of 59295 LinkedIn

Tegenprestatie naar vermogen

Eric de Kluis 7 reacties

Gemeenten kunnen sinds een jaar mensen met een bijstandsuitkering verplichten om een ‘tegenprestatie naar vermogen’ te leveren. Je krijgt immers een uitkering van de samenleving, dan kun je ook wel iets terugdoen voor die samenleving, zo is de redenering. Die tegenprestatie staat echter los van werkzaamheden in het kader van re-integratie. En dat levert nog wel eens problemen op.

Want wanneer is er nu precies sprake van het een en wanneer van het ander? Grofweg is een tegenprestatie iets dat je doet in ruil voor je uitkering, voor de samenleving. De filosofie van re-integratie is dat je iets doet voor jezelf, voor je eigen ontwikkeling. Maar daar tussen ligt een grote grijze zone. 

Gemeenten lijken alles uit de kast te halen om mensen zonder baan zoveel mogelijk in beweging te laten komen. Daarbij moeten gemeenten wel duidelijk voor ogen houden welk doel ze daar nu precies mee nastreven. Verplicht hardlopen – zoals in de Brabantse gemeente Gilze en Rijen – kan, maar alleen in het kader van sociale activering en arbeidsre-integratie. Verplicht sneeuwruimen kan ook, maar dat juist weer alleen in het kader van een tegenprestatie.

Dat er bij gemeenten onduidelijkheid bestaat over wat er wel en niet mag, bleek onlangs ook in Vlissingen. De bestuursrechter oordeelde dat deze gemeente een uitkeringsgerechtigde ten onrechte zijn bijstandsuitkering had ontnomen. Vlissingen wilde dat de man een contract ondertekende waarmee hij zich vastlegde om 32 uur per week gedurende een jaar als ‘werk-stage’ werkzaamheden zou verrichten bij werkbedrijf Orionis.

Maar omdat de gemeente niet had omschreven welke werkzaamheden zouden worden verricht en hoe dit werk de man aan een nieuwe baan kon helpen, was er volgens de rechtbank geen sprake van een re-integratietraject. En voor een tegenprestatie was 32 uur per week gedurende een jaar te veel en te lang, oordeelde de rechter.

Het zal veel mensen acceptabel in de oren klinken dat uitkeringsgerechtigden een tegenprestatie leveren. Maar als zo’n tegenprestatie geen stap in de richting is van regulier werk, niet gericht is op sociale activering van de werkloze zelf en niet mag leiden tot verdringen van regulier werk, hoeveel nut zal het dan voor de samenleving hebben? Zowel de uitkeringsgerechtigde als de samenleving zullen er het meest van profiteren als mensen vanuit de bijstand doorstromen naar een reguliere baan. Het creëren van twee gescheiden werkplichtcircuits met verschillende uitgangspunten lijkt dan niet de meest voor de hand liggende manier om die doelstelling te realiseren.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jantje op
Onzinnig om iets te moeten terug doen. Als het gaat om reintegratie, prima. Maar waarom zou ik werk moeten gaan doen als ik helaas werkloos word dat mij nergens bij helpt/ Ik heb dan toch ook jaren bijgedragen aan de belasting die ook aan uitkeringen besteed wordt? Ik snap de meeste reacties dan ook niet. Waarom zou ik moeten schoffelen in een park als ik normaal ander werk doen? In het onderwijs of op kantoor? Dan word ik daar toch alleen maar meer depressief van waardoor ik misschien wel helemaal niet meer in staat tot werken ben? De beste oplossing zou zijn dat iedereen een inkomen krjigt waar je net van rond kan komen. Wil je meer hebben, dan moet je werken. Daarmee maak je het een eigen keus van mensen of ze gaan werken of niet. Wedden dat veel mensen gaan werken? Dan heb je alleen maar tevreden mensen. De mensen die werken zijn blij dat ze meer te besteden hebben en de mensen die niet werken zijn blij dat ze niet hoeven te werken.
Door Laurens op
Dus mensen die vanwege de samenleving geen werk kunnen vinden kunnen vinden, moeten iets terug doen voor diezelfde samenleving? Bezopen. Een uitkering onder het armoedeniveau, zoals de bijstand, is een laatste vangnet en onvervreemdbaar recht. Mensen iets laten doen om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten is redelijk, mensen de facto laten werken (dwangarbeid onder het minimumloon) omdat ze moreel dankbaar moeten zijn dat we zie niet laten sterven is een schande. En gezien de reacties hier is het neoliberale gedachtegoed helaas nog lang niet dood.
Door Ellen op
Stel, een man komt werkloos thuis te zitten. Zijn vrouw verwacht dat hij wat meer in het huishouden doet, hij zit immers toch thuis. Maar nee, hij steekt geen poot uit, want het is immers niet zijn schuld dat hij werkloos is (en hij is al zo zielig).
Zo ook de uitkeringstrekker, die geen enkel werkje op wil pakken, want het is immers niet zijn schuld. Ja, nou en? Het is ook niet onze schuld, en wij moeten wel die uitkering betalen. Waarom voelt zo iemand zich te goed om zijn handen te laten wapperen, het is toch juist iets om trots op te zijn als je aan het werk bent en iets teruglevert voor je geld ipv alleen maar te zitten en je hand op te houden? Weg met de verwende prinsjes houding. En dat neerkijken op straatvegers en ander handwerk lijkt me ook wel een beetje uit de mode. Alsf het eervoller is om de hele dag achter een bureau te ztiten slapen dan te zorgen dat de openbare ruimte er netjes bij ligt.
Door Fritz op
Beste Joop, Natuurlijk zijn er veel bijstandsgerechtigden slachtoffer van de omstandigheden, de recessie etc. Maar dat betekent dan toch nog niet automatisch dat ook aan die groep slachtoffers niet een bijdrage, bijvoorbeeld met werkzaamheden die anders niet worden uitgevoerd, mag worden gevraagd? Slachtoffer zijn van de omstandigheden is toch geen vrijbrief om verder niets voor de samenleving te hoeven betekenen?
Door Mark Molenaar op
Er zijn gemeenten die de tegenprestatie ook laten uitvoeren bij het vrijwilligerswerk. Vereniging NOV heeft laten uitzoeken of dit mag (nee) en wat juridisch gezien dan vrijwilligerswerk is. Wij vinden overigens dat iedereen vrijwilligerswerk mag doen, maar dat je vrijwilligerswerk nooit kunt verplichten. Lees hier meer:
http://nov.nl/actueel/nieuws/oppassen-met-tegenp …
Door Jinx op

Bijstandtrekkers mogen best de handjes laten wapperen voor hun belastingbetalende weldoeners, nix mis mee.

Aan de slag, er is genoeg te doen, als de straat al geveegd is dan veeg je die nog eens, een gezonde frisse neus in plaats van duffe linkse praatjes verkondigen achter de PC.

hup, aksie!

Door Joop van Well (docent scheikunde) op
Inderdaad belachelijk de uitleg van veel gemeentes. Dit heeft allemaal te maken met de omslag in de visie van de bestuurders; uitkeringstrekkers zijn daders en geen slachtoffers meer. Dus, aanpakken die profiteurs. Dat heel veel uitkeringstrekkers onvrijwillig in de ww o.i.d. zitten, heeft geen invloed op hun visie. Afschuwelijk. Het wordt tijd voor een frisse linkse wind in Nederland.