of 60941 LinkedIn

Hou op met nog meer controlebureaucratie

Raf Daenen Reageer

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft weer defensief gereageerd op de onthulling van Follow the Money, Pointer en Reporter Radio dat veel zorggeld wegvloeit naar organisatie- en administratiekosten en dat gemeenten daar nauwelijks toezicht op houden. Het was een nobel streven dat bij de overdracht van Wmo en jeugdzorg van het rijk naar de gemeenten niemand tussen de wal en het schip zou vallen. De VNG stelt nu dat er te weinig informatie was om bij de overdracht een goed toetsingskader te formuleren. Volgens mij is er iets anders aan de hand.

We hebben te maken met een te complex systeem, een gefragmenteerde lappendeken van reparatieregelingen. Bovendien bedenkt een hijgerige Tweede Kamer steeds weer andere regels. En vooral hebben we te maken met een marktsysteem met perverse prikkels. Ter illustratie citeer ik de volgende krantenkoppen: ‘Zorginstellingen betalen de helft meer aan inhuur’, ‘Specialisten frustreren een efficiënte organisatie van ziekenhuizen’, ‘Private zorgaanbieders maken exorbitante winsten’.

 

Maar hoe zit dat dan met alle accountantscontroles, de benchmarking van gemeenten, de kritische prestatie-indicatoren, de controles van zorgverzekeraars, of de onderzoeken van de rekenkamer? Meer dan dertig procent van het zorgbudget gaat op aan administratie en controlekosten. Hoe is het mogelijk dat er dan te weinig informatie is? Ik zou eerder een overkill aan informatie en controle verwachten.

 

Het meest zorgwekkend vind ik dat idealistische jongeren die met hun hart voor een opleiding in de zorg kiezen, binnen de kortste keren te maken krijgen met een sfeer van wantrouwen, demotivatie, bureaucratie en corruptie binnen ‘moderne zorgorganisaties’. Hoe kunnen we dat voorkomen, zodat de inhoud en zinvolheid van het werk weer centraal komt te staan? Binnen het onderwijs en de samenleving moet meer nadruk komen op het samenwerken aan samenleven. Er moeten alternatieven worden bedacht voor de doorgeschoten marktwerking waardoor de maatschappelijk pedagogisch kaders niet langer worden gefrustreerd. We moeten weer leren omgaan met elkaar op basis van vertrouwen in plaats van gedetailleerde beoordelingsformulieren. Voorwaarde is het bieden van goede salarissen, het werken met vast personeel, het ondersteunen van het werkveld door een efficiënte organisatie en de toetsing door een onafhankelijke, deskundige toezichthouder. Dat voorkomt fragmentatie van dienstverlening, perversiteit van organisaties en doorgeschoten controlesystemen.

 

De besparing en winst zit niet in het geloof in concurrentie en marktwerking, maar in het vertrouwen op menselijk samenleven.

 

Raf Daenen

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.