of 59045 LinkedIn

'Alarmerend' lage mobiliteit ambtenaren

De mobiliteit in het openbaar bestuur is tot een minimum gedaald. Bijna één op de tien overheidswerkers vindt bovendien dat hij in de verkeerde functie zit, maar is desondanks niet op zoek naar iets anders. 30 duizend ambtenaren zijn tamelijk tot zeer ontevreden met hun werk. Dat blijkt uit de monitor 'Trends en Cijfers 2014' die het ministerie van BZK volgende week publiceert.

De mobiliteit in het openbaar bestuur is tot een minimum gedaald. Bijna één op de tien overheidswerkers vindt bovendien dat hij in de verkeerde functie zit, maar is desondanks niet op zoek naar iets anders.

Dat blijkt uit de monitor 'Trends en Cijfers 2014' die het ministerie van BZK volgende week publiceert.

 

Gedwongen overstap

Van alle ambtenaren bij rijk, provincies, gemeenten, waterschappen en de rechterlijke macht is 83 procent niet mobiel. Onder hen bevinden zich ook mensen (17 procent) die tevergeefs zoeken naar ander werk, meestal binnen hun eigen organisatie(onderdeel).

De instroom is met tussen de 2 en 3 procent van het totaal aantal ambtenaren historisch laag. De interne doorstroom bedraagt een kleine 12 procent. Daarvan maakte 7 procent vrijwillig en 5 procent gedwongen een overstap naar een andere functie of werkgever binnen de overheid.

Afbeelding

Uitstroom ambtenaren

Dan de uitstroom. In 2013 vertrok 6 procent van de ambtenaren. Waarom precies is nog niet bekend, maar cijfers van voorgaande jaren laten zien dat ongeveer 2 procent vertrekt vanwege pensionering, 2 procent vanwege ontslag of het niet verlengen van tijdelijke contracten en eveneens 2 procent door zelf het arbeidscontract op te zeggen.

 

Weinig kans stap voorwaarts

Lucas Lombaers, directeur Arbeidszaken Publieke Sector van het ministerie van

BZK, noemt de mobiliteitscijfers 'alarmerend'. 'Door de immobiliteit zijn er nauwelijks doorstroommogelijkheden. Mensen die een stap voorwaarts willen zetten in hun loopbaan, maken weinig kans.'

 

Niet senang

Meest opmerkelijk zijn de bijna 10 procent medewerkers die zich niet senang voelen in hun huidige functie, maar ook niet omkijken naar iets anders. Ze geven in meerderheid aan dat ze tamelijk tot zeer ontevreden zijn met hun werk. In aantallen gaat het om niet minder dan rond de 30 duizend ambtenaren.

Lombaers maakt zich zorgen over hen. 'Ze zijn niet gelukkig en geloven er kennelijk niet in dat enige inspanning om een andere baan te krijgen kans van slagen heeft. Als je zelf vindt dat je niet op de goede plek zit, kan ik me niet voorstellen dat je enthousiast je werk doet. En daarmee baart deze groep ook zorgen voor de organisaties waarin ze functioneren. Een verzuurde collega is immers geen aangename collega. Ik vind dat de overheid hier echt een groot organisatieprobleem heeft. Dit los je niet op met een reorganisatie hier of een structuuraanpassing daar. Alleen een krachtiger mobiliteitsbeleid kan hier iets aan doen.'

 

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur nummer 16 van deze week.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Josien Sneek / Ervaren Ambtenaren Training & Coaching (trainber/coach 40+ ambtenaren) op
Jos Moerkamp: in hoeverre zijn (langdurige) detacheringen betrokken bij de cijfers? In de rapporten lees ik alleen iets over interne mobiliteit bij dezelfde werkgever. Detachering kan ook buiten de eigen organisatie. Nu het aantal vacatures binnen de overheid nog altijd laag is, is het aantal detacheringen misschien een goede indicator voor de (bereidheid tot) mobiliteit. Kun je daar iets over zeggen?
Door Paul Schaapman (beleidsmedewerker cultureel erfgoed) op
Van oudsher wordt er alleen op vacatures gereageerd. Als er een plek zou zijn om je interesse in een andere functie kenbaar te maken, is de kans op stroming groter.
Nog beter wordt het als er mogelijkheden worden onderzocht om van baan te wisselen met behoud van zekerheden.
Door Jos Moerkamp (journalist) op
@Maarten: Kijk even op de site www.arbeidenoverheid.nl, daar staat het rapport 'Trends en cijfers 2014', met de mobiliteitscijfers waarnaar je nieuwsgierig bent.
Hoeveel mensen vijf of tien jaar geleden vonden dat ze op de verkeerde plek zaten, is niet bekend want dat is nu voor het eerst onderzocht: 17,7% (ruim 50 duizend ambtenaren). Zie verder het uitgebreidere artikel in BB16.
Door Maarten op
Gewoon uit nieuwsgierigheid: Hoeveel ambtenaren vonden vijf jaar en tien jaar geleden dat zij op de verkeerde plek zaten? En hoe was de mobiliteit toen?
Door Nico (denker) op
Logisch dat mobiliteit tot nul gedaald is. Bij wisseling van functie naar ander deel overheid wordt tegenwoordig standaard een tijdelijk contract aangeboden en bij ieder bezuiniging gaan externen en tijdelijk contracten er als eerder uit. Dus blijft iedereen zitten..logisch. Als je werkelijk mobiliteit wilt, zul je je als overheid een keer als 1 werkgever moeten gaan gedragen net zoals ieder bedrijf.

ps: Of bestaande praktijk juridisch mag vraag ik mij af. Maar dit is de praktijk.
Door malheurhomme (adviseur en ex ambtenaar) op
Ik kijk er helemaal niet van op en begrijp eerlijk gezegd niet dat BZK dit niet al lang weet. Het vak van ambtenaar heeft in de ogen van de media en het eigen topmanagement weinig of geen aanzien. Hoe minder ambtenaren, hoe beter is toch wel vaak het devies. Ambtenaren zijn ook veel minder vakinhoudelijk bezig dan plm. 10 jaar geleden. De ambtenaar van nu moet regisseren, maar krijgt daar geen tools of ambtelijke manoevreerruimte voor. Vooral loyaliteit wordt beloond, minder vaak iemands meerwaarde, want die is maar moeilijk meetbaar in de publieke sector. Managers weten vaak niet over welke kwaliteiten hun mensen beschikken en kunnen dus ook hun talenten niet gemakkelijk aanboren. Tel daar de bijna permanente reorganisatieronden bij de overheid met alle onzekerheden van dien (houd ik nog mijn baan? van welke collega's nemen we nu afscheid?), dan kan het je moeilijk verbazen dat dit niet de gelukkigste en meest mobiele medewerkers zijn die je je kunt voorstellen. Ambtenaren zijn, na enkele jaren in de publieke sector actief te zijn geweest ,nauwelijks interessant voor werkgevers in de private sector, behalve als men de perceptie heeft dat zijn of haar professionele netwerk nieuwe acquisitiemogelijkheden biedt. Dat valt bijna altijd erg tegen. Dan maar blijven zitten waar je zit is dus een heel begrijpelijke keuze. Een krachtig mobiliteitsbeleid, heeft pas kans van slagen als medewerkers worden gewaardeerd in plaats van gezien als potentiële bezuinigingspost.
Door tineke (helaas geen ambtenaar meer) (bestuurssecretaris) op
30.000 die het niet zien zitten binnen de overheid. Ook ik heb met ambtenaren gewerkt die beslist op hun plek bleven zitten omdat het veel vastigheid geeft. Wat denk je van ambtenaren die via de gemeente een tophypotheek hebben afgesloten, die blijven ook zitten. Maar de gemeente is zelf ook inflexibel, enkele jaren geleden ben ik gevraagd om toch weer te solliciteren voor de gemeente in mijn woonplaats. Wat kreeg ik te horen het afbreukrisico is nogal groot (veel verschillende banen gehad)... dus de gemeentes (natuurlijk niet allemaal) willen graag zelf dat mensen blijven zitten. Maar als je de kop leest dan geeft dit de overheid een negatief beeld. Natuurlijk is de arbeidsmarkt nu zo dat iedereen blijft zitten en geef ze eens ongelijk. En inderdaad gemeenteraden snijden wel heel erg hard in de ambtelijke organisatie terwijl ze tevens verwachten dat het service niveau omhoog gaat. Ik wens de 30.000 ambtenaren succes en ja als het op mijn pad zou komen wil ik graag weer ambtenaar zijn, waarom om de dynamiek. geen dag is hetzelfde. En je werkt voor Nederland/ je stad/ de mede inwoners.
Door Jan P (ambtenaar) op
Die drang naar "mobiliteit" moet natuurlijk geen doel op zichzelf worden, en daar lijkt het soms wel op. Vergeten dreigt te worden dat er talloze ambtenaren op de goede plek zitten en naar eer en geweten hun werk doen, en willen blijven doen, in weerwil van de zoveelste door externen verzonnen zinloze reorganisatie (want: over drie jaar weer de volgende...). Val deze mensen niet lastig met het nieuwe stokpaardje "mobiliteit". Ik weet overigens, dat de externe contacten het bijzonder vervelend vinden als weer eens een andere ambtenaar hun dossier heeft overgenomen.
En dan nog dit. Wat een walgelijke reactie van Hans Oldenhof (Gemeentesecretaris). Waarom is die man hoofd van zijn ambtenaren? Om ze te demotiveren en te schofferen? Personen als deze zijn de oorzaak van een hoop ellende, zowel voor de organisatie als voor de individuele medewerkers.
Door Maite Lubbers (Projectmedewerker) op
Ik ken een aantal ambtenaren die weg willen, maar geen mogelijkheden zien. Na 5 jaar overheid was ik er ook klaar mee. De mogelijkheid om een verlenging van contract te krijgen heb ik afgewezen, reageren op vacatures voor een vaste aanstelling bij de vorige werkgever deed ik ook niet meer (hoewel de kans 99,9% was dat ik werd aangenomen, was immers intern en zat in de pool van 'talenten'). Ik wilde weg! Na 3 maanden op de bank te hebben gezeten, onderwijl solliciterend naar functies buiten de overheid, ben ik toch teruggekeerd (binnen de overheid, andere werkgever). Als je, zoals ik helaas door schade en schande heb ondervonden, geen mensen kop sleutelposities kent buiten de overheid, dan is het knap lastig om ergens aangenomen te worden. Met mijn CV waar 5 jaar overheidservaring op staat ben ik meteen gebrandmerkt. Jammer, maar goed; ik heb wel bewogen van de ene baan naar de andere, zij het wel binnen dezelfde sector.
Door Petra op
Als die 30.000 ambtenaren die niet gelukkig zijn met hun werk gestimuleerd wordt een andere baan te vinden zou er dus een mooie dynamiek kunnen ontstaan binnen het gehele overheid werkveld. Dat lijkt me een investering waard.