of 63000 LinkedIn

Discussie over jeugdbudget krijgt meer aandacht dan kind

Maaike van der Aar Reageer

Dat de financiering van de jeugdzorg sinds de transitie in 2015 het ene hoofdpijndossier na het andere oplevert, is al jaren bekend. Toch lukt het de politiek en werkgevers maar niet om tot goede oplossingen te komen. Omdat het de jeugdzorgprofessionals en de FNV allemaal te lang duurt, komen wij zelf met een verbeterplan.  

Uit onderzoek van AEF afgelopen december, bleek dat gemeenten in 2019 zo’n 1,7 miljard euro meer hebben uitgegeven aan jeugdzorg dan dat ze aan middelen ontvingen.  Gemeenten vragen om die reden compensatie van het hele bedrag aan bij het rijk. Daar volgt als antwoord dat gemeenten moeten onderzoeken welke inkoopmethode het beste is, kijkend naar de kosten, uitstroom en kwaliteit. Werkgevers vinden deze opdracht teveel gericht op bezuinigingen en te weinig op inhoudelijke verbeteringen. De partijen komen er onderling niet uit. Daarom werken we aan een plan.

 

De FNV vindt drie zaken heel opvallend aan deze jarenlange discussie: waar iedereen met de vinger naar elkaar wijst, ontbreekt het op alle lagen aan een inhoudelijke onderbouwing voor verbeteringen. Daarnaast heerst er een enorme arbeidsmarktproblematiek in de sector en wordt één groep continu vergeten in de discussie: de professionals.

 

De jeugdhulpverleners weten als geen ander hoe het geld voor de jeugdzorg anders en vooral beter kan worden besteed. De grootste administratieve last in de jeugdzorg komt van gemeenten: 30 procent van het budget gaat op aan 'coördinatie van zorg'. Ook weten we dat van de 420 miljoen euro die de VNG in 2020 ontving voor jeugdzorg, geen cent terecht is gekomen bij professionals, kinderen en gezinnen. Waar het wel heen is gegaan, weet niemand. Er ligt immers geen geoormerkt plan. De jeugdzorg zou primair moeten draaien om de relatie tussen gezinnen en professionals, maar er tekent zich tussen werkgevers, gemeenten en rijk steeds nadrukkelijker een patroon af van een sector die puur draait om politiek en geld. De kern lijken ze te zijn vergeten.

 

Onderdeel van die kern is de jeugdzorgprofessional. Goede jeugdzorg valt of staat immers met goede professionals. Dat er grote personeelstekorten zijn in de sector zorg & welzijn is algemeen bekend, maar geen enkele sector loopt zo hard leeg als de jeugdzorg. Hoge werkdruk, wachtlijsten, omvallende organisaties; het zijn zaken waarvoor we samen met duizenden professionals al jaren over waarschuwen en ons tegen verzetten, maar waar geen oplossingen voor komen.

 

Tot onze verbazing reppen de werkgevers geen woord over waardering voor hun werknemers richting de politiek. Niet over het feit dat er een keiharde 0 procent loonsverhoging wordt geboden. Niet over de onhoudbare afhankelijke positie van werknemers, het gebrek aan samenwerking en innovatiemogelijkheden, gebrek aan scholing en tijd. Er is geen visie over wat nodig is om werknemers te faciliteren. Zolang werkgevers geen tegendruk, grenzen en eigen verandering tonen, werken zij in feite mee aan de verergering van het stelstel. En die verergering wentelen ze vervolgens af op verslechteringen van waardering en werkomstandigheden van hun broodnodige werknemers.

 

Het is pijnlijk te moeten constateren dat hardwerkende professionals, expertise en nieuwe initiatieven sneuvelen in het geweld van politieke en financiële belangen. De FNV ontwikkelt momenteel met vele betrokken beslissers en uitvoerders uit het veld een advies over hoe de jeugdzorg wél kan werken. Dit zal leiden tot een lonkend alternatief dat verder gaat dan elementen ter verbetering uit partijprogramma’s en van partijen. We bouwen van onderop met goed onderbouwde verbeterpunten en gevuld met goede praktijkvoorbeelden. Het plan is breed opgesteld en gedragen. We roepen iedere beslisser op de ogen te openen en zich aan te sluiten bij dit alternatief.

 

Maaike van der Aar, FNV-bestuurder jeugdzorg

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.