of 60941 LinkedIn

Einde aan vrijblijvendheid in aanpak van wonen en zorg

Manon Vanderkaa Reageer

De Taskforce Wonen en Zorg wil dat eind 2020 in alle gemeenten een concrete analyse is gemaakt van de lokale opgaven op het gebied van wonen, zorg, welzijn en leefbaarheid voor ouderen en andere mensen met een ondersteunings- of zorgbehoefte. En dat deze analyse wordt vertaald in ambities en keuzes en wordt vastgelegd in een woonzorgvisie.

Dan is er werk aan de winkel, want volgens een recente nulmeting van de Taskforce heeft pas één op de drie gemeenten een woonzorgvisie en beschikt slechts ongeveer de helft over een analyse van de woonzorgopgaven. In werkelijkheid zijn de gepresenteerde cijfers waarschijnlijk nog te optimistisch. Het wordt daarom tijd dat minister De Jonge een eind maakt aan de vrijblijvendheid in de aanpak van wonen en zorg en senioren structureel bij de plannen laat betrekken.

 

Volgens de Taskforce Wonen en Zorg, onder voorzitterschap van de Nieuwegeinse wethouder Hans Adriani, is Nederland op dit moment niet in staat om de groeiende groep ouderen voldoende te faciliteren in hun (toekomstige) woon- en zorgbehoeften. En gaapt er een groot gat tussen zelfstandig wonen en het verpleeghuis. Gelet op de vergrijzing is er dringend actie nodig, zoals investeren in nieuwe woningen, het verkennen van nieuwe regionale concepten voor wonen en zorg, en het mogelijk maken van tussenvormen van wonen en zorg, tussen de eigen woning en het verpleeghuis in. Maar om te beginnen zal minister De Jonge iets moeten doen aan het gebrekkige gevoel voor urgentie bij veel gemeenten.

 

Bij nadere bestudering van de nulmeting blijkt dat de situatie waarschijnlijk zelfs een stuk ernstiger is dan hoe de Taskforce Wonen en Zorg deze doet voorkomen. Bijna de helft van de 218 gemeenten - die hebben gereageerd op de nulmeting - beschikt over een woonzorganalyse (109 gemeenten), zo schrijft de taskforce. Maar hoe waarschijnlijk is het dat ook de helft van de gemeenten die niet hebben gereageerd een woonzorganalyse heeft? Als ze al niet de moeite nemen om op een nulmeting te reageren, lijkt het niet erg aannemelijk dat ze warmlopen voor het maken van een woonzorganalyse. De Taskforce rekent zich hier rijk. In werkelijkheid staat voor slechts 109 gemeenten (31 procent) vast dat er een woonzorganalyse is gemaakt en valt het alleen maar te hopen dat er daarnaast nog een stuk of 69 gemeenten een analyse hebben gedaan waarvan geen melding is gemaakt. Voor de woonzorgvisie geldt een vergelijkbaar verhaal. Van slechts 69 gemeenten (19 procent van het totaal aantal gemeenten en niet een derde) staat vast dat er een woonzorgvisie is.

 

Betrek seniorenHet is begrijpelijk dat gemeenten hier en daar enige vertraging oplopen als gevolg van de coronacrisis, maar dit neemt niet weg dat er onder gemeenten letterlijk een verontrustend gebrek aan visie is. De landelijke overheid zal een serieuzere aanpak moeten gaan afdwingen. Al is het maar om te waarborgen dat een substantieel deel van de woningmarktstimulans van 1 miljard euro en van de heffingsvermindering voor nieuwbouw in de verhuurderheffing ten goede komt aan geschikte woningen voor senioren. Een constructieve manier om dit te bereiken is door lokale senioren(organisaties) te betrekken bij het formuleren van de woonzorgvisies en bij het maken van prestatieafspraken. Als ervaringsdeskundigen bij uitstek zijn het immers de senioren die het best kunnen beoordelen wat er nodig is voor een leefbare combinatie van wonen en zorg.

 

Manon Vanderkaa, directeur seniorenorganisatie KBO-PCOB

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.