of 58959 LinkedIn

Jongeren willen ook stem in cao-onderhandelingen

Jonge ambtenaren zijn niet meer lid van de vakbond. Ze herkennen zich niet in de vakbeweging en zien hun wensen dus ook niet terug in de CAO's. Een groep jonge rijksambtenaren hebben een tool ontwikkeld om toch de stem van de jonge ambtenaar te laten horen.

95 procent van de jonge ambtenaren is geen lid van een vakbond. Hierdoor wordt hun stem niet gehoord bij de cao-onderhandelingen en komen ze er uiteindelijk bekaaid vanaf. Een groep jonge rijksambtenaren kon dit verschijnsel niet langer aanzien en ondernam actie. Ze hebben met steun van de bonden en jongerenorganisaties een tool ontwikkeld om te horen wat niet-vakbondsleden graag in hun cao zouden willen zien.

Andere interesses
Pensioenzaken, salarispercentages en ouderenregelingen. Het zijn zaken die een grote rol spelen in de onderhandelingen over de collectieve arbeidsovereenkomst van ambtenaren. Logisch ook; het ambtenarenapparaat is flink verouderd. Zo is de gemiddelde leeftijd van de Nederlandse gemeenteambtenaar 48 jaar en gaat ruim één op de zes gemeenteambtenaren de komende vijf jaar met pensioen. Maar de jongere professionals hebben behoefte aan andere zaken. ‘Mobiliteit, ambtelijk vakmanschap en ontwikkelmogelijkheden zijn thema’s die ik zo om me heen hoor,’ vertelt Arjen Gerretsen (27), trainee bij het Rijk. Hij is een van de initiatiefnemers van de tool ‘Jouw Digitale Stem’ waarmee ze de wensen van alle niet-vakbondsleden bij het Rijk willen verzamelen en aan de onderhandelaars willen meegeven.

Niet van deze tijd
Jonge-ambtenarenorganisatie Futur onderzocht vorig jaar in hoeverre jongeren zich vertegenwoordigd voelen door de vakbonden. Onder alle ondervraagde ambtenaren 59 procent zich niet vertegenwoordigd, onder jonge ambtenaren was dit zelfs bijna 70%. Het feit dat slechts 5 procent van de ambtenaren onder de 35 jaar vakbondslid is, zegt genoeg. ‘We gingen er wel vanuit dat de belangstelling voor vakbonden onder jonge mensen wat lager zou zijn, maar deze cijfers zijn zorgwekkend. De manier waarop arbeidsvoorwaarden op dit moment tot stand komen, past kennelijk niet meer bij deze tijd. Het is misschien wel tijd om alternatieven te overwegen,’ was de reactie van de voorzitter van Futur, Florus van der Linden. ‘In de onderhandelingen staan loonontwikkeling en ontslagbescherming vaak centraal, terwijl jonge mensen willen dat er meer nadruk ligt op doorstroming binnen organisaties, flexibiliteit en de ruimte om hun eigen kennis en vaardigheden verder te ontwikkelen.’ Jonge mensen zitten helemaal niet zo te wachten op een vast contract, constateert Van der Linden.

Niet staken
‘Om precies te weten wat jongere ambtenaren  willen, doen we dit onderzoek,’ vertelt de initiatiefnemer van ‘Jouw Digitale Stem’, Arjen Gerretsen. ‘Maar wat ik zelf om me heen zie is dat de nieuwe generatie ambtenaren zich niet meer zo herkent in tegenstellingen. Zoals tussen bonden en werkgevers, jong en oud. Het middel van staken bijvoorbeeld, is iets waar ook ik niet zoveel mee heb. Ik wil liever meedenken, dat is iets wat ik en mijn jongere collega’s belangrijk vinden’ Ook de vertegenwoordiging in het vakbondssysteem is niet zo aan deze jonge ambtenaar besteed. ‘Ik merk dat mijn generatie liever vanuit zichzelf spreekt, dat kan tegenwoordig ook heel goed met digitale inspraak.’

Ideeën 

Op www.caoRijk2017.nl kunnen voorlopig alleen nog rijksambtenaren aangeven welke onderwerpen ze belangrijk vinden. Zo is een van de eerste vragen: ‘Als je echt moet kiezen, wat geeft dan de doorslag bij het accepteren van een functie?’ De twee antwoorden waarop gestemd kan worden: Salaris en Pensioen of Voldoende (nieuwe) uitdaging. Er kan ook worden aangegeven hoe tevreden men is over de salarisontwikkeling of de baanzekerheid. In het onderzoek worden ook ideeën gepresenteerd waarbij de deelnemer kan aangeven of hij deze steunt of niet. Voorbeelden zijn: ‘Geef werknemers een individueel keuzebudget, waarmee zij hun eigen arbeidsvoorwaarden kunnen kiezen,’ en ‘Verbind een termijn aan functies, om meer doorstroom te krijgen.’ Arjen Gerretsen vind het zogenoemde Welkom-terug-regeling een heel goed idee. ‘Dan zou je als ambtenaar er even uit kunnen, een baan nemen in de maatschappij. Er hoeft echt geen baangarantie worden afgegeven, maar bijvoorbeeld toegang geven tot interne vacatures is dan al genoeg.’

Verstuur dit artikel naar Google+

GERELATEERDE ARTIKELEN

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rekenaar (medewerkster) op
Een vreemd idee dat deze groep jongeren zich wil bemoeien met de inzet - en daarmee met de spelregels - van de vakbonden. Waar anders mag je vanaf de zijlijn meepraten als je geen lid van de club bent? Ik was in de veronderstelling dat dit soort vragen gesteld wordt aan de (betalende) leden. Geen lid, bemoei je dan ook niet met werkzaamheden van de club. Daar is niets zuurs aan. Ze begrijpen niet half wat grote vakbonden voor invloed kunnen hebben . Inderdaad, solidariteit, de macht van het getal , persoonlijke steun bij arbeidsconflicten en dat allemaal voor een kleine bijdrage per maand. Persoonlijk word ik niet erg vrolijk wanneer mijn collega's - jonge goed opgeleide niet-vakbondsleden - grijnzend de resultaten van de Cao-onderhandelingen op hun loonstrookjes bekijken en mij laten weten dat je wel heel gek moet zijn als je je goede geld uitgeeft aan vakbondscontributie.
Begrijpelijk dat de vakbond deze jongeren - die blijkbaar heel goed weten waar ze moeten zijn om hun stem te laten horen - binnen wil halen maar als deze trend zich voortzet, meld ik me af als vakbondslid!
Door Ernst op
Teruglopende ledentallen van vakbonden zijn denk ik slechts een gevolg van grotere ontwikkelingen binnen de economie en bijgevolg op de arbeidsmarkt. Veel jongeren hebben niet eens een vast contract. Heeft het voor hen wel zin om lid te worden van een vakbond? Je kan als uitzendkracht toch moeilijk gaan staken als je een conflict hebt met je werkgever... En ja, de vakbonden proberen ook hun belang te dienen, maar het zijn nu eenmaal bewegingen die voortkomen uit een tijd dat de verhoudingen tussen werkgever en werknemer er anders uitzagen.
Door vastgoedmeisje (directeur) op
Slachtoffercultuur van dertigers, ze komen echt niet meer op voor welk recht dan ook, er zijn ook geen dertigers met een vaste baan, ze zitten in tien stagebanen achter elkaar zonder te beseffen dat daar vaste krachten voor wegbezuinigd zijn.
Zonder vaste baan heeft lid worden van een vakbond geen zin.
Met een vaste baan weet je dat je na een jaar toch bent wegbezuinigd om bedrijfseconomische omstandigheden, omdat je de enige bent in je leeftijdsklasse.
Door steven op
Wat is de toegevoegde waarde van lid worden? Persoonlijke inspraak op de arbeidsvoorwaarden is nihil.

Overigens is lid worden wel aan te bevelen. Ondanks dat de invloed nihil is. Centrale afspraken zullen grosso modo leiden tot een betere uitkomst voor het geheel. Individueel waarschijnlijk niet het gewenste resultaat, maar denk in een groter geheel.

En en lijkt mij dus een betere oplossing. Hiernaast kan ook de invloed op de arbeidsvoorwaarden en verhoudingen op een andere manier worden aangewend. Bijvoorbeeld via de OR, organisatieontwikkelingstrajecten en via HR.

Het initiatief van de jongeren is in mijn ogen prima, echter invloed via de vakbond zal voor jongeren ook toegevoegde waarde kunnen hebben. Zeker gezien de komende discussie over de toekomst van het pensioenstelsel. Spreid je kansen/mogelijkheden, voor de contributie hoef je het niet te laten.
Door Hans / Ehv (juridisch adviseur) op
Het is goed dat jongeren een geluid laten horen. Desnoods digitaal via 'Jouw Digitale Stem'. Vakbonden zullen daar ook open voor staan.
Maar... niet betalen en toch bepalen? Vakbonden zijn er primair voor de (betalende) leden. Als de trend zich doorzet zijn er straks geen leden meer. En dus geen vakbond. Makkelijk onderhandelen met een website als tegenspeler...

Dat jongeren willen jobhoppen en flexen: prima. Tot een bepaalde leeftijd. In Het Financieele Dagblad stond recent al een artikel met de gevolgen. Jongeren kregen bijvoorbeeld geen hypotheek meer.
De oplossing blijkt dan een vast contract te zijn. Bij een organisatie waar intern 'gehopt' kan worden (voldoende carrièrekansen).

Ethisch dilemma: de generatiepacten die gesloten worden (door vakbonden). Moeten de vrijkomende uren van ouderen uitsluitend open gesteld worden aan externe jongeren (< 30 jaar)? Of krijgen interne jongeren ook nog een kans..? Zegt u het maar... als vakbondslid... ;-)
Door D. Geerds op
Naast het artikel ook even de reacties gelezen en het valt me op dat die zo zuur en heftig van toon zijn. Juist het gevoel dat ik daarbij krijg, namelijk dat een ander geluid niet wordt getolereerd, voelt nogal verstikkend. En dat terwijl het artikel alleen gaat over het feit dat heel weinig jongeren nog lid zijn van een vakbond en er onderzoek naar gedaan wordt waar ze dan wél behoefte aan hebben. Wat kan er mis zijn met onderzoek? Hadden de vakbonden zelf ook al een tijd geleden kunnen bedenken toen hun ledenaantal vooral onder jonge leden afnam. Het voelt door deze reacties alsof een nieuwe generatie geen nieuwe inbreng mag hebben om na te denken over haar eigen toekomst. Dat terwijl eerdere generaties het maar wát goed voor elkaar hebben. Kortom: geef alsjeblieft een beetje lucht aan een ander geluid.

Overigens is de kwestie van de vaste of flexibele (uitzend of ZZP) baan iets ingewikkelder dan hier geschetst. Het gaat immers om de mogelijkheden die je krijgt in verhouding tot andere collega's. Als alle oudere collega's heel relaxed van een vast contract met allerlei extra's zoals opleidingsbudget genieten terwijl je zelf elke 3 maanden weer moet afwachten of je contract verlengd wordt ook al presteer je goed, dan is de verhouding uit balans. Als iedereen bij een bedrijf flexibeler werkt, dezelfde arbeidsvoorwaarden heeft en meer op prestaties wordt beoordeeld is dit wellicht aantrekkelijker voor jonge arbeidskrachten. Maar die gelijke verhoudingen zie ik niet zo snel tot stand komen. Zolang ZZP-ers en uitzendkrachten als 'voor spek en bonen' worden behandeld zal elke jonge amnbtenaar toch verlangen naar een vast contract.
Door Joop op
@B. de Vegter.

Droom lekker verder, voor een zéér klein groepje universitair geschoolden gaat jouw verhaal misschien op maar voor de absolute meerderheid (LBO t/m HBO) van de medewerkers is een goede CAO en vakbond bittere noodzaak, de afgelopen jaren hebben wel bewezen dat ZZP ers tegen elkaar worden uitgespeeld waarbij de uur tarieven van deze mensen aanzienlijk zijn gedaald.
Door Gerald (Beleidsmedewerker) op
Prima dat jongeren een stem willen bij de onderhandelingen. Dat kan door gewoon lid te worden van een vakbond en je stem te laten horen!
Misschien is het goed om het "ouderwetse" begrip solidariteit weer eens in herinnering te roepen. Het is een misverstand om te denken dat je als individu wel je arbeidsvoorwaarden kunt regelen.
Door B. de Vegter op
CAO, vakbond? Dat is toch iets voor mensen die vooral zelf geen grip (willen) hebben op hun carrière dus in dat licht misschien wel van toepassing voor de Overheid maar beide zaken lijken mij inmiddels zwaar achterhaald en hebben mij alleen maar belemmerd in mijn ontwikkeling toen ik er mee te maken had. Prestatiegerichte beloning is beter en voor de zwakkere, zekerheidszoekende broeders een CAO lijkt mij prima maar die salarissen liggen dan ook lager dat lijkt mij logisch.
Door Chauvin Toile op
Jammer voor de jongeren als deze initiatieven op basis van niet onderbouwde, irreële en persoonlijke meningen werkelijkheid worden. De balance of power tussen werkgever en werknemer zal niet meer in evenwicht zijn.
Ga bij een vakbond of richt er eentje op! (kost wél contributie)