of 59054 LinkedIn

Trends in 2015: ‘Steunkous is de nieuwe stoeptegel’

Twee hoogleraren kijken in hun glazen bol om te zien wat 2015 gaat brengen. Douwe Jan Elzinga (Rijksuniversiteit Groningen) voorziet een sterkere positie van de wethouder, Marcel Boogers (Universiteit Twente) een prominentere rol van de burger.

De verschuiving van taken richting gemeenten is slechts een tussenstap. Partijen in de samenleving gaan op termijn steeds meer overheidstaken voor hun rekening nemen. De rol van gemeenteraden verandert dan in die van normsteller. ‘Als ze zich tenminste niet laten mangelen’, aldus Marcel Boogers, hoogleraar innovatie en regionaal bestuur aan de Universiteit Twente en senior adviseur bij BMC.

Adviesraden
De focus bij gemeenten wordt momenteel heel erg verlegd van het fysieke domein naar het sociale. Dat laatste domein wordt door de drie decentralisaties op het gebied van jeugd, werk en zorg steeds belangrijker, het fysieke minder belangrijk omdat er minder wordt gebouwd. ‘De bedoeling is echter dat steeds meer samenlevingspartners de taken – of een deel ervan – gaan overnemen. Als het echt wat wordt, wordt er steeds minder van de overheid. De mate waarin dat een succes wordt, is echter nog de vraag’, aldus Boogers.

Die volgende transitie vraagt wel om een democratische legitimering. Boogers voorziet het instellen en optuigen van adviesraden- nieuwe-stijl, naar het voorbeeld van de wmo-adviesraden. ‘Dat kan op meer terreinen, bijvoorbeeld op dat van de jeugdzorg. Maar dan moet er wel worden gekeken naar de samenstelling en het mandaat van die adviesraden. Super ingewikkeld hoe je die democratische legitimering borgt. Maar het moet, omdat je op het terrein van de zorg akelig dicht op de burger en zijn individuele vrijheid komt te zitten’, zegt hij.

Dreigend gevaar
Gevaar voor de gemeenten – en de gemeenteraden – is volgens Boogers dat ze door de recente ontwikkelingen worden gemangeld. ‘Steeds meer belangrijke beslissingen op het gebied van arbeidsmarkbeleid, zorgtaken en het ruimtelijk en economisch beleid worden in a-politiek, regionaal verband genomen. Aan de andere kant worden veel beslissingen op sublokaal-niveau genomen; in de wijken en buurten, in de sociale wijkteams.’ Hij ziet de rol van gemeenteraden vooral als een normstellende: meer op hoofdlijnen, minder op inhoud. ‘Ze zouden de verbindende schakel kunnen zijn. Maar als ze niet uitkijken, worden ze links en rechts voorbij gestoken.’ Dat gemeenten daarmee net zo onzichtbaar worden als de provincies verwacht hij niet, omdat de beslissingen in het sociaal domein over mensen gaan. Als daar iets misgaat, zullen burgers toch iemand ter verantwoording willen roepen. ‘Het zorgstelsel is dan wel gedepolitiseerd, de zorg zelf is politiek geworden. Dat gaat in raadscommissies besproken worden. De steunkous wordt de stoeptegel van vroeger.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door margit bouman (sr. adviseur) op
Laat nu net die steunkous NIET onder de verantwoordelijkheid van de gemeente vallen....
Door Angelique (bmw) op
Ik begrijp je samenvatting, conclusie. Goed begin van een discussie op het onderwerp wat je aansnijd. Echter, de steunkous is dynamisch, persoonsgebonden, de stoeptegel statisch, anoniem. Nu de gemeente(raad) zo dicht op de steunkous komt past haar niet een algemene opinie richting te ontwikkelen voor haar steunkoudragers. Uit oude gewoonte, reflex of regelzucht zou dit zomaar kunnen gebeuren en zet de gemeente(raad) zich buitenspel. De stoeptegel is al bijna een eeuw onveranderd en ligt prima! De steunkous zal binnen afzienbare tijd anders zijn, misschien niet meer gebruikt worden. Top dat je dit onderwerp op deze manier aansnijd, een wezenlijke verandering van de rol van gemeente(raden) op dit onderdeel is noodzakelijk. Laten we de stoeptegel wijze achter ons laten (lange termijn statisch beleid) en de steunkous ontwikkelen tot de dynamisch wijze. ( dynamisch beleid langer termijn differentiatie)