of 60264 LinkedIn

Hoogste tijd voor andere schuldhulpverlening

Annemieke Bosma 2 reacties

Eind 1998 is de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp) in werking getreden. Een mooi middel om schulden te saneren en mensen een schone lei te bieden. Sindsdien zijn er echter alleen maar wetwijzigingen en beleidswijzigingen doorgevoerd om de Wsnp onaantrekkelijker te maken.

Schulden moeten immers minnelijk worden gesaneerd, de Wsnp mag slechts dienen als ‘stok achter de deur’ voor schuldeisers. Nu, bijna 22 jaar later, heeft de instroom in de Wsnp een historisch dieptepunt bereikt. Missie geslaagd? Mooi verhaal, maar nee.

 

De daling bij de Wsnp is niet gecompenseerd door een stijging van het aantal minnelijke schuldhulpverleningstrajecten. De schuldenproblematiek in Nederland is de afgelopen jaren alleen maar gestegen en als gevolg van de coronacrisis staat ons een nog veel grotere uitdaging te wachten. Nu al worden grote groepen mensen niet of laat bereikt, wordt er door schuldhulpverleners traag beslist én traag opgelost. Een minnelijke sanering blijkt voor zowel de schuldenaar als zijn schuldeisers vaak niet de beste oplossing.

 

Grootschalig dossieronderzoek wijst uit dat ten opzichte van een minnelijk traject in een Wsnp gemiddeld 3 maal zo veel wordt gespaard voor schuldeisers. Daarnaast geeft alleen de Wsnp een volledige schone lei. Na afloop van minnelijke regelingen blijkt in bijna de helft van de situaties ruim 30 procent van de schulden niet te zijn gesaneerd, wat dus weer op het bordje van de schuldenaar komt. De schuldenaar is in dat geval niet daadwerkelijk vrij van schulden.

 

Er zijn situaties waarin een minnelijke schuldsanering de betere oplossing is, of vanwege de huidige Wsnp-toelatingseisen zelfs de enige mogelijkheid tot sanering biedt. Maar het doel is toch om mensen schuldenvrij te maken? Dit is het moment voor koerswijziging, stap af van vastgeroeste ideeën en laten we per situatie de beste route kiezen.

 

Annemieke Bosma, schuldhulpverlener en directeur Bureau Benedictus

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Annemieke Bosma (Bureau Benedictus) op
Het onderzoek is gebaseerd op afgeronde Wsnp's, vergeleken met de voorgaande minnelijke trajecten. Een van de uitkomsten: in bijna de helft van de gevallen bleek de schuldenlast in Wsnp gemiddeld 30% hoger dan waar men in het minnelijke traject van uitging.

Enerzijds zegt het zeker wat over de schuldhulpverlener, maar anderzijds ook over het het 'minnelijke instrument'. Voor schuldeisers en schuldenaren is het in veel gevallen beter als er sneller doorgeleid wordt/kan worden naar de Wsnp.
Door marion baas (schuldhulpverlener) op
Graag zou ik de 4de alinea onderbouwd willen zien. Ik verbaas me over het feit dat in de helft van alle schuldregelingen die na 3 jaar geslaagd zijn 30% van de schulden niet te zijn gesaneerd.

Als een schuldhulpverlener dit weet is het aan hem/haar om dit op te pakken en zegt dit dan iets over de kwaliteit van, of de druk op de schuldhulpverlener?