of 59045 LinkedIn

Big Data-experiment afgeremd door voorzichtige gemeenten

De kansen van data-koppeling en het waarborgen van privacy werken elkaar soms tegen, zo ondervond iLogos tijdens een Big Data-experiment. Gemeenten blijven erg voorzichtig en de mogelijkheden van de huidige open data zijn beperkt.

Data en data-koppeling bieden gemeenten kansen om antwoorden te vinden op cruciale vragen vanuit het sociale domein. Deze worden echter alleen benut als gemeenten hun data afstaan aan knappe koppen, om ermee te experimenteren. En dat gaat nog niet zo gemakkelijk.

Vragen uit sociaal domein met data beantwoorden 

‘Hoeveel kinderen komen er in pleegzorg door schuldproblematiek bij de ouders’ zo luidt één van de vijf onderzoeksvragen die in het kader van een Big Data-experiment door KINGgemeenten is uitgezet bij verschillende teams, waaronder iLogos, een samenwerkingsverband tussen meerdere bedrijven met verschillende expertises binnen het sociale domein. ‘De bedoeling van het project is om aan de hand van data en data-koppeling een concreet antwoord te formuleren’, zo vertelt iLogos-partner en manager Jochem van Hal, wiens team nog tot 15 december heeft om de vraag te beantwoorden. ‘Een antwoord op die vraag is heel veel waard. Als je een verband kan leggen tussen schuldproblematiek en kinderen in de pleegzorg, kunnen er maatregelen worden genomen, om zo een uithuiszetting van een kind in de toekomst te voorkomen. Het is cruciale informatie die met data-koppeling gevonden kan worden.’

Gemeenten voorzichtig 
De mogelijke resultaten van het project klinken veelbelovend, maar om aan het antwoord te komen is er wel data nodig van gemeenten. En die data verkrijgen gaat niet eenvoudig, zo ondervindt van Hal. ‘Gemeenten blijven om de privacy van cliënten te waarborgen hun data zitten. Ze zijn erg voorzichtig.’ Van Hal vindt dat begrijpelijk, maar benadrukt dat iLogos samenwerkt met KING volgens de gemeentelijke standaarden, de bestaande GEMMA architectuur, privacy by design en beschikt over zowel inhoudelijke pleegzorgkennis als juridische expertise. ‘Wat opvalt is dat een aantal gemeenten ons aanbod soms niet eens in overweging nemen en gelijk ‘nee’ zeggen. Als je ziet hoe met een antwoord op deze vraag uiterst negatieve gevolgen voor kinderen weggenomen kunnen worden, vind ik dat het in ieder geval het overwegen waard is.’

Open data niet toereikend 

Voor iLogos deed zich bij het project enkele weken geleden ineens een buitenkans voor. De internationaal opererende  IT-dienstverlener Cognizant wilde in het kader van een jaarlijkse dienst voor een maatschappelijk doel kosteloos zijn expertise aanbieden. Een ideale match tussen de vraag van KING en de plotseling aangeboden expertise leek in de maak. Maar liefst dertig internationale datadeskundigen staken zodoende een weekend lang de koppen bij elkaar, om zo de onderzoeksvraag te beantwoorden. Dat moest wel een succes worden maar er was één probleem: de benodigde data van gemeenten om het experiment mee uit te voeren, ontbrak. De aanwezige experts moesten het doen met ‘slechts’ de open data van het CBS en Waarstaatjegemeente.nl. Ze konden ermee uit de voeten, maar een antwoord werd niet gevonden. Met open data kan veel, maar voor het koppelen van schuldhulpverlening aan pleegzorg is meer ‘rijkere’ data nodig, denkt van Hal: ‘Er is met de open data een overzicht gecreëerd van de locatie en de hoeveelheden kinderen in pleegzorg en mensen in de schuldhulpverlening. Maar zonder de data van gemeenten bleef het te algemeen van aard.’

Goede data en kennis cruciaal
Als gemeenten bereid zijn om data beschikbaar te stellen voor experimenten kunnen er in de toekomst meer belangrijke vraagstukken worden opgelost, denkt Van Hal. ‘ Grootschalige verbanden tussen schulden en uit huis geplaatste kinderen kunnen nu niet gelegd worden. 'We zijn momenteel teveel afhankelijk van individuele medewerkers die de verbanden leggen, maar met name voor afzonderlijke cliënten goed werk doen. De grotere groep heeft het nakijken'. Met behulp van data science kunnen -veel- bredere en meer verbanden worden gevonden en kan met data aangetoond worden hoe sterk deze zijn. Zo ver is het nu nog niet, maar hopelijk in de toekomst wel. De beschikking over goede data en de juiste kennis om ermee om te springen is daarbij cruciaal.’ Van Hal hoopt dat gemeenten de komende tijd alsnog besluiten om mee te werken. ‘In ruil daarvoor krijgen zij natuurlijk ook kosteloos informatie die belangrijk kan zijn bij het oplossen van belangrijke vraagstukken in sociaal domein en de zorg, gekoppelde informatiestromen die er nu nog niet zijn.’

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door E.C. Joosen (privacyfunctionaris) op
Louter gebaseerd op de inhoud van het artikel: welke (commerciële) belangen van de deelnemende partijen worden hiermee gediend? En belangrijker nog: op welke wettelijke grondslagen kunnen zij voorzien worden van de door hen vurig gewenste persoonsgegevens? Hebben zij de Wbp-beaplingen op orde en e.e.a. gemeld bij het Cbp?
Kortom: m.i. terecht dat de gemeenten zeer terughoudend acteren.
Door Privé op
Waar schiet regulier wetenschappelijk onderzoek te kort? Wat is het beoogde resultaat? Wat zijn de hypotheses? Wat is het uiteindelijke doel? Waarom onderzoek bij private partijen van wie hun core-business is om data te koppelen en verkopen? Waarom zou politiek NL nu ineens wel preventieve willen handelen terwijl ze dat op basis van bestaand onderzoek ook al zouden kunnen doen? Het is politiek echter niet te verkopen dat er 1 euro verkeerd wordt besteed. Dan liever veel meer kosten uitgeven aan de problemen die ontstaan uit verkeerde zuinigheid. Dat is de realiteit, kun je nog zo veel onderzoeken.

Bezint eer gij begint.
Door Wanda Ravier op
Stel, je vind (er zijn) in je gemeente 50 gezinnen met geldproblemen c.q. schulden. De kinderen in dit gezin gaan naar school in 2e-hands kleding die nog net niet afgedragen is, geen van hen is lid van een sportclub vanwege de hoogte van de ledencontributie, de prijs van voetbalschoenen, tennisracket e.d. Zo'n kind staat aan de kant, kan niet echt meedoen en kan maar zo gaan denken dat hij/zij niet echt de moeite waard is; voor anderen of voor zichzelf. Dat leidt tot ander gedrag (concentratieproblemen op school?) en misschien ook wel tot gedragsproblemen en problemen bij het opvoeden. En dan: een uithuisplaatsing vindt echt niet enkel en alleen plaats als er levensgevaar voor een kind dreigt; een UHP wordt vaak aangevraagd op grond van een bedreiging van de ontwikkeling van een kind. Dat is dus een ander gevaar dan een levensgevaar. Wat betreft het budget: een regiomanager van een pleegzorginstelling vertelde vorige maand aan leden van de gemeenteraad dat een uithuisplaatsing € 50.000 tot € 60.000 kost. Dat is per kind, per jaar. Ik vind het onderzoek naar een mogelijke relatie tussen geldproblemen in een gezin en UHP van kinderen uit dat gezin dus zeker de moeite waard. Tot welke conclusies kan dit onderzoek leiden? Het geeft ons misschien wel inzichten om anders met kinderen om te gaan, gemeenschapsgeld anders uit te geven etc etc. En misschien (waarschijnlijk) zijn kinderen en ouders en de samenleving beter af als we het instrument UHP minder gaan toepassen. Een UHP leidt namelijk nogal vaak tot andere problemen bij een kind die tot ver in zijn/haar volwassen leven door kunnen werken.
Door Heleen (Voormalig probleemkind) op
Stel je vindt via dit soort analyses dat er in je gemeente 50 risicogezinnen zijn. Dan moet je daar actie op ondernemen; dat zal iedereen vinden. En waarvan wordt dat dan betaald? Dat gaat uit het budget dat anders besteed zou worden aan kinderen, van wie iedereen al weet dat ze in gevaar zijn.

En dan heb ik het over privacy helemaal nog niet gehad. Ik weet zeker dat er mensen zijn die mijn verleden in een probleemgezin tegen me zouden gebruiken als ze ervan wisten.
Door Jochem van Hal (Directeur/Regelaar) op
De kop is wat jammer (zou wat mij betreft zijn): Big data = zoeken balans Regie - Privacy. Maar het artikel is een goede weergave van het project. Natuurlijk zijn we voorzichtig met privé informatie (en gemeenten ook). Maar door voorzichtigheid mensen in de knel laten komen en vervolgens laten zitten, is ook geen optie! Wie weet waar de balans ligt? En wie doet er mee om hem te zoeken? Mail: Jochem@Ilogos.nl
Door Ad Steenbakkers (directeur) op
Er zijn gemeenten die willen meewerken maar er is nog onvoldoende ervaring met dit soort projecten om op terug te vallen. Innovatie vergt lef en de ruimte om fouten te maken. Natuurlijk kunnen veel data van gemeenten worden geanonimiseerd en worden gebruikt voor nuttige analyses.
Door Wanda Ravier (ambtelijk secretaris medezeggenschap) op
Het onderzoek gaat over cijfers; zo begrijp ik het. Cijfers geven schendt niemands privacy. Ik zou ook wel willen weten hoeveel kinderen uit huis zijn geplaatst waarvan één van de ouders als kind uit huis geplaatst is geweest. Wie tot zijn/haar 18e jaar in de jeugdzorg opgroeide stond/staat (te) vaak met lege handen: biologische familie kwijtgeraakt, geen geld, geen diploma, geen dak boven het hoofd, wel de wens om een gezin te stichten....etc.
Door Eric de Kruik (expert sturingsinformatie) op
Natuurlijk zijn gemeenten terughoudend als het gaat om zéér privacygevoelige gegevens. Als je het artikel leest krijg je de indruk alsof er geen gemeente is die mee willen werken. Dat is niet zo. Er is absoluut een aantal gemeenten dat belangstelling heeft om mee te doen met het experiment en daar al over in gesprek is.
Uiteraard zouden we graag zien dat er (op grond van dit artikel?) nog een aantal gemeenten zich aanmelden om bij te dragen aan de beantwoording van deze maatschappelijk relevante vraag. We hopen dat we kunnen laten zien dat deze vraag met voldoende waarborgen omgeven zijn. Bij interesse mail met ericdekruik@kinggemeenten.nl.