of 59345 LinkedIn

De gemeentelijke zorgautoriteit

Ronald Buitenhuis en Bianca den Outer Reageer

In de praktijk blijkt het vaststellen van redelijke tarieven voor jeugdhulp moeilijk. En het is ook zonde van de energie om daar steeds weer de inkoop op te laten vastlopen. Jeugdhulp verbeter je niet met discussies over tarieven en door naar de rechter te stappen. Maar hoe kom je dan wel tot faire tarieven en voorkom je dat niet steeds in iedere jeugdhulpregio dezelfde discussies worden gevoerd? 

Vooral bij specialistische vormen van jeugdhulp die landelijk slechts door een beperkt aantal aanbieders worden geleverd, zou het dienend zijn als de tarieven worden vastgesteld door een gezaghebbend orgaan. Daarom pleiten wij voor een Gemeentelijke Zorgautoriteit. Niet om de tarieven ‘op te leggen’ aan gemeenten; maar wel als vehikel om op een faire manier te komen tot regionaal toepasbare tarieven voor (specialistische) vormen van jeugdhulp.

Ambities vs geld
De ambities van gemeenten èn aanbieders om de jeugdhulp te verbeteren waren en zijn groot. Tijdig passende, cliëntgerichte jeugdhulp verlenen, dat wil iedereen. Maar ondertussen gaat het te vaak over bekostiging en (hoogte van) tarieven. Vooral voor aanbieders van jeugdhulp met verblijf en van specialistische vormen van jeugdhulp zijn het onnodig onzekere tijden. En dat zet een pijnlijke rem op die mooie ambities.

Toch is het wel logisch dat gemeenten naast die mooie ambities scherp op de centen letten. De vraag naar jeugdhulp lijkt oneindig en het aantal jeugdhulptrajecten steeg de laatste jaren flink. Met horten en stoten investeren gemeenten in preventieve activiteiten, in de hoop dat die investering de vraag naar jeugdhulp beteugelt. Dat levert voor de korte termijn natuurlijk geen geld op: het kóst alleen maar geld. Het is behoorlijk complex en politiek spannend om op zorginhoud harde keuzes te maken en te sturen op effectievere inzet. Daarom hebben de meeste gemeenten erop ingezet om méér jeugdhulp te krijgen voor minder geld; en dus moeten de aanbieders op de blaren zitten. Voor de ene aanbieder de aanleiding om te snijden in het personeelsbudget, de andere stoot een noodlijdend onderdeel af en weer een ander ziet zich genoodzaakt te fuseren. Wordt de zorg daar beter van?

Wie bepaalt wat je betaalt?
Grotendeels gaat het bij jeugdhulp om een overzichtelijke opbouw van de tarieven: de professional moet betaald worden, bij verblijf moet het onroerend goed betaald worden en daarnaast is er geld nodig om de boel te organiseren (overhead).

Op grond van de Wet marktordening gezondheidszorg is de Nederlandse Zorgautoriteit belast met onder meer het vaststellen van maximumtarieven voor zorg. Die wet geldt echter niet voor jeugdhulpaanbieders. Dat is natuurlijk niet zo vreemd, want in een gedecentraliseerd stelsel bepalen de gemeenten zelf hoe en met wie zij contracten sluiten en tegen welke tarieven zij diensten inkopen. En gaat de ene gemeente uit van populatiebekostiging en financiert een andere gemeente de prestaties. Laat gemeenten en jeugdhulpaanbieders daarom een Gemeentelijke Zorgautoriteit de opdracht geven tarieven voor jeugdhulp vast te stellen. Zodat we ons vervolgens weer kunnen richten op de inhoudelijke vernieuwing van de jeugdhulp.

Ronald Buitenhuis en Bianca den Outer, jb Lorenz

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.