of 59162 LinkedIn

Verwarde personen: veiligheidsregio's aan zet

Gert-Jan Ludden 6 reacties

Het aantal geregistreerde incidenten met verwarde personen is in de jaren 2011 - 2017 toegenomen van 40.000 tot 75.000, een stijging van 87 procent. Aan deze schrikbarende stijging ligt vermoedelijk een drietal redenen ten grondslag.

Allereerst de economische crisis. Deze heeft in de periode 2008-2016 geleid tot een significante toename van het aantal verwarde personen. Een tweede reden is de vluchtelingenopvang, waarbij ernstig getraumatiseerde mensen in langdurige opvangprocessen komen en vrij gemakkelijk gaan participeren binnen onze samenleving. Een derde oorzaak is dat de reclassering en de GGZ verwarde mensen onder invloed van medicatie veelal te snel willen laten re-integreren binnen de maatschappij.

 

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de korpschef van de Nationale Politie in december 2017 de noodklok luidt. Politiemensen zijn onevenredig veel tijd kwijt met het optreden jegens verwarde personen en hij pleit voor de inzet van extra GGZ-professionals binnen de wijken. Natuurlijk is het een taak van de politie op te treden tegen verwarde personen die amok maken. De politie moet de openbare orde handhaven. Zijn oproep is evenwel begrijpelijk, omdat hij vroegtijdig de ‘zorg’ wil laten interveniëren, om grotere problemen te voorkomen. We moeten er echter voor waken dat we weer iets nieuws gaan bedenken, terwijl daarvoor al een werkwijze bestaat. Er is namelijk sprake van een sluimerende crisis die tot diep in de poriën van de samenleving doordringt. Reguliere zorg volstaat niet meer en opgeschaalde zorg is dan noodzaak. Dat vergt een crisismanagementaanpak en  betekent dat de 25  veiligheidsregio’s in ons land aan zet zijn.

 

Elke veiligheidsregio heeft een directeur publiek gezondheid (DPG), die als ketenregisseur functioneert op het snijvlak van de gezondheidszorg en de openbare orde en veiligheid. Bij crisisbeheersing gaat de DPG ook over de gemeenschappelijke (of gemeentelijke) gezondheidsdienst (GGD) en de geneeskundige hulpverleningsorganisatie in de regio (GHOR). De GGD is verantwoordelijk voor de psychosociale hulpverlening bij ernstige incidenten (PSHI) en bij rampen- en crisissituaties (PSHOR). Daarin werkt zij nauw samen met maatschappelijk werk, slachtofferhulp Nederland, politie, OM, GGZ, Jeugdzorg, Rode Kruis, gemeenten (veiligheidshuizen) en  kerkelijke organisaties. Elke GGD heeft gedetailleerde draaiboeken en protocollen opgesteld. Het zijn dus de 25 GGD ’en die niet alleen reactief na een ernstige gebeurtenis, maar ook proactief en preventief moeten optreden bij de ernstige problematiek rond verwarde personen. Deze multidisciplinaire aanpak is effectief en voorkomt een nieuwe werkwijze zoals Erik Akerboom die voorstelt.

 

Het is niet voor niets dat talloze onderzoeksrapporten de afgelopen jaren hebben aangegeven dat de veiligheidsregio’s zich naast traditionele rampenbestrijding veel meer moeten gaan richten op nieuwe vormen van crisisbeheersing. De handelwijze van verwarde personen met een maatschappij ontwrichtende uitwerking mag zeker daartoe als kerntaak worden gerekend.

 

Het is dus de hoogste tijd dat de veiligheidsregio’s de handschoen oppakken. Zorg vanaf 2018 voor een adequate aanpak van deze problematiek. De burgers van ons land rekenen op u, het zal de veiligheid ten goede komen, de politie geruststellen en het aantal geregistreerde incidenten met verwarde personen doen afnemen.

 

Gert-Jan Ludden,  directeur SVDC

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Norman Waalre op
Vrijheidsdenken uit de seventies is ernstig doorgeslagen. Stadscentra en achterstandswijken fungeren als open inrichting met psychopaten, drop-outs, verslaafden, jeugdbendes, illegale wapenhandelaren, extremisten, verkeers-aso's, pestkoppen en egoïstische hyper-assertieven. Zet zware schizofrenen in een gesloten instelling, ver buiten de stad. Zet draaideur-criminelen en psychopaten levenslang in een gesloten werkkamp. Geef uitgebreide voorlichting via massamedia, over hoe burgers elkaar empathisch en deskundig kunnen helpen bij psycho-sociale, medische, financiële en huishoudelijke problemen. Ik stem links.
Door Arjan op
Als het aan de gemeenten en de oggz ligt dan is bijna heel Nederland verward gek,eenzaam,levend incl een isolement,niet zelfredzaam en sociaal beperkt zodat er goed wordt verdiend op de lange termijn zolang ze nog in leven zijn en niet zijn doodgepest door de regio onder leiding van de goedhartige en niet integere wijkleiders.
Door W.F.Willems (pensioen) op
Keyzer, Groningers noemen deze lieden fleerkouken en plaavebekken( vertaald non-valeurs en praatjesmakers)
Door Keijzer op
Onder invloed van o.a. Nieuw Links, die een meer gezond verstand sociaaldemocratie kaapte, is de autonome mens bovenaan de politieke agenda gekomen en tegelijk een enorme politieke correcte deken over het land uitgerold vanuit de grootsteden, waar men oppermachtig was en oog hadden op het nieuwe electoraat van buiten Nederland en die zich in grote omvang vestigden in die steden en wijken in snel tempo een totaal ander karakter kregen. Oude electoraat van PvdA uit die wijken vluchtte naar de groeiende slaapsteden ver daarbuiten. De babyboomers uit die PvdA kringen, zitten nog stevig in de politieke baantjes.

Dit had en heeft een dynamiek van wat we nu zien met Me-too, maar ook met de dynamiek rondom gender gelijkheid en de hele filtering van wat in onze samenleving ook maar geïnterpreteerd kan worden als racistisch etc.

Het is, of een opmerkelijke en fascinerende overgangstijd en poging, om alles radicaal maatschappelijk correct dicht te timmeren, en/of iets waar men zich in vastbijt, omdat andere bestaande giga grote problemen, niet op te lossen zijn binnen Nederland. Beiden hebben gevolgen voor verkiezingen, met als resultaat een grotere verdeelde samenleving.

De samenstelling van de eerdere deken is uitgebreid, zou je kunnen zeggen en rolt nu uit over het land.

Sinds die machtsgreep van nieuw linkse figuren binnen PvdA (Groenlinks heeft dat grotendeels overgenomen, maar ook bijv. D66) moeten mensen die voorspelbaar op diverse vlakken gaan ontsporen, ook eerst daadwerkelijk ontsporen, ten koste uiteraard van de samenleving en ook de persoon in kwestie zelf en diens familie. Eenmaal zover, zou er hulp moeten klaarstaan zou je verwachten. Zoals diezelfde politieke correcte partijen geen sociale huurwoningen bijbouwden; voor ieder buitenlands persoon, die hier blijft, een nieuwe sociale huurwoning bijbouwen, i.p.v. bestaande wachtlijsten daarvan eindeloos lang te maken. Men wil(de) dit asiel systeem door laten gaan, maar waar bleven de woningen, onderwijsgevenden etc.?

Dan blijkt al jaren in Zorgland etc, er een enorme intake- en praat-industrie op gang te komen en die feitelijk vaak geen echte oplossingen kunnen aanbieden. Politiek overduidelijk ook niet. Geen innovatie en lef daar. Fortuyn gaf de route 20 jaar terug al aan!

Het is met al die verantwoordelijke- en uitvoerende partijen op gebied van gezondheidszorg etc. (schuldhulpverlening bijvoorbeeld ook.), zodanig georganiseerd (bureaucratisch met name), dat je geen stap vooruitkomt.
Immers, een en ander is zo kundig georganiseerd, dat behalve de persoon in kwestie en eventuele mantelzorg, niemand probleemeigenaar is aan de kant van overheid met een Zorgplicht!

De Groningers weten ook maar al te goed wat Zorgplicht van overheid voor hen inhoudt tot nu toe.
Door W.F.Willems (pensioen) op
Van der Schaaf, het probleem is ontstaan door de miskleun welke Riagg heette, de ambulanterfanters met een produktie 0.0, die vooral graag anderen de kastanjes uit het vuur lieten halen en natuurlijk gek waren op zgn. therapeutisch kleppen met yavis(young, attraktive, verbal intelligent en social) klanten. Dat is de erfenis van de GGZ.
Door J.H. van der Schaaf op
Ik mocht in 1982 als eerste een artikel plaatsen in het Maandblad Geestelijke Volksgezondheid (MGV 3/82) met als titel: De wijkagent, een klasse-helper ?
Ook toen was al duidelijk dat de combinatie 'rechtsorde handhaven - hulpverlenen' in de eerste lijn een groot probleem was. En ook toen waren er verwarde personen. Ik stel daarom voor de functie van Forensisch Verpleegkundige, een sociaal psychiatrische verpleegkundige met politiebevoegdheden in het leven te roepen. En deze vooralsnog bij de politie onder te brengen. Want het schiet maar niet op met deze problematiek.