of 59147 LinkedIn

Willen we allemaal langer thuis wonen?

Sinds het sluiten van de verzorgingshuizen bezoeken jaarlijks 800 duizend 65-plussers de spoedeisende hulp (SEH) van een ziekenhuis, waarvan er 322 duizend worden opgenomen zonder medisch-specialistische noodzaak. Het gaat dan om welzijnsklachten, zoals eenzaamheid en neerslachtigheid, waarvan de huisarts vindt dat alleen thuisblijven niet meer verantwoord is. Dit leidt tot onnodige bezetting van 4.100 ziekenhuisbedden. Eén bed kost 800 euro per dag, op jaarbasis gaat het over 1,4 miljard euro. En dan nog de zogeheten transferverpleegkundigen die de lui weer verantwoord thuis moeten zien te krijgen.

De brancheorganisatie stelt voor om te investeren in preventie en interventie. Senioren kunnen zo langer thuiswonen. Er is zelfs een verzekeraar doende om sensoren bij senioren te plaatsen om hulpvragen te ‘sensen’. En investeren in 1e-lijnszorg  - wijkverpleging, ouderengeneeskundigen. Een investering van slechts 700 miljoen euro zou nodig zijn.

 

Onlangs beloofden de wijkverpleegkundigen plechtig aan de minister dat zij de eenzaamheid kunnen gaan bestrijden… in ruil voor afschaffing 5-minutenregistratieplicht die hen 30% meer tijd geeft. Tel uit je winst, iedereen blij. Toch heb ik moeite met deze ‘oplossing’, die uitgaat van het 'feit' dat ouderen liever thuis blijven wonen. Ouderen zeggen inderdaad meestal - desgevraagd - dat ze liever in hun eigen huis wonen. ‘Ik ga toch niet tussen al die ouwe mensen zitten?’

 

In het woon-zorgcentrum van mijn overleden moeder waar ik nog elke week kom, hoor ik dat veel bewoners na gewenning, stikblij zijn dat ze er wonen - en anders de uitgeputte kinderen wel. Samen koffie kunnen drinken en samen eten- hoeft niet! je hebt je eigen woninkje waar je zelf koffie kunt zetten dan wel koffie en eten worden gebracht -, regelmatig concertjes en andere ‘evenementen’. Geen telkens wisselende vreemde over de vloer die voor je kookt/schoonmaakt, zorgt etc. Thuis waren ze geleidelijk aan alleeniger worden, steeds jongere buren, met kinderen, die overdag allebei werken. Uitgestorven buurten en jij neemt de postpakketjes aan. Vrienden die net als jij ook ouder en immobieler worden, kinderen ver weg. Mijn moeder ging destijds elke dag naar de supermarkt - gelukkig vlakbij - waar ze een soortement van ouderenhangplek creëerde. Waar moeten de oudjes anders heen zei ze dan - toen 82 jaar/zorgzwaartepakket 1.

 

En de dagbesteders in haar woonzorg-centrum die dus nog wel thuis wonen, smeken vaak 'al zetten jullie me in een hok, maar laat me hier blijven'. Echter, die zijn 'te goed' en het busje brengt zeer weer ‘lekker’ naar huis. En wat denkt u van de stagnerende doorstroming: al die ouderen - vaak alleenstaand - in te grote huizen met tuinen die ze niet meer kunnen bijhouden? En maar niet doorstromen naar kleinere behuizing en/of een woon-zorgcentrum, tenzij ze dus rijk-half dood-dementerend zijn.

Van een alleenwonende collega (76, geen kinderen, familie in een heel andere regio) die met diverse kwalen tobt, hoor ik: steeds weer anderen over de vloer en steeds weer uitleggen waar wat te vinden is, of ze zijn allergisch voor de kat. Boodschappen moeten anderen - vrijwilligers- doen. Soms wordt ze opgenomen in het ziekenhuis en dan is het weer een heel gedoe om naar huis te kunnen.


Het is dus gewoon niet waar dat 'iedereen' het liefst thuis wil blijven wonen. Dat is denken voor een ander.

Mechtild Rietveld
Meer columns van Mechtild Rietveld leest u hier.    

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rudi Holzhauer (gepensioneerd) op
Er zijn inderdaad die twee kanten: eigen regie willen houden als basis-voorwaarde. Maar niet persé in de vorm van een (te) groot eigen huis, tuin etc. Ook niet persé in de vorm van één kamer in een "tehuis", zoals mijn vader van 98 hardnekkig blijft zeggen. Het (toen nog) verzorgingshuis, waar mijn moeder en hij heengingen, kende zgn. "echtparenkamers". Met keukentje. Dat was eigenlijk ook al te beperkt. Het gaat dan dus om geschikte faciliteiten en geschikte woonvormen. Er stond laatst een uitgebreid artikel in de NRC over allerlei woonvormen. Net zoals een artikel over het vormen van "woongemeenschappen" voor 50-plussers.

Mensen trekken dan "naar elkaar toe". Naar mijn mening zou dat gestimuleerd moeten worden. Ook voor ouderen. Misschien moeten de voorzieningen niet door de overheid ( 'vadertje Staat") worden aangeboden, maar door zorg-ondernemers (ja - ik ken de negatieve connotaties). Woongemeenschappen tegen de "eenzaamheid". Veel beter dat 20 i.p.v. 10 minuten door de thuiszorg. Toch?

En waarom kijken we dan niet ook naar Zuid Europa. Laten (Turkse of Marrokkaanse) ondernemers daar maar zorgcentra/woongemeenschappen voor ouderen gaat opzetten. Met Nederlands geld. Dat kun je beter daar besteden dan in Nederland. Je krijgt er meer voor. En dan ... die 130.000 vacatures in de zorg in Nederland. Skippen! En dan .... al die vrijkomende (grote) huizen in Nederland. Als oplossing! Laat de overheid zulke zorg-innovaties nou maar eens stimuleren. Werktitel: Grenzeloze zorg, ofwel: naar een Florida in Europa, ofwel: Dutch care everywhere .... Ik word wel projectleider ... Ik werk aan een publicatie/boek(je). Zeg maar als je er in geïnteresseerd bent ... Dan houden we contact.

Alles natuurlijk op basis van vrijwilligheid. Maar wel met goede voorlichting!! Dan zul je eens zien wat er gebeurt!
Door mechtild rietveld (nvt) op
Inderdaad, er moeten alternatieven zijn. Het nu prima functionerende woonzorgcentrum van mijn column zal eermaands ook geleidelijk aan omturnen in een verpleeghuis. Tot grote vreze en verdriet van het personeel.
Personeel dat overigens niet moe wordt van de bewoners, maar uitgeput raakt van boze (machteloze) familie die veel tijd nemen en veel eisen.
Door Cor de Poorter (vm. hoofd wonen woningcorporatie) op
Nogal ongenuanceerd. Ook uit onderzoeken van veel jaren geleden bleek dat ouderen het liefst thuis blijven wonen, óók als zich gebreken aandienen. Maar inderdaad niet iedereen en altijd. Als er maar een goed alternatief zou zijn = een levensloopbestendige woning, zorg vlakbij en zelf de regie kunnen houden. Het enige alternatief is nu: verpleeghuis. Natuurlijk daar pas je voor.
Door p op
Zoals altijd, graag meer meedenken en maatwerk.
Het uitgangspunt zou moeten zijn, wonen zoals thuis
Door bosma (ambtenaar) op
Rietveld heeft volkomen gelijk. De 'zolang mogelijk thuis wonen'-gedachte is een doctrine geworden. Het is wat de beleidsbepalers van nu nog van middelbare leeftijd denken wat ze zelf het liefste zouden willen.
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
Nee, is het korte en krachtige antwoord.
Dus, als je maar lang genoeg als Overheid tegen de burger zegt dat die graag thuis "moet" blijven wonen, dan gaat die burger dat geloven en....hij heeft - het allerbelangrijkst -toch geen middelen om het tegen te houden.
Er is op vele fronten een smerig spel gespeeld met de ouderen. Die zijn nl. niet relevant in het grote spel.