of 59274 LinkedIn

Geen grip

Sinds de overname van een groot deel van het sociaal domein in 2015 weerklinkt uit gemeenteraden de klacht dat ze geen grip hebben op de uitgaven. 

De oorzaken: een te complexe materie en een gebrekkige informatievoorziening vanuit het dagelijks bestuur. Dat maakt voor de raad (bij)sturen bijna onmogelijk. Onderzoek van diverse lokale rekenkamers heeft dat aangetoond. Deze week gebeurde dat nog door de rekenkamercommissie van de gemeente Zutphen, die ernstige verwijten maakte richting college (te lankmoedig) en het ambtelijk apparaat (te weinig ondersteuning).

De almaar stijgende uitgaven – en daarmee tekorten – voor jeugdzorg laten zien dat in verreweg de meeste gemeenten ook het college niet meer in control is. Dat is eigenlijk te eufemistisch uitgedrukt. Gezien de hoogte van de tekorten – samen honderden miljoenen – zou je misschien beter kunnen stellen dat ze het spoor bijster zijn. De oorzaken zijn legio. Gemeenten krijgen te weinig geld uit Den Haag, er is sprake van een toename van het beroep op de jeugdzorg en van toenemende complexiteit van de zorgvraag. Daarnaast pakt de zorg duurder uit, mede als gevolg van wat upcoding wordt genoemd: het inzetten van zwaardere zorg dan nodig is, waarbij gemeenten de rekening betalen. En dit is nog slechts een greep.

De gevolgen laten zich raden. Gemeenten moeten flink bezuinigen om hun begroting sluitend te krijgen. Dat betekent snijden in (andere) voorzieningen en uitgaven. De inkomsten vergroten door de lokale belastingen te verhogen is een andere optie, ware het niet dat het eigen belastinggebied daarvoor veel te klein is en steeds minder in verhouding staat tot de taken waarvoor gemeenten staan.

De oplossing is zo simpel niet. Er is niet minder dan een monster gecreëerd. De bestrijding ervan kan niet bij de gemeenteraden alleen worden gelaten. Ook in Den Haag kan men niet blijven wegkijken. Maar laat duidelijk zijn dat de oplossing niet alleen schuilt in (tijdelijk) extra geld. Er lijkt ook iets grondig mis met het stelsel als zodanig, waarbij het scheppen van aanbod automatisch vraag creëert.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door de vries (ambtenaar) op
Er is geen monster gecreeerd. Dat monster was er al lang maar het viel niemand op. Provincies dekten tekorten, zorgverzekeraars eveneens. En toen ging het naar de gemeenten en die dekken tekorten niet zonder slag of stoot af want dat gaat ten koste van andere zaken. Bovendien staan gemeenten al tientallen jaren in een zeur-verhouding tot het rijk en dus weten ze wel hoe ze het probleem op de agenda moeten krijgen. Maar monster was er al en zal er blijven als geen financiele waakhond wordt gemaakt. In de curatieve zorg zijn dat de zorgverzekeraars maar in de jeugdzorg ontbreekt die node.