of 60220 LinkedIn

Ondertussen in de praktijk….

Je zou het bijna vergeten met al die transitie- en transformatiedrukte in vergaderzalen, maar ondertussen wordt er gelukkig op de werkvloer van de jeugdzorg gewoon doorgewerkt aan het beschermen van kinderen in de knel. Nou ja, gewoon, zo gewoon is dat niet. Gewoon is het werken in de jeugdzorg nooit geweest.

Het is mooi werk waarin je het verschil kunt maken, maar de heftige situaties waar jeugdzorgprofessionals dagelijks mee te maken hebben vergen veel van het incasseringsvermogen.

 

Zo gewoon is dat zeker nu niet, gezien de situatie van grote onzekerheid die de gezamenlijke overheden tot de dag van vandaag laten voortbestaan over de toekomst. Niemand weet nog of en waar hij een baan in de jeugdzorg heeft op 1-1-2015.  Natuurlijk zijn het onzekere tijden voor velen, maar we hebben het hier wel over die bijzondere groep mensen die werk doen waar de meesten van ons van wegschrikken zo niet liever van wegkijken. Gelukkig zijn de jeugdzorgwerkers wel wat gewend. Omgaan met grote onzekerheid is hun dagelijkse werk. Toch verdienen ze diep respect voor hun onverstoorbare inzet voor kwetsbare kinderen in een voor hun extreem onzekere tijden.

 

Zo gewoon is dat al helemaal niet als je beseft dat de wijze waarop wordt doorgewerkt, door alle papieren en verbale transitie- en transformatiedrukte heen, steeds meer gekenmerkt wordt door precies die innovatieve bewegingen die met de herziening van de jeugdzorg door de overheid gewenst worden. De jeugdzorg heeft de boodschap al lang begrepen en is het gewoon al aan het doen. Gemeenten als toekomstige opdrachtgevers worden op hun wenken bediend. De jeugdzorg brengt nu al in toenemende mate in concrete praktijk wat gemeenten in abstracte beleidsnota’s zeggen te willen.

 

Laat ik een concreet praktijkvoorbeeld geven. Een gezinsmanager van Bureau Jeugdzorg raakt betrokken bij een jongen uit Zuid Oost die in de top 600 lijst van Burgemeester van der Laan staat. Jarenlange eerdere inzet van verschillende jeugdzorgtrajecten heeft blijkbaar niet kunnen voorkomen dat deze jongen stevig is afgegleden richting harde criminaliteit. De jongere in kwestie komt uit een groot en gebroken gezin. Zijn moeder is alleenstaand, heeft zo haar eigen problemen en trekt de opvoeding niet in haar eentje. De gezinsmanager maakt een klik en weet het gezin te motiveren voor een Eigen Kracht Conferentie. Een oom uit Almere schrikt van de hele situatie en biedt aan om de jongen onder zijn hoede te nemen. Omdat de jongen goed kan voetballen wordt geregeld dat hij in de kop van Noord Holland op hoog niveau kan gaan voetballen, ver weg van zijn verkeerde vrienden in Zuid Oost. Om dezelfde reden gaat hij zijn opleiding doen aan de Hoge School van Amsterdam op de Wibautstraat. Ondertussen recidiveert hij al een jaar niet meer. Er resteert nog een zorgpunt. Soms is hij te laat voor het eerste uur op school. Hij is zo moe van de voetbaltraining dat hij zich dan verslaapt.

 

Dit verhaal is geen uitzondering, maar een onderdeel van een aanzwellende golf van innovaties in de praktijk van de jeugdzorg. Soms vraag ik me af of gemeenten dit wel voldoende beseffen. Dat de jeugdzorgpraktijk onder hun ogen al fundamenteel aan het veranderen is. Toegegeven, mede onder druk van de aanstaande transitie. Als gemeenten bereid zijn dit te willen zien, dan lonkt voor hen de cruciale en eervolle taak om deze beweging te omarmen, te versnellen, te verdiepen en te verduurzamen. De beste manier om met onzekerheid om te gaan is immers door gezamenlijk een nieuwe toekomst te maken.

Erik Gerritsen 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Bert op
Een tip voor de 400 gemeenten: ga samen in je regio en neem de huidige Bureaus Jeugdzorg over van de provincie. De ervaring, kennis en kunde heb je dan meteen in huis en je krijgt geen mensen in de bijstand. Een win-win situatie.
Door Bert op
"het jarenlang falen van Jeugdzorg" Het feit is dat de laatste jaren de Jegdzorg uitstekend werk verricht. Vele jongeren en hun verzorgers zijn zeer goed begeleid wat resulteerd in veel minder slachtoffers en fouten dan voorheen. "en dat verandert na 2015 ?" Dat zal door de desentralisatie alleen maar erger worden, iedere gemeente heeft straks zijn eigen protocollen, regels, financiën kennis en mogelijkheden. Als kind hangt het van de gemeente af waar het woont, hoe goed of slecht de 1e aanpak is. Professionele mensen die snel de juiste richting aangeven of een nieuwe organisatie die het wiel weer gaat uitvinden met de vele fouten die de huidige Jeugdzorg zo professioneel hebben gemaakt. Er wordt een professie weggegooid die de Jeugdzorg tientallen jaren terug zal werpen. Ik ga een voorspelling doen, over 15 jaar zal de Jeugdzorg weer centraal geregeld gaan worden, omdat er te veel verschillen zijn tussen gemeenten in kwaliteit. Maar waar haal je dan de ervaren professionals vandaan, die ga je opleiden en ervaring laten opdoen, dat duurt nog 10 jaar. Over 25 jaar ziet de Jeugdzorg er weer uit zoals hij nu is en dat heeft geld en kwaliteit gekost.
Door PW op
ik blijf me erover verbazen; het verschil tussen de bestuurders en politicie aan de ene kant en de werkers aan de andere kant. Net of je het over twee werelden hebt. De gezinnen veranderen na 2015 niet dat zijn namelijk dezelfde gezinnen als voorheen. En natuurlijk proberen wij ook nu al die ene oom te vinden. Zijn er ook nu al netwerkplaatsingen, en proberen wij ook nu al de bureaucratische rompslomp te omzeilen. De verantwoordelijkheid delegeren naar de verschillende gemeenten zonder na te denken over continuering van zorg, de consequenties van de onzekerheid over het zorgaanbod, over je baan. Het gemak waarmee een korting van 15 % uitgesproken wordt.
Diezelfde overheid die nu de verantwoordelijkheid afschuift, is verantwoordelijk te stellen voor de logge hulpverleningsorganisaties, die bol staan van de protocollen en verantwoording. Aan de ene kant diep respect uitspreken maar aan de andere kant toestaan dat het werken bijna onmogelijk gemaakt wordt, versnippering, angst om fouten te maken, gestuurd worden door niet deskundigen, en dat verandert na 2015 ?
Door DM op
Het voorbeeld van Gerritsen toont vooral het jarenlang falen van Jeugdzorg aan. Wat Jeugdzorg niet lukt, lukt de oom uit Almere blijkbaar wel. Er moet eerst nog wel een EKC georganiseerd worden, want dat moeder - zonder tussenkomst van jeugdzorg - met de oom om tafel gaat zitten, moeten we met zijn allen niet willen.
Door Bert op
"Toch verdienen ze diep respect voor hun onverstoorbare inzet voor kwetsbare kinderen in een voor hun extreem onzekere tijden." Maar hoelang gaan zij dit nog volhouden, nu de VVD roept dat de wachtgeldregelingen moeten worden afgebroken. Diezelfde overheid die deze transitie heeft uitgevonden, komt er nu achter dat zij een dure grap uit hebben gehaald. De frictiekosten en de afbouwregelingen met alle opgebouwde kennis en ervaring, alles dreigt teverdwijnen. Nu wil diezelfde overheid over de ruggen van diegene die straks geen baan meer hebben dit geld terughalen. Je zorgt dat er een hoop mensen op straat komen te staan en je laat die mensen de extra kosten zelf betalen. Hoezo CAO, dit zijn oude rechten, die je nu het goed uikomt, gaat uitkleden vlak voor het onslag of het faillisement. Laat de Jeugdzorg maar failliet gaan, dan kost het het minst, maar dan is ook de Jegdzorg failliet, want alle kennis is dan ook weg. Als alle kennis verdeeld wordt over 400 gemeenten en alle teams vallen uitéén, alle kennis vernippert, dan zullen er vele ongelukken gebeuren voor men er achter is dat Jeugdzorg een vak is, waar men na vele jaren werken pas de echte hulpverleners naar boven komen drijven, maar hoe moeilijk kan het zijn.