoon de legale weg kunt bewandelen omdat men vooringenomen is dat je crimineel gedrag gaat vertonen, zeker gezien de door mij opgesomde argumenten dat er gelegaliseerde routes zijn in Nederland waar mensen/bedrijven zonder noemenswaardige belastig te betalen miljarden euro's achterover kunnen drukken.
Door Karel op
Verloedering van vakantieparken is alleen te voorkomen door nu eindelijk eens toe te staan dat eigenaren van vakantiebungalows daar ook permanent mogen wonen. In de hele wereld verbieden alleen Nederland en Denemarken dat. Verhuren zou ook moeten mogen, maar dan alleen aan toeristen, dus kortdurend.
Door M. de Koeijer (Trainee) op
de enige vraag die mij rest na dit artikel, is wat er met deze bewoners gebeurt als ze ontruimt worden? De bewoners met sociale problemen kunnen meestal nergens terecht, maar verdwijnen ook niet zomaar.

Deze mensen belandden niet voor niks 'buiten het systeem', terug keren is vaak nog moeilijker.
Wil men problemen in de toekomst voorkomen, moet de (grote) groep eerst zelf ondergebract worden ergens
Door Jan op
@Rob. Het is treurig inderdaad. Maar de enige afdoende oplossing is: koop ergens in het oosten van het land een klein goedkoop appartementje en laat je daar inschrijven.
Door Rob (gepensioneerd ambtenaar en docent) op
Bananen republiek.

- Dat de rijken der aarde via de BV Nederland jaarlijks ruim € 4.000.000.000.000,- , ja ruim vierduizendmiljard euro aan belasting ontwijken, dat wisten wij al.

- Dat die gefortuneerden bij de Nederlandse belastinginspecteur afspraken kunnen maken over hoeveel belasting zij gaan betalen, de zogenaamde “rulings“, dat wisten wij al.

- Dat die afspraken met de zogenaamde “offshore constructies“ geheim zijn, ja zo geheim dat zelfs 2e Kamerleden zeggen hier niets van weten, dat wisten we al.

- Dat journalisten meerdere malen met een beroep op de WOB, Wet Openbaarheid Bestuur, bij de rechter in het gelijk zijn gesteld, maar toch informatie werd onthouden, dat wisten wij al.

- Dat de belastingdruk voor die welgestelde wereldburgers en bedrijven met Nederlandse offshore constructies gemiddeld 0,075% bedraagt, dat wisten we al.

- Dat die Nederlandse rulings al in 2009 door Barack Obama werden gehekeld, maar dat uit recentelijk onderzoek van de UvA blijkt dat nog steeds 23% van de wereldwijde offshore constructies via Nederland lopen, dat wisten we al.

- Dat van de honderd werelds grootste beursgenoteerde bedrijven er momenteel 91 gebruik maken van offshore constructies, dat wisten wij al.

- Dat uit de gehackte Panama papers bleek dat ook 411 gefortuneerden Nederlanders gebruik maken van offshore constructies en dat 194 hiervan hun toch al zo bevoorrechte afspraken niet zijn nagekomen en nog een naheffing kregen, dat wisten we al.

- En dat er desondanks op de website van de belastingdienst staat te lezen: “Voor bedrijven geldt een regime van horizontaal toezicht, bedrijven hebben een overeenkomst met de belastingdienst om relevante fiscale informatie uit te wisselen. De overeenkomsten zijn gebaseerd op wederzijds vertrouwen, transparantie en begrip“, dat wisten we al.

- Wat we niet wisten: dat als je de regels erop naleest en er staat dat de overheid er belang in stelt te weten waar hun burgers verblijven en dat als je tijdelijk geen vaste verblijfplaats hebt je voor maximaal een jaar een briefadres kunt krijgen en dat een gemeente zich vervolgens niet aan die wet houdt en je botweg het briefadres weigert, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat als je de wet erop naleest en er staat dat je binnen vijf dagen aangifte moet doen in de gemeente waar je een woon- of postadres aanvraagt en dat die gemeente er verder voor zorgt dat de gemeente waaruit je vertrokken bent hiervan op de hoogte wordt gesteld en die gemeente dit dus gewoon niet doet, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat als nergens in de wetgeving is terug te lezen dat je als Nederlands ingezetene door een gemeente een briefadres geweigerd mag worden als je tijdelijk geen huis hebt omdat je na 44 jaar werken onbezorgd met je campertje op reis wilt door de EU dat een gemeente dan toch glashard weigert, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat als je 18 april een briefadres aanvraagt bij je zoon in Amsterdam en een gemeente er wettelijk aan gehouden is binnen zes weken uitsluitsel te geven dat je dan vervolgens ruim elf weken later op 7 augustus via een aangetekend schrijven op het (brief) adres van je zoon wordt gemeld dat het verzoek wordt geweigerd, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat als je dan volgens de regels en binnen de gestelde termijn gemotiveerd bezwaar maakt dat er niet inhoudelijk op je schrijven wordt gereageerd en wederom in alle wijsheid wordt besloten geen briefadres te verlenen, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat de gemeente waar je 22 jaar hebt gewoond op je oude adres een brief bezorgd dat er een onderzoek naar je is ingesteld en je jezelf direct moet melden en er vervolgens op je email niet wordt gereageerd en dan ten einde terug te komen om in persoon op het raadhuis te horen dat je binnen drie maanden een nieuw woonadres moet hebben om niet in je sociale zekerheden te worden aangetast waar je al 47 jaar voor hebt betaald, dat dit in Nederland kan.

- Wat we niet wisten: dat Amsterdam volgens de ambtenaren in Bussum leidend is wat betreft de omgang met briefadressen en dat zij met de verstrekking hiervan terughoudend zijn omdat mensen dit gebruiken om schuldeisers te ontwijken en belasting te ontduiken en wij daarmee feitelijk indirect worden beschuldigd van crimineel gedrag terwijl wij geen schuldeisers hebben en wel belasting betalen maar alleen geen woning hebben, dat dit in Nederland kan.

- En wat we niet wisten: dat Bussum ons na herhaaldelijk vele uren op het raadhuis verblijven onder strikte voorwaarden toch gedurende drie maanden tegemoet kon komen met het toekennen van een briefadres bij onze voormalige buren en wij ons voor het verstrijken van de termijn gelijk criminelen met een gebiedsverbod in persoon op het raadhuis moeten melden om aan te tonen dat wij actief op zoek zijn naar een woning, dat dit in Nederland kan.
Door Opmerker (orig) op
`Wellicht toch maar weer terug naar de artikel 5 toestemming - of vergunning voor 50 weken per jaar - ? In de tijd van het "andere vakantiewonen" had men minder of geen last van criminaliteit, zou men bijna kunnen stellen.....