of 63606 LinkedIn

Stop met aanbestedingswaanzin Wmo en jeugdzorg

Douwe van Riet en Han Jetten 5 reacties

De woorden ‘winnen’ en ‘zorg’ passen niet bij elkaar. Toch schijn je als zorgaanbieder blij te moeten zijn als je een gemeentelijke aanbesteding ‘wint’. Niet winnen betekent namelijk dat je cliënten hun vaste begeleiders verliezen, naast hun huis en vertrouwde buurt. Het aanbesteden van zorg is een knieval voor de doorgeschoten behoefte aan transparantie. Onder de vlag ‘eerlijke competitie’ sneuvelt de bestaanszekerheid en eigen regie van kwetsbare mensen.

Deze maand start de behandeling van de Wet maatschappelijk verantwoord inkopen Jeugdwet en Wmo 2015. Deze wet verzacht de gevolgen van aanbesteden, maar niet dat het fundamentele recht op behoud van de eigen woonplek op de helling komt te staan bij een fout gelopen aanbesteding. Kunnen andere burgers terugvallen op het huurrecht; de meest kwetsbare mensen kunnen worden gedwongen te verhuizen naar de huisvesting van een nieuwe zorgaanbieder. Onacceptabel.

 

Wij zijn voor openheid en transparantie. Zorgaanbieders moeten kunnen laten zien welke kwaliteit ze leveren, tegen welke kosten. Is de kwaliteit onder de maat, dan neem je afscheid van een zorgaanbieder. Maar niet het systeem of de procedure moeten het startpunt zijn. Dan namelijk bepaalt de financier wat goed is voor de burger. Vertrekpunt is de centrale positie van de cliënt. Tweede eis is het werken aan haar of zijn eigen regie. Tijdens het aanbestedingsproces heeft hij echter geen enkele rol. Terwijl de consequenties enorm kunnen zijn.

 

Wat is voor cliënten van groot belang? Kwaliteit van de ondersteuning. Continuïteit in de ontwikkeling naar herstel. Keuzevrijheid, eigen regie. Voor continuïteit en herstel is een veilige en stabiele woonplek een must. Juist op deze belangrijke punten delft nu de cliënt het onderspit.

 

Aanbesteden lijkt zuiver en eerlijk. De kwaliteit-prijsverhouding zou objectief kunnen worden vastgesteld. Maar als je weet dat cliënten juist subjectieve zaken als bejegening en een vertrouwde begeleider als essentieel ervaren, dan is die neutraliteit geen haalbare kaart. In de praktijk is aanbesteden een proces van de juiste vinkjes zetten, omdat beoordelende gemeenteambtenaren louter objectief mogen oordelen op basis van wat op papier is gezet. We hebben nog geen gemeentebestuurder gehoord die blij is met dit systeem. Liever investeren zij in partnerschap en samenwerking. Maar het ambtelijke spoor leidt nog altijd onverbiddelijk naar aanbesteding.

 

Wij zijn zorgaanbieders, géén aanbestedingsspecialisten. Maar als een aanbestedingstraject het risico oplevert dat honderden burgers die 24-uurszorg nodig hebben moeten verhuizen en andere begeleiders krijgen dan zit er iets fundamenteel fout. Het vereist bestuurlijke moed om deze groep mensen te beschermen. Daarvoor is meer nodig dan de nu voorliggende wet.

 

Ons pleidooi: verlos gemeentebesturen en zorgaanbieders van de huidige aanbestedingswaan. Investeer in langjarig partnerschap om de grote vraagstukken in gemeenten aan te pakken. Stel als criteria dat de zorgaanbieder minimaal aan de geldende kwaliteitseisen voor de zorg voldoet, en vooral dat het cliëntbelang nadrukkelijk wordt meegewogen.

 

Douwe van Riet, bestuurder van HVO-Querido

Han Jetten, bestuurder van Leviaan.

Beiden zijn bestuurslid van Valente, branchevereniging voor participatie, begeleiding en veilige opvang.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Piet P. (Gepensioneerd) op
Als we stoppen met private uitvoering en kiezen voor publieke dan hebben we een ander probleem. Dan krijgen we weer de verkeerde mensen in de organisaties, zonder gedrevenheid voor de goede zaak, maar uitsluitend voor het eigenbelang. Zoals in onderwijsland, bijvoorbeeld. Gigantische salarissen voor leuke vriendjes. Wat betekent dit? Dat we een land van aso’s zijn. Zoals we wereldwijd ook bekend staan. We werken niet aan onze gemeenschappelijke waarden. De partij die daarvoor zegt te staan, het CDA, valt zeker met Hoekstra finaal door de mand. Er is niets meer. Alleen nog kijken of we centjes aan elkaar kunnen verdienen. Jeugdzorg? Leuk, aanbesteden, kunnen we centjes verdienen. Milieu? Kunnen we geld aan verdienen. Wat geld witwassen? Geen probleem in Nederland. Slavenhandel? Hebben we heruitgevonden, we halen ze nu niet langer uit Afrika maar uit Oost Europa. Flexibele arbeid? We zijn koploper in Europa. Lekker goedkoop.
Door De Maatschappelijk Ondersteuner op
Wat is voor cliënten van groot belang? Kwaliteit van de ondersteuning. Continuïteit in de ontwikkeling naar herstel. Keuzevrijheid, eigen regie. Voor continuïteit en herstel is een veilige en stabiele woonplek een must.

Daarom nou juist nog één keer een aanbesteding van de Maatschappelijke opvang in Haarlem. Nog een keer juist voor de kwaliteit van ondersteuning gaan.
Door Piet (Jeugdzorg) op
Waarom geen publieke organisaties. Wat een enorm zwaktebod al die private uitvoering. In andere Europese landen zoals Duitsland is het gewoon helemaal publiek en het werkt daar een stuk beter dan hier.
Door Henk (Medewerker) op
Volledig mee eens. Dit zal nooit werken. Weggegooid geld. Het vergt een erg lange adem om goede overheidsdienstverlening op te tuigen, maar dat is de enige weg. Ik wil in ieder geval mijn energie niet verspillen aan een organisatie die over een paar jaar de aanbesteding niet wint. Dan ga ik wel ergens anders werken met meer zekerheid. En als we dit doen, dan kan de jeugdzorg opeens veeeeelllll beter en goedkoper,
Door Hans Zijdeglans op
Wij hebben in onze gemeente een zorgaanbieder gekozen die heel hoog scoort qua energietransitie, diversiteit en inclusie. Nog beter kan gewoon niet! Ik kan niet wachten....