of 63000 LinkedIn

Het vermaledijde abonnementstarief

Joan Briels Reageer

In verkiezingsprogramma's zouden politieke partijen alsnog moeten opnemen de gemeenten volledig te compenseren voor het dure Wmoabonnementstarief. Of beter nog: het abonnementstarief in de huidige vorm zo snel mogelijk te schrappen.

Ik houd van mooie woorden. Het woord vermaledijde is er zo een. Zulke woorden gebruik je niet te pas en te onpas. Ze verdienen een respectvol en terughoudend gebruik; op het juiste moment, op de juiste plaats en in de juiste context. Dit is zo’n moment. Het vermaledijde abonnementstarief!

Onlangs zijn de uitkomsten van de tweede monitorrapportage abonnementstarief Wmo bekendgemaakt, een rapportage die door minister De Jonge (VWS) is geïnitieerd. De monitor toont een sterke groei in het beroep op de Wmo, die zich vooral manifesteert in hogere inkomensgroepen, waarmee de aanzuigende werking onmiskenbaar is aangetoond.

Uiteraard met een forse kostenstijging als gevolg. Nou is dat voor ons als gemeenten geen verrassende uitkomst. Sterker nog, we hebben vóór de invoering de minister al gewaarschuwd voor dit effect. Ik verwijs hiervoor naar de motie die in 2018 door de gemeenten is aangenomen; doe dit niet! Overigens niet alleen omwille van de financiële consequenties die wij voorzagen, maar vooral ook vanwege het feit dat een inkomensonafhankelijk abonnement op de Wmo contrair is aan de uitgangspunten van de Wmo; bijdragen naar vermogen. De invoering was daarmee dan ook zeker niet ons idee maar dat van de minister.

Lekker gemakkelijk om goede sier te maken en de rekening vervolgens bij de gemeenten te laten. Niettemin hebben we uiteindelijk besloten, ons restte niets anders, de uitkomsten van de monitor af te wachten. Dit vanuit het gerechtvaardigde vertrouwen (?) dat sprake zou zijn van volledige compensatie door de directe veroorzaker van de tekorten, lees: het kabinet, in geval een verband zou worden aangetoond. Nu de cijfers onze voorspellingen bevestigen, geeft men echter niet thuis.

Hoewel het eigenlijk niet past dat overheden elkaar de maat nemen, toont het kabinet c.q. minister De Jonge zich hier toch wel van zijn minst betrouwbare en weinig verheffende kant. Bron van toenemende onvrede, boosheid, frustratie en (financiële) zorgen, met daaruit voortkomende, steeds groter wordende neiging tot verzet en recalcitrant gedrag. Dat is niet zoals het hoort, maar ik deel mijn gevoelens met vele collega’s in het land.

Beste Hugo en beste vertegenwoordigers van landelijke politieke partijen, de inkt van jullie verkiezingsprogramma’s is nog niet droog. Vandaar mijn dringende verzoek om hierin (alsnog) op te nemen gemeenten volledig te compenseren of beter nog, het abonnements tarief in deze vorm zo snel mogelijk te schrappen. En stop vooral ook met het van bovenaf interveniëren in taken die eerder aan gemeenten zijn overgedragen en die het ingezette beleid van gemeente doorkruisen.

De transities waren bedoeld als een decentralisatie waarbij de verantwoordelijkheid werd neergelegd daar waar die naar onze mening ook het beste kon worden gedragen. Dicht bij en met kennis van onze inwoners en samenleving. Laat dat dan ook zo.

Zoals eerder gezegd, ik houd van mooie woorden. Al schrijvende is er een nieuw woord met stip mijn top-10 binnengedrongen. Minder vanwege de esthetiek misschien maar niettemin. De ‘schoonheid’ zit ‘m bij dit woord met name in de zeggingskracht die het heeft. Het betreft hier een zogenaamd onomatopee, een woord dat klinkt als wat het betekent: GRRRR!

Joan Briels, wethouder jeugdzorg en voormalig wethouder Wmo, Laarbeek

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.