of 60220 LinkedIn

Macht, dwangsommen en jeugdzorg

Eergister werden we overvallen door berichten dat de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) mijn jeugdhulp-organisatie een dwangsom oplegt van 1000 euro per dag, tenzij we onmiddellijk inzage geven in de persoonlijke dossiers van onze cliënten. Stond op hun site en het ging gelijk door naar Zorgvisie, Telegraaf, nu.nl en wat al niet. 

Er stonden op de nieuwssites ook tendentieuze ongecheckte beweringen over ons werk. De kwade toon is gezet. Het getwitter barstte los. Wij wisten van niks en gingen op zoek naar de dwangbrief die NZa zou hebben gestuurd. Nergens gevonden. Mooie boel.
 

NZa deed dit n.a.v. een klacht van een van de zorgverzekeraars, waar een aantal van onze cliënten is verzekerd. Deze verzekeraar vertrouwt ons niet - dat kan, want we zijn betrekkelijk nieuw en we passen niet in de gebruikelijke hokjes. Kwestie van navragen hoe dat zit. We hebben niks te verbergen. Vernieuwing is nu eenmaal ‘eng’ en veroorzaakt tegendruk. Verzekeraar heeft ons afgelopen anderhalf jaar de oren van het hoofd gevraagd. Per brief, digitaal, want te spreken krijgen we ze niet. Vragen over onze hulpverleners, onze werkwijze. Hebben we allemaal opgestuurd, met uitnodiging om toe te lichten. Onze herhaalde uitnodigingen worden genegeerd en het is niet genoeg.

Verzekeraar wil ook in medische persoonsdossiers duiken en is meer dan een jaar terug en passant ook gestopt met betalen. Mooier machtsmiddel heb je niet. We willen onze cliënten hier niet mee belasten. Maar nu heeft verzekeraar dus geklaagd bij de NZa, de toezichthouder van zorgverzekeraars.

Elke dokter, elke zorgaanbieder heeft geheimhoudingsplicht. Cliënten kunnen ons voor de tuchtrechter slepen, als we hun gegevens zomaar geven. We hebben dit nog eens door het College Bescherming Persoonsgegevens bevestigd gekregen. Doorbreking van de geheimhoudingsplicht kan alleen als verzekeraar een concrete aanleiding heeft voor het vermoeden dat wij onrechtmatig zouden handelen c.q. declareren. Die concrete aanleiding kregen wij maar niet te horen. Dus wij weigeren dossierinzage, ook geven sommige van onze cliënten toestemming tot inzage. Verzekeraar zette deze mensen onder druk van ‘polisvoorwaarden’.
 

Ondanks de ‘lichte’ naamgeving van ‘Opvoedpoli’, begeleiden en behandelen we cliënten met vaak ernstige psychische en gezondsheidsklachten, samen met omringende problemen. Dan gaat het ook over huiselijk geweld en misbruik. Daar hebben alleen cliënt en hulpverlener iets mee te maken. Zeker niet financiële instituties die een geheel ander belang dan de zorg hebben. Stel je voor dat de controller c.q. de wethouder van jouw gemeente dadelijk zomaar inzage kan eisen in het zorgdossier van jou en je kind, je gezin? Wethouders worden dan wetbrekers.
 

Hoezo vertrouwen in de burger, in de professional? Gemeenten willen wel vertrouwen. Maar dat gaat pas vanaf 2015. Zoveel tijd hebben wij, zorgvernieuwers, niet en wordt ons door verzekeraars niet gegund. Wij en onze cliënten, nu zo’n 10.000 per jaar, uw inwoners, hebben de transitie - beter: transformatie - echt hard nodig. Toen Interpolis over ging op ‘vertrouwen’ in haar verzekerden, scheelde dat alleen al ruim 20% in de kosten. Daar kunnen de dwang- en klaag-verzekeraars in kwestie nog wat van leren. Gemeenten ook.

Mechtild Rietveld

Meer columns van Mechtild Rietveld leest u hier

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Martin (ZZP) op
Die verzekeraar moet zijn grote mond houden. Er zijn geen grotere oplichters en zakkenvullers als verzekeraars. Woekerpolissen, woekerhypotheken. Afgedwongen levensverzekeringen. Als je ook maar een dag te laat bent met betalen, krijg je een brief op poten, maar als er schade moet worden vergoed, vechten zij door tot het hoog gerechtshof, en de gedupeerde al lang het loodje heeft gelegd.
Door WH op
Innovators als Opvoedpoli werken kostenefficiënt en met hoge kwaliteit. Het geld dat ze daardoor besparen potten ze niet op in hun eigen vermogen - zoals de zorgverzekeraars wel doen - maar besteden ze aan goede dingen, nl. inclusieve zorg gericht op dezelfde cliënt: maatschappelijk ondersteuning, schuldhulpverlening etc. Super dus, en precies wat de maatschappij graag ziet: efficiënt, ontkokerd werken en meer doen met hetzelfde (of liefst minder) geld. Cliënten tevreden! Maar... zorgverzekeraars vinden dit niks. Want liever volgzaam teveel - inderdaad 'binnen de GGZ-lijntjes' - declareren dan de cliënt in het middelpunt van je dienstverlening plaatsen.

Commerciële bijter DSW is nu door de collega-zorgverzekeraars (in samenspraak met Zorgverzekeraars Nederland?) naar voren geschoven om een imagocampagne tegen Opvoedpoli te starten. Want kapot moeten ze, liefst voordat de gemeenten al te enthousiast wordt over het concept van de Opvoedpoli...
Door W.F.Willems (gepensioneerd) op
Deze discussie heeft in de psychiatrie ook gespeeld: kijk op de site www.devrijepsych.nl
Door Angelique op
De zorgverzekeraars hebben inderdaad lak aan privacy.
Ze stellen gewoon hun eigen wetten.

Gisteren gebeld om wat inlichtingen over een vergoedingenoverzicht. Verzekeraar: "Dan moeten wij uw Burgerservicenr. weten". Gezegd dat ik dat te persoonlijk vond, klantnr. (ook uniek) is toch genoeg? Verzekeraar brak daarop het gesprek af.

Ik denk dat ik de CBP maar eens ga informeren.
Door janicos (onderzoeker) op
De NZA staat kennelijk boven de wet en bepaald wat er in dit land gebeurt. Eigenlijk te zot voor woorden dat deze club niet juridisch aangepakt wordt.
Door mimsemams op
Kan het niet veel simpeler? De verzekeraar vraagt aan de Opvoedpoli welke behandeling is uitgevoerd. De verzekeraar vraagt ook aan de cliënten welke behandeling is uitgevoerd. Zit daar verschil tussen, dán kan er aanvullend onderzoek gedaan worden. Met instemming van beide partijen.
Ik vind het geen fijn idee dat iedereen en alles bij het dossier van mijn kind moet kunnen. Zijn wij terughoudend over de diagnose en alles eromheen, kan iedere administrateur straks alles rondvertellen...
Bovendien: het gaat om kínderen, die nu problemen hebben. Die hebben hun hele toekomst nog voor zich. Er kan van alles ten goede gebeuren, daar is de Opvoedpoli juist voor. Willen we dan dat de verzekeraar hen voor altijd om de oren kan slaan met hun dossier? Misschien zelfs een hogere premie voor bepaalde zorg omdat ze ooit misbruikt zijn bijvoorbeeld?